Η ιστορία αποχτά περιεχόμενο κι αξία, όταν καταγράφει με σαφήνεια και με πιστότητα τον άγιο μόχθο των άοκνων δουλευτών της γης κι όταν αποτυπώνει το αίμα, τη θυσία και τον ακαταπόνητο αγώνα των προλετάριων, γιατί μόνο τότε, με τη δημιουργική κι ενσυνείδητη στάση της, μπορεί να θεμελιώσει την έμπνευση και την αποφασιστικότητα, μπορεί να γίνει αφετηρία και νέα διαδρομή, μπορεί να εμφυσήσει ένα καινούριο αίσθημα ευθύνης στο μεροδουλευτή και στον ξωμάχο, μπορεί να εμπνεύσει μια σκέψη αυθεντική και μια ιδέα γνήσια… στοιχεία καθοριστικής σημασίας για την αγωγή, τη μόρφωση και τη διαπαιδαγώγηση των νέων, άπειρων, αμύητων, και ανεκπαίδευτων γενεών.

Κι ο μυημένος άνθρωπος θα δυνηθεί να βηματίσει πιο πέρα από τις ψευδαισθησίες που τροφοδοτούσαν μέχρι χτες την ανυπόληπτη φιλοδοξία του, αφού πλέον θα διαισθανθεί σύντομα το ιερό ρίγος της φωτιάς, την πράξη της αφοσίωσης και της πίστης στον άνθρωπο να ανάβουν στα ματωμένα σπλάχνα του και τότε, θα συμμεριστεί την ανάγκη να μεταβεί από το ατομικό όφελος στο συλλογικό συμφέρον, από την υποκειμενική ψευδαίσθηση στην αντικειμενική ηδύτητα, από την ελάχιστη προσωπική ηδονή στη ζωτική και κορυφαία ευτυχία της άγιας σύναξης των ανθρώπων και των άστρων. Και θα συνεργήσει ανυπερθέτως, για να εδραιωθεί εκείνο το πρότυπο που θα γκρεμίσει τα κραταιά τείχη για να πορευτεί ανεμπόδιστα από το μερικό που μας καταποντίζει στο καθολικό που μας εξυψώνει ως εκεί που αγάλλονται οι ανόθευτοι κι οι ανάλλαχτοι ορίζοντες…

Κι η αδιαφορία του χαρακτήρα του θα μεταμορφωθεί κι αυτή σε ενεργό ενδιαφέρον και σε συνεχή φροντίδα, που θα τον παρακινήσουν να υπερασπιστεί το συλλογικό ανθρώπινο πόνο, που θα τον παροτρύνουν να επιδείξει ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα γι’ αυτό που υπάρχει και που πρέπει να τεθεί σε ισχύ για να βελτιωθεί ηθικά, να εκπολιτιστεί και να ανθρωπέψει η ιστορική πορεία του ανθρώπινου γένους.

Η ιστορία, όταν είναι ζωντανή και εναργής, αναπτύσσεται κι ανασυντάσσεται, θέτει καινούριους προβληματισμούς κι αξιώνει νέες αξιολογήσεις, προκειμένου να χαραχτεί η άλλη προοπτική που θα ενδυναμώσει τα φαινόμενα, που θα ρίξει άπλετο φως στις λεπτομέρειες που συνθέτουν τα γεγονότα, που θα φανερώσει σ’ όλα τα βλέμματα τις ενεργές κι αποφασιστικές στιγμές, αυτές που εξωθούν τους λαούς να ενστερνιστούν άλλες κοινωνικές, πολιτικές και φιλοσοφικές αντιλήψεις, για να ασπαστούν εντέλει άλλες ιδεολογίες και αρχές.

Κανένας θεός δε μπορεί να εξαπατήσει τη ζωική φύση και την ύλη του σύμπαντος, κανένας άνθρωπος δε μπορεί να διασπείρει αμφιβολίες για τη θετική έκβαση των πραγμάτων, όταν οι αρετές των όντων της δημιουργίας είναι προσηλωμένες στα ευγενικά ιδανικά της συντροφικότητας, της αδερφοσύνης, της αμοιβαίας υποστήριξης και της ανθρωπιάς…

Ας ομοφρονήσουμε κι ας επικροτήσουμε επιτέλους την αρωγή, την ευεργεσία και την φιλανθρωπία των διαχρονικών αξιών της ζωής κι ας υπηρετήσουμε με αδιάσειστη πίστη το καταλυτικό περιεχόμενο και την επαναστατική ουσία τους…

Κάθε ιστορική περίοδος, έχει τα δικά της χαρακτηριστικά γνωρίσματα, τα δικά της μυστικά, δομικά στοιχεία. Κι εμείς, οι πολύπαθοι κι οι δεινοπαθούντες, είμαστε υποχρεωμένοι να τα ερευνήσουμε προσεκτικά και να τα προσδιορίσουμε επαρκώς, για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε δυναμικά κι αποτελεσματικά, τη βραδύτητα, τη χαλάρωση την κατάπτωση και τον εκφυλισμό, τους εθιστικούς παράγοντες που μας περιστοιχίζουν και θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την ίδια μας την ύπαρξη.

Έτσι ώστε να ενισχυθεί και να ισχυροποιηθεί η δική μας θέση κι άποψη, για να θεμελιωθεί δίχως αναβολή η περιζήτητη ισότητα, η προσοδοφόρα ελευθερία και η ευοίωνη δικαιοσύνη που αντιστοιχούν στη λαμπρότητα και στη δύναμη των φτερών της ψυχής μας, για να κυριαρχήσει και να ηγεμονεύσει στην πλάση ο άγραφος ηθικός νόμος, της αξίωσης, της διόρθωσης, της απολαβής, της κατάκτησης της κορυφαίας ποιότητας ζωής που δικαιούται ν’ απολαύσει το προνομιούχο γέννημα της γης, ο νοήμων κι ο διορατικός άνθρωπος.

_

γράφει ο Γεώργιος Δ. Μπίμης