Τον κοίταξα.Για πρώτη φορά κατάλαβα,πως ο ήλιος μπορεί να κατοικήσειμέσα στα μάτια ενός ανθρώπου. Τα μαλλιά του έμοιαζαν με κύματαπου έσκαγαν απαλά στις πιο ήσυχεςακτές της ψυχής μου. Τα χέρια του με γαλήνευανκαι η ψυχή του …ήταν το μοναδικό όνειροαπό το οποίοδεν...

Ξέρεις, ήμουν πάντα μοναχικό άτομο,μετρημένοι οι φίλοι μου στα δάχτυλα του ενός χεριού.Ξέρεις, δεν μιλούσα ποτέ πολύκαι πάντα έλεγα «δεν με αφορά».Κι όμως με αφορούσαν όλα.Οι άνθρωποι που έφευγαν βιαστικά το πρωί για τη δουλειά,τα πρόσωπα πίσω από τα τζάμια των...

Κοιτώντας την κόλλα τη λευκή, σκέψεις πολλές έρχονται στο νου, μα πώς να ξεκινήσω τη γραφή; Όταν μόνο το όνομά σου μου έρχεται στο μυαλό και τα σταματά όλα – τη σκέψη τη βαθιά. Κι ύστερα, όλα σαν να ξεκινάνε ξανά· βάζεις φωτιά στο συναίσθημα, βάζεις φωτιά και στον...