γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Με δυο καφέδες μέτριους και με τη συντροφιά της Θοδώρας και της Χρύσας, ανοίγει η αυλαία του σημερινού μας βιβλίου. Φορέστε άνετα υποδήματα, γιατί το οδοιπορικό μας στην Πόλη έχει πολλούς και αξιόλογους ενδιάμεσους σταθμούς. Εικόνες ξέχειλες ιστορία που συγκινούν, αναμοχλεύονται με το παρελθόν των δύο γυναικών και το αποτέλεσμα είναι το βιβλίο που κρατώ στα χέρια μου.

Η Θοδώρα είναι συνταξιούχος καθηγήτρια. Χωρίς ιδιαίτερα εξωτερικά χαρακτηριστικά, είναι έξυπνη, προσβλητική και κάποιες φορές θα την χαρακτήριζα και αλαζονική. Είναι γεμάτη θυμό, απεχθάνεται την τεχνολογία, πλην όμως έχει στόχους στη ζωή της που κυρίως αφορούν την ίδια.

Στον αντίποδα η Χρύσα, είναι μια λυγερή, ψηλή και ξανθιά γαλανομάτα. Ναζιάρα το δίχως άλλο, με δίψα για έρωτα και ζωή. Είναι δυναμική, έχει χάρισμα με το ανδρικό φύλο και έχοντας κερδίσει ένα λαχείο, χαρίσει στον εαυτό της ένα πλουσιοπάροχο ταξίδι στην Πόλη.

Οι δυο γυναίκες γνωρίζονται από παλιά, ήταν γειτόνισσες στη Θεσσαλονίκη και απρόσμενα μετά από χρόνια θα συναντηθούν και οι ανασκαφές του κοινού τους παρελθόντος θα έρθουν στο φως αβίαστα και απρογραμμάτιστα.

…οι φτωχοί σώσανε την ιστορία της Πόλης, αυτοί αποδείχτηκαν οι πιο άξιοι εγγυητές της συνεχούς παρουσίας της. Αυτή είναι η αλήθεια…

Η τυχαία συνάντηση πάνω σε ένα πλοίο 34 χρόνια μετά για τις δύο γυναίκες, το ταξίδι στην Πόλη με αφορμή το σίριαλ «Απαγορευμένος Έρωτας», η επίσκεψη σε ένα υπέροχο ενυδρείο, η συνάντηση με μια ακριβοπληρωμένη ηθοποιό και οι δυο καφέδες που αποφάσισαν να μοιραστούν η Θοδώρα και η Χρύσα σε κλίμα ηλεκτρισμού και έντασης, εντάσσουν τον αναγνώστη στην ιστορία και του υπόσχονται η βόλτα του στην Πόλη να του μείνει αξέχαστη.

Παραδοσιακά καφέ, ζαχαροπλαστεία, στοές, πολυσύχναστες αγορές, μνημεία ξέχειλα ιστορία αλλά και ο Βόσπορος έτοιμος να υποδεχτεί κάθε επισκέπτη, να πάρει τον πόνο και τις έγνοιες του μακριά και να μεταλαμπαδεύσει λίγο από την ηρεμία και την αίγλη του σε κάθε βλέμμα και ανταριασμένη ψυχή, πιστέψτε με δεν αφήνουν κανέναν ασυγκίνητο.

…όχι δεν θα κλάψω, γιατί αν θα κλάψω, θα χαθεί η μαγεία…

Σειρά έχει ένα εστιατόριο για βασιλιάδες και πρίγκιπες, η συζήτηση γύρω από την ταινία «πληγές του φθινοπώρου», ένας παιδικός έρωτας αγκάθι σε μια ψυχή, ένας αρχαίος μύθος για τις ανεμώνες, μια μετέωρη μετακόμιση αλλά και η ιστορία της Ελληνίδας Σουλτάνας.

Οι δυο γυναίκες ξεδιπλώνουν μπροστά στα μάτια του αναγνώστη το παρελθόν τους. Η Χρύσα θυμάται έναν ρομαντικό Δον Κιχώτη που σημάδεψε τη ζωή της, άντρες που πέρασαν μα δεν έμειναν και κοιτά το μέλλον βάζοντας πλώρη για νέες περιπέτειες. Η δε Θοδώρα, αναλογίζεται τη συμβατική καθημερινότητά της πλάι στον Βαγγέλη, αναμοχλεύει έναν φωλιασμένο και διπλοκλειδωμένο έρωτα από τα παλιά, βρίσκει αποκούμπι στον 20χρονο Αλί και αφήνει ελεύθερο τον εαυτό της και ο Ντίνος που πάντα δημιουργούσε με τη στάση του προβλήματα, δε λέει να αλλάξει τακτική.

Οι δυο γυναίκες απρόσμενα συναντιούνται συχνά πλέον, μα η μεταξύ τους συζήτηση για το παρελθόν όλο παίρνει αναβολή. Οι ζωές τους ξεδιπλώνονται, λάθη βλέπουν το φως, και η καθεμιά τους πρέπει να αναμετρηθεί με τα σκοτάδια της.    

