Τελευταίο γράμμα, του Ευστάθιου Γαϊτανίδη
Σήμερα κοιτάζω έξω από το παράθυρο μου· χειμώνιασε για τα καλά, τα δέντρα που βλέπω, δε φυλλορροούν πια, είναι γυμνά. Φυσάει κι ένας παράξενος άνεμος, μια σταματάει, μια ξαναρχίζει. Κάποιο πουλί…
Αρχική › Blog › Δι' αλληλογραφίας
Κατηγορία
Δι' αλληλογραφίας
62 άρθρα · σελίδα 3 από 4
Σελίδα 3
Σελίδα 3 από 4Γράμμα σε ένα μέντορα φίλο, της Βασιλικής Δραγούνη
Έχω μάθει ότι Η ανθρώπινη εμπειρία Είναι κοινή για όλη την ανθρωπότητα Και όμως, η ζωή του κάθε ανθρώπου Είναι μοναδική.
Ο εαυτός μου κι εγώ
Αγαπητό Εγώ, Πάει καιρός από την τελευταία φορά που ειδωθήκαμε και… μου έλειψες. Πώς χωριστήκαμε έτσι; Χθες το βράδυ βγήκα στην αυλή. Αισθάνθηκα την ανείπωτη ανάγκη να… ανασάνω. Μια βαθιά εισπνοή…
Λίγο ακόμα
Γιε μου, δεντρί μου, σου γράφω από το χωριό μας το μικρό. Κείνο που τρεχες ξυπόλητος στα στενά και σε κυνήγαγα να ‘ρθεις να φας. Ακόμα ακούω στα στενά τη φωνούλα σου «Λίγο ακόμα μάνα λίγο ακόμα». Με…
Έρωτας Θαλασσινός, της Καλλιόπης Πασχαλίδου
Διστάζοντας το γυμνό σώμα που κείτεται από κάτω της ν’ αγγίξει,
Γράμμα στον αγαπημένο, της Νόπης Χατζηιγνατιάδου
δε σου έχω πει ακόμα πως πριν σε γνωρίσω σε γνώριζα. Πριν σε γνωρίσω είχα δημιουργήσει τη μορφή σου στα όνειρά μου. Τα χέρια σου που τα χέρια μου ψηλάφισαν, δικά μου ήταν πριν ακόμα με αγγίξουν. Τα…
“Κρέων βασιλεύς τω Τειρεσία χαίρειν”, του Χρήστου Τσαγκάρη
Σου φαίνεται παράξενο το ότι πήρα την απόφαση να σου γράψω. Δεν θα διαβάσεις βέβαια συ ο ίδιος αυτήν την επιστολή – εκτός βέβαια και αν η σύγχρονη ιατρική κατάφερε επιτέλους να θεραπεύσει τα μάτια…
Παράκληση δι’ αλληλογραφίας
Πήρα το γράμμα σου και στεναχωρήθηκα τόσο πολύ… Γιατί δεν έρχεσαι, κάνε μια προσπάθεια! Σ΄ έχω πολύ ανάγκη! Η προηγούμενη βδομάδα ήταν για μένα η χειρότερη της ζωής μου… Ναι. Το κανα αυτό που σου…
Γράμμα στον αγαπημένο, της Κατερίνας Τσικουράκη
Από την αρχή ξεκίνησα με όλα όσα δεν μπορώ να κάνω, με τα πρέπει, με τα μη και με όλα όσα με έχουν πληγώσει στην ζωή μου. Έβαλα φραγμούς και απαγορεύσεις.
