Πενθώ για τις χαμένες άνοιξες του κόσμου,
για τα αγχωμένα του βράδια τα ανέραστα,
τα ανυπόμονα πρωινά του…
για τους φλογερούς ανεκπλήρωτους έρωτες,
τις άδειες από έρωτα αγκαλιές…
για τις μεγάλες θάλασσες που δεν ταξιδεύτηκαν,
για τους  δρόμους  των μεγαλουπόλεων
που  δεν  περπατήθηκαν!
Πενθώ για τα μαγικά ηλιοβασιλέματα
που δεν  γεύτηκαν  τα μάτια,
για τα μάτια… που δεν καταδέχτηκαν
να δουν τη φτώχεια, την ανέχεια του κόσμου
και πέθαναν μέσα στην άγνοια!
για τη βροχή -που κάποιες φορές-
λερώνει ασύστολα,
τα όνειρα που φωλιάζουν στις παστρικές αυλές…
Πενθώ για τα νερά  που δεν έβρεξε ο Θεός
και πεθαίνουν από δίψα τα παιδιά Του!
για τα μωρά που δεν γεννήθηκαν
και για το ότι κάποιοι
δεν άφησαν να  ακουστεί
το κλάμα τους το γεννέσιο…
Πενθώ για τα παιδιά που πεθαίνουν,
γιατί το ψωμί κόβεται και μοιράζεται έτσι,
που δε περισσεύει να φάνε κι κείνα!

Ο Ανδρέας Δαβουρλής γεννήθηκε στην Αθήνα. Αγάπησε από μικρό παιδί τη θάλασσα και την ποίηση. Σπούδασε Ασυρματιστής, στην Ακαδημία Εμπορικού Ναυτικού(ΑΕΝ). Είναι απόστρατος Αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος. Στις γραφές του, με ποιητική διάθεση όπως τις αποκαλεί, διακρίνει κανείς την αγάπη του για τη θάλασσα, τον άνθρωπο και τον έρωτα. Η επαφή του με τους Ναυτικούς και το υγρό στοιχείο, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη ποιητική του έκφραση. Ποιητικές του γραφές συμμετείχαν στο 2ο Πανελλήνιο διαγωνισμό, της Βιβλιοθήκης Σπάρτου Αιτωλοακαρνανίας, όπου ανάμεσα σε εκατοντάδες συμμετοχές, απέσπασε τη 4η θέση. Ποιήματα του έχουν δημοσιευθεί κατ’ επανάληψη σε λογοτεχνικά περιοδικά και έχουν μεταδοθεί από διαδικτυακά ραδιόφωνα. Επιλεγμένες γραφές του ακούστηκαν, στην Ποιητική βραδιά, στο Λαογραφικό Μουσείο της Αίγινας το καλοκαίρι 2017.

αναδημοσίευση από το Μονόκλ