Μαινάδα

Μαινάδα ήταν στην αρχαιότητα η γυναίκα ακόλουθος του θεού Διονύσου, που κατά τις τελετές του έπεφτε σε θρησκευτική έκσταση, με χορούς και κραυγές, αλλιώς βάκχη. Μεταφορικά, μαινάδα λέγεται η γυναίκα που είναι έξαλλη, που έχει χάσει τον έλεγχο του εαυτού της από θυμό, μανία ή πάθος.

Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ρήμα μαίνομαι («είμαι μανιασμένος, τρελός»), απ’ όπου και η μανία. Τις μαινάδες τις γνωρίζουμε κυρίως από τις «Βάκχες» του Ευριπίδη και από τις παραστάσεις των αγγείων.