Μάνα σημαίνει μνήμη, του Αντώνη Ευθυμίου
σου στέλνω αυτό το γράμμα, γνωρίζοντας ότι μπορεί να μην το λάβεις ποτέ. Κάθε που νυχτώνει κι ο ουρανός ενδύεται το μαύρο πέπλο του, παρατηρώ τ’ αστέρια. Όλα μοιάζουν ίδια. Όλα, εκτός από ένα. Το πιο…
Αποχαιρετώντας
Το απέραντο γαλάζιο μου ανοίγει την αγκαλιά του κι εγώ δεν έχω τη δύναμη να μείνω πίσω! Γι’ αυτό… γι’ αυτό φεύγω. Φεύγω, γιατί όσο περνά ο καιρός ο πόνος μεγαλώνει κι εγώ κουράστηκα να επουλώνω…
Γράμμα στον αγέννητο, του Σπύρου Μακρυγιάννη
Νόμιζα θα 'ρθεις... Θυμάμαι τότε που αχνοφάνηκες. Κοίταζα την εικόνα μου στον καθρέφτη μέσα στο ασανσέρ... Άλλαζε. Έφτασα στο ισόγειο ένας άλλος. Πιο ώριμος και δυνατός. Χάθηκες μια μέρα στο αίμα.…
Επιστολές τού έρωτα στον έρωτα
Συγχώρεσε την αδυναμία μου. Η μορφή σου βασανίζει το μυαλό μου. Σε βλέπω τα πρωινά καθώς περνάς μπροστά από το σπίτι μου και η επιθυμία μου να βγω και να σε σφίξω στην αγκαλιά μου είναι σαν ένα…
Γράμμα στον άγνωστο, του Βασίλη Μαντικού
Άγνωστε, Μη με αποπάρεις από την πρώτη τούτη αράδα. Είναι που τα ονόματα πάντα με δυσκόλευαν και σταμάτησα να τα συγκρατώ. Διάβασε με και ύστερα κάψε με. Μα διάβασε με… Θέλω να μάθεις να διαβάζεις.…
”Εν Πειραιεί τη 20ή Ιουλίου”. Ένας επτανήσιος φοιτητής γράφει στους γονείς του.
Σεβαστέ μοι πάτερ, γλυκυτάτη μάμα, περιπόθητοι αδερφοί. Χαίρων άκρας υγείας και εν ευφροσύνη διατελών, επήρα εν αγαλλιάσει τό υμέτερον γράμμα και εχάρηκα σφόδρα μαθών τα περι της πολυτίμου υμετέρας…
Οδός μητρός και άλγους, της Καλλιόπης Δημητροπούλου
"Σύννεφο είναι θα περάσει" μας έλεγες μαμά και σταύρωνες τα χέρια για να κρύψεις το τρέμουλο του φόβου και διάβηκε το σύννεφο μαμά και ρεμετζάρει ασύστολα η καταιγίδα μούσκεψε ο βράχος στο λαγούμι…
Μάνα, του Κώστα Θερμογιάννη
Έχω χάσει κάθε αίσθηση του χρόνου πια, πίσω από τα σίδερα όλες οι στιγμές είναι ίδιες. Μόλις μερικές ώρες πριν έμαθα πως σήμερα είναι παραμονή των Χριστουγέννων, άλλωστε εδώ μέσα ούτε στολίδια…
Λευκή συγχώρεση
Σου υποσχέθηκα μια ζωή χωρίς πόνο. Σου υποσχέθηκα να σε κάνω να χαμογελάς, μα ετούτο το άθλιο γράμμα μου, όταν θα φτάσει στα χέρια σου θα σε κάνει να κλάψεις με λυγμούς. Τόσο ανίκανος στάθηκα να σου…
Γράμμα στην Άγνωστη, του Σωκράτη Τσελεγκαρίδη
Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω από πού να αρχίσω, και τίποτα δεν φαίνεται πρόθυμο να με βοηθήσει για να γίνει πιο εύκολο τούτο το γράμμα. Λοιπόν... είναι που φύγανε οι μέρες βιαστικά και εγώ τις…
Γράμμα στην αγαπημένη, του Ευστάθιου Γαϊτανίδη
Από τον έκτο όροφο του ξενοδοχείου βλέπω μπροστά μου, όσο φτάνει το μάτι μου τη θάλασσα της Ρόδου. Στα ρηχά είναι πράσινη και στα ανοιχτά έχει ένα μοναδικά άγριο, βαθύ, μπλε χρώμα. Τα χρώματά αυτά τα…