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Ελένης Μπεντίλλα, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:

…οι προσωπικές μας επιλογές αναλαμβάνουν κατά το μεγαλύτερο μέρος τον σχεδιασμό του μέλλοντος μας… 

Η γειτονιά με τις αντίκες, η Βασιλική Δεξαμενή, ο Αϊ Γιώργης ο κουδουνάς και η γειτονιά Τζιχανγκίρ, έμειναν χαραγμένες στη μνήμη μου, αφότου έκλεισα το βιβλίο. Οι δυο καφέδες που μοιράστηκαν οι κάποτε γειτόνισσες, άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου, απελευθέρωσαν τη μιζέρια και τα αγκάθια της ψυχής τους και αφού αναμετρήθηκαν με όλα, βγήκαν καθάριες στο φως.

Πολλά είχαν κρυμμένα μέσα τους. Πολλά και τοξικά όπως φάνηκε. Δεν έφτασαν σε νηνεμία, μα έκαναν το πρώτο και καθοριστικό βήμα και σίγουρα η συνέχεια τους είναι καταλυτική και περιέχει πλέον κοινές αναμνήσεις.

Ναι οι καφέδες στάθηκαν αφορμή για επαναπροσδιορισμό και νέα πορεία πλεύσης. Τώρα, είναι στο χέρι τους να καταφέρουν να κρατήσουν γερά το πηδάλιο της ζωής τους και να ταξιδέψουν με ούριο άνεμο σε ήσυχα νερά.

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Μπορούν δύο φλιτζάνια καφέ να μας γυρίσουν στο παρελθόν, ώστε να κλείσουμε τις ανοιχτές μας υποθέσεις που πονάνε ακόμα;

Δύο παιδικές φίλες, γειτόνισσες και αντίζηλες, η Θοδώρα και η Χρύσα, στα πενήντα τους περίπου, ξαναβρίσκονται τυχαία μέσα σ’ ένα από τα τουριστικά πλοία του Βοσπόρου. Η επανασύνδεσή τους, έχοντας μεσολαβήσει η πολύχρονη μεταξύ τους απόσταση, άβολη. Με τους δύο μέτριους καφέδες που παραγγέλνουν σ’ ένα υπαίθριο καφενείο κοντά στη γέφυρα του Γαλατά, θα κάνουν το πρώτο διστακτικό βήμα για το άνοιγμα της καρδιάς τους.

Ένα κωμικοτραγικό, νοσταλγικό road movie, που εκτυλίσσεται ανάμεσα σε τρεις πόλεις, Θεσσαλονίκη, Κωνσταντινούπολη και Αθήνα, πλέκει τις ζωές των δύο φιλενάδων για τα επόμενα τρία χρόνια. Οι ίδιες και όλα τα πρόσωπα που τις περιβάλλουν γίνονται ήρωες μιας συναρπαστικής ρεαλιστικής ιστορίας του σήμερα, που στηρίζεται σε μικρές και μεγάλες ιστορίες του χθες.

Παιδικά τραύματα, εφηβικοί έρωτες, πάθη, ζήλιες, μίση, ανταγωνισμοί, ψέματα και μυστικά συχνά μας κάνουν να φοβόμαστε μια επανασύνδεση με τις καρδιές μας ανοιχτές. Όμως, οι ηρωίδες μας προχώρησαν με βήματα θαρρετά έξω από το κάστρο που είχε χτίσει η καθεμιά για την ασφάλειά της.

Μην φοβηθείτε, λοιπόν. Πιείτε την πρώτη γουλιά της αλληλεπίδρασης κι ας καείτε στην αρχή.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου.

Η Ελένη Μπεντίλλα γεννήθηκε το 1956 στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει με την οικογένειά της. Σπούδασε οικονομικά, εργάστηκε ως τραπεζική υπάλληλος. Aσχολήθηκε με την καλλιτεχνική φωτογραφία και παρουσίασε έργα της σε ατομικές και συλλογικές Εκθέσεις.

Εργογραφία:

«Συνάντησα πρόσωπα της πόλης μου», Οργανισμός Πολιτιστικής Πρωτεύουσας, 1997.

«Το βάζο με τις εικόνες», διηγήματα, εκδόσεις Μπίμπης, 1999.

«Τα κορίτσια μεγάλωσαν πια!», εφηβική λογοτεχνία, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 2001.

«Ένας χρόνος με τη Μόνα Λίζα», μυθιστόρημα, Εμπειρία Εκδοτική, 2008.

«Θα σε περιμένω», μυθιστόρημα, Εμπειρία Εκδοτική, 2009.

«Οι παραβάτες», μυθιστόρημα, Εμπειρία Εκδοτική, 2011.

«Ο φιλοξενούμενος», μυθιστόρημα, εκδόσεις Λιβάνη, 2014.

«Δυο φίλες», μυθιστόρημα, Εμπειρία Εκδοτική, 2016.

«Έγκλημα στο αρχείο», μυθιστόρημα, εκδόσεις Ωκεανίδα, 2017.

«Κρασί με βότανα», μυθιστόρημα, εκδόσεις Ωκεανίδα, 2018.

«Ήσυχη συνείδηση», μυθιστόρημα, εκδόσεις Ωκεανίδα, 2021.

«Ο φιλοξενούμενος», μυθιστόρημα, Άνεμος εκδοτική, 2024.

Επίσης, έχει γράψει τα θεατρικά κείμενα «Ένας γιατρός για τη Στέλλα» και «Γάμος στα χρόνια της κρίσης».

Το βιβλίο κυκλοφορεί από την Άνεμος Εκδοτική.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.

.