–

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

–

Η κραυγή του φεγγαριού, αναδύεται από τη Μάνη. Τη Μάνη με τα μοναδικά τοπία φυσικού πλούτου, τους αυθεντικούς ανθρώπους της αλλά και τους ιδιαίτερους άγραφους νόμους τιμής.

Εκεί μεγαλώνουν δυο νέοι και μαζί τους μεγαλώνει και θεριεύει μια αγάπη που ο σπόρος της ανθίζει και δίνει καρπούς. Για αυτή την αγάπη θα μιλήσουμε σήμερα και για μια ακόμη που γεννιέται αβίαστα, επωάζει δειλά – δειλά, μένει στα άδυτα ψυχών κρυμμένη και αδημονεί να δει το φως της ζωής, το φως του έρωτα…

…της αγάπης την αξία τη μετράς στην απουσία!…

Η Ποτίτσα ή Ποτιώ, είναι μια γυναίκα δυναμική, δοτική, εργατική που ερωτεύεται τον Πέτρο. Ο Πέτρος, ένας ήρεμος και τρυφερός νέος θα φανεί ιδανικός στα μάτια της Ποτίτσας και με την ευλογία των γονιών τους, θα δημιουργήσουν τη δική τους οικογένεια, η οποία θα επισφραγιστεί με τη γέννηση των τριών παιδιών τους.

Πρωτότοκο τέκνο τους η Μυρτώ, αδυναμία του πατέρα της αλλά την τρυφερή και ασφαλή αγκαλιά της μάνας, δεν την αλλάζει με τίποτα. Αυτή η νεαρή γυναίκα θα μας απασχολήσει καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης, ενόσω στο πλάι της θα ταχτούν ακοίμητοι φρουροί άνθρωποι που την αγαπούν, τη νοιάζονται και θέλουν να τη δουν ευτυχισμένη.

Παράλληλα με την Ποτιώ, τον Πέτρο και τη Μυρτώ, θα γνωρίσουμε και τον καθηγητή μαθηματικό Αριστείδη Ντόκα από τα Γιάννενα. Ένας άντρας σεμνός, όμορφος, με χιούμορ, ανεξάρτητος που αγαπάει τη δουλειά του, κάνει τα πρώτα του βήματα στην εκπαίδευση και απρόσμενα θα βρεθεί στα χώματα της Μάνης να διδάξει τα παιδιά, να γνωρίσει τις ομορφιές του τόπου και να αποκτήσει έναν επιστήθιο φίλο, τον Πόθο.

Θα διαβάσουμε για τον διορισμό του καθηγητή σε σχολείο στο Γύθειο, θα δυσαρεστηθούμε με το καρδιακό επεισόδιο ενός πατέρα, θα γνωρίσουμε και θα συμπαθήσουμε τη γιαγιά Μαγδαληνή με τις ξεχωριστές ορμήνιες της και θα δυσανασχετήσουμε αρκετές φορές με τον ερωτικό κλοιό της φλύαρης και απελευθερωμένης Ελένης που επιμένει σθεναρά παρά της αντιρρήσεις του Αριστείδη.

Απαρατήρητη δεν θα περάσει η διεισδυτική ματιά της μαθήτριας Μυρτώς, οι αγγλικές λίρες που κερνά ο παππούς Θύμιος τα νεογέννητα εγγόνια του, το νέο επιχειρηματικό σχέδιο της Μαργαρίτας, ένα φιλί φυλαχτό για το καλοκαίρι, η πατρίδα που απαιτεί τη συμβολή όλων για να διώξει τον εχθρό αλλά και ένας θάνατος ξέχειλος πίκρα και μαράζι.

Η Μυρτώ είναι πολύ καλή μαθήτρια παρά τις βαριές δουλειές που αναγκάζεται να κάνει μετά το σχολείο, η Ποτιώ νιώθει τον άντρας της να ξεμακραίνει από την οικογενειακή εστία και ο Αριστείδης παλεύει με τις Χίμαιρες του μυαλού, της καρδιάς και των πρέπει.

Η γέννηση ενός μωρού στα μέσα ενός χειμώνα, η μετάθεση για την Τρίπολη που λειτουργεί σαν από μηχανής θεός, τα άκομψα σχόλια προς το πρόσωπο του αγαπητού καθηγητή, αλλά και μια βραδιά στο ξεμόνι που κρύβει μυστικά και απόγνωση, έρχονται να συνταράξουν συθέμελα την ιστορία του βιβλίου και να καταρρακώσουν τους ήρωές του, αλλά και τους αναγνώστες που διαβάζουν με αγωνία την καταιγιστική συνέχεια.

Οι ζωές όλων αλλάζουν. Η Μαργαρίτα διεκδικεί και απειλεί, η Μυρτώ υπομένει και σιωπάει, ο Πέτρος λειτουργεί αδίστακτα και παρορμητικά και η Ποτιώ ανίδεη για τη μπόρα που ετοιμάζεται να ξεσπάσει, προσπαθεί να συνδράμει με όποιον τρόπο μπορεί στα παιδιά της που υπεραγαπάει και σαν αλλοτινή λέαινα θα προστατέψει από όποιον κίνδυνο βρεθεί στο διάβα τους.

