Το φεγγάρι κοιτάζω στον ουρανό
Μες το κέντρο της Αθήνας απ’ το μπαλκόνι
Είναι ολόγιομο άσπρο και φωτεινό
Και το φως του στην άβυσσο απλώνει
Έχει μια θλίψη μια πίκρα αυτή η βραδιά
Αναμνήσεις και μια μελαγχολία
Και στα μάτια μου δάκρυα καυτά
Για έναν έρωτα που έσβησε στη πορεία
Το φεγγάρι κοιτάζουμε κι οι δυο
Μα από ξεχωριστά μπαλκόνια
Αγναντεύουμε τον ίδιο ουρανό
Φόρεσα στα μαλλιά τη γνωστή κολόνια
Το φεγγάρι μονάχη μου κοιτώ
Που το φως του έχει σβήσει τα αστέρια
Μες τη νύχτα θυμάμαι κι αναπολώ
Που σφιχτά με κρατούσαν τα δυο σου χεριά
Έχει μια θλίψη, μια πίκρα αυτή βραδιά
Κλαίει για μια χαμένη αγάπη
Άσκοπα όνειρα και πολλά φιλιά
Χάθηκαν στης ρουτίνας την απάτη
_
γράφει η Λώρα Αγγελή
0 Σχόλια