Ένα ποτήρι του νερού έρχεται στο ράφι με τα κρασοπότηρα, που δεν το υποδέχονται και με τον καλύτερο τρόπο, γιατί είναι ξεχωριστό από αυτά. Το κοροϊδεύουν, το παρενοχλούν, το αποφεύγουν. Το ποτήρι του νερού είναι μονάχο του, μιας και το χέρι που το έβγαλε από την κούτα δεν πήρε μαζί και τον φίλο του. Πώς θα καταφέρει να επιβιώσει το ποτήρι σ’ ένα ράφι όπου είναι ανεπιθύμητο; Τι να απέγινε ο φίλος του και πώς θα μάθει νέα του;

Ένα τρυφερό παραμύθι για την παντοτινή φιλία αλλά και για τον ρατσισμό μας χαρίζει η κυρία Άννα Δενδρινού, γεμάτο με νότες αισιοδοξίας και ένα έξυπνο εύρημα ως προς την τύχη του φίλου του πρωταγωνιστή. Ο τρόπος με τον οποίο υποδέχτηκαν το ποτήρι του νερού τα υπόλοιπα ποτήρια προσιδιάζει αρκετά με τον τρόπο υποδοχής κάθε τι ξένου, αλλότριου, διαφορετικού, ξεχωριστού σ’ ένα κοινωνικό σύνολο. Στενοχωρέθηκα με την αγωνία του αφηγητή να επιβιώσει σε αυτό το περιβάλλον και η ανατροπή στην πλοκή, που βελτίωσε κατά πολύ τις συνθήκες, μου άρεσε πολύ ενώ το τέλος ήταν τόσο συγκινητικό και ρομαντικό!

Η εικονογράφηση της κυρίας Ελίζας Βαβούρη ζωντάνεψε παραστατικά και ρεαλιστικά τον μικρόκοσμο μιας βιτρίνας καταστήματος και προσέδωσε ανθρώπινα χαρακτηριστικά σε όλα τα αντικείμενα. Με ποικίλες οπτικές γωνίες και διάφορες προοπτικές δίνει μια ευχάριστη νότα στην αφήγηση ενώ τα αντικείμενα που ζωντανεύουν την ιστορία αποδίδονται με όλες τους τις λεπτομέρειες, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στα παιδιά να τα εντοπίσουν αυτά και στον δικό τους χώρο, κάνοντας το παραμύθι πιο διαδραστικό!

«Το φιλαράκι μου», που απευθύνεται σε παιδιά από 6 ετών και πάνω, είναι η γλυκιά ιστορία ενός ποτηριού νερού που χωρίστηκε από τον κολλητό του κι αναρωτιέται πού να είναι και τι να κάνει όσο αυτό δέχεται ρατσισμό και αποκλεισμό από τα άλλα ποτήρια, μόνο που τα πράγματα θ’ αλλάξουν σύντομα και μάλιστα προς το καλύτερο!