Στο κάδρο θα προστεθεί ένας ιδιωτικός ερευνητής που θα ρίξει φως στα άδυτα σχέδια του Τρύφωνα, ένας διπλός πυροβολισμός χωρίς ίχνος μεταμέλειας ή φόβου, ένα διαζύγιο κοινή συναινέσει, ένα χειρουργείο που κρατά ώρες, αλλά και μια ανάκριση δίχως ίχνος συναισθηματισμού.

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο του Θοδωρή Δεύτου, ένα σύντομο βιογραφικό του οποίου θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:

…οι μάχες που χάνονται, είναι αυτές που δεν δίνονται τελικά…

Κοιτώντας πλέον το βιβλίο και ενόσω έχω ολοκληρώσει την ανάγνωσή του, στο μυαλό μου έρχονται αποκαλύψεις, προδοσίες, θυμός, θλίψη, οργή, απόγνωση και φυσικά η αγάπη πάντα έτοιμη να συνδράμει δυναμικά, να επουλώσει τραύματα και πληγές, να αγκαλιάσει τις αδύναμες καρδιές, να τις στηρίξει και να τις τροφοδοτήσει θάρρος για τη συνέχεια.

Πολλοί ήρωες γυρίζουν σελίδα, βρίσκουν τις ανάσες τους και ακολουθούν δρόμους που κουβαλούν στους κόλπους της χαρές, επιτυχίες, νίκες. Αν με ρωτάτε, θα πω ότι λάτρεψα την Ποτιώ και τον χαρακτήρα της. Αυτή η γυναίκα, αυτή η μάνα που σηματοδοτεί και προσωποποιείται την ανιδιοτέλεια, είναι μια μάνα παράδειγμα για όλους. Μια μάνα που υπομένει μεν στωικά, αλλά την κατάλληλη στιγμή κρατά γερά τα ηνία στα χέρια της και γράφει τους τίτλους τέλους στη δική της ιστορία.

Η κραυγή του φεγγαριού με τον εκκωφαντικό της κρότο, αφυπνίζει τον αναγνώστη, τον ταρακουνά συθέμελα και τον αποζημιώνει για την επιλογή του να διαβάσει αυτό το μεστό βιβλίο.

Ο Θοδωρής Δεύτος γεννήθηκε στα Γιάννενα. Έχει δύο κόρες, τη Μαριλίζα και την Ασπασία. Σπούδασε Μαθηματικά στο Εθν. Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) και υπηρέτησε τη δημόσια εκπαίδευση επί τριάντα δύο έτη. Διετέλεσε πρόεδρος στην Ένωση Ηπειρωτών Ιλίου (2001-2011). Εκλέχτηκε Δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Ίλίου (2006-2018) και υπηρέτησε ως πρόεδρος του Πολιτιστικού & Αθλητικού Oργανισμού για τέσσερα χρόνια. Επίσης, το 2006 εκλέχτηκε στο Δ.Σ της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος.

Εμφανίστηκε στα γράμματα το 2004 με το λαογραφικό του έργο «Ο Ηπειρώτικος γάμος. Έκτοτε, ακολούθησαν αρκετά ιστορικά μυθιστορήματα.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Χάρτινη Πόλη.

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Πώς μπορείς να είσαι πραγματικά ασφαλής ως γυναίκα, ζώντας σε ένα περιβάλλον συντηρητικών ηθών και αυστηρών παραδόσεων; Ποιος μπορεί να σε προδώσει και ποιος να σε σώσει από την κόλαση και πού μπορεί να βρίσκεται αυτή; Μπορεί η αγάπη να νικήσει τον σκοταδισμό; Πώς μπορείς να αποδράσεις από την ασφυξία και τη νοσηρότητα;

Η Μυρτώ θα βρεθεί, από πολύ μικρή, αντιμέτωπη με τα ερωτήματα αυτά, τα οποία θα αλλάξουν για πάντα τη ζωή τη δική της, αλλά και του καθηγητή της, Αριστείδη Ντόκα. Η πληγή που της προκάλεσε ένα δικό της πρόσωπο είναι βαθιά και δεν επουλώνεται εύκολα. Ωστόσο, η νέμεσις δεν θα αργήσει να έρθει και θα είναι πάλι μέσα από την οικογένειά της…

Η άγρια ομορφιά της Μάνης, τα ανείπωτα τραύματα που αναζητούν την επούλωσή τους, τα βίαια σκοτάδια που βγαίνουν στο φως και η νεανική δίψα για έρωτα και λύτρωση συνθέτουν αυτήν τη σκληρή ιστορία ενηλικίωσης, που μόνο συνηθισμένη δεν είναι. Ή μήπως είναι;

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.