Σήμερα κοιτάζω έξω από το παράθυρο μου· χειμώνιασε για τα καλά, τα δέντρα που βλέπω, δε φυλλορροούν πια, είναι γυμνά. Φυσάει κι ένας παράξενος άνεμος, μια σταματάει, μια ξαναρχίζει. Κάποιο πουλί παιχνίδισε για λίγο στο τζάμι μου κι έφυγε, ήταν όμορφο, έφυγε...

Αθήνα, 27/9/2015 Από πού να αρχίσω; Έχω μάθει ότι Η ανθρώπινη εμπειρία Είναι κοινή για όλη την ανθρωπότητα Και όμως, η ζωή του κάθε ανθρώπου Είναι μοναδική. Έχω μάθει ότι Οι διακρίσεις είναι αναπόφευκτες Γιατί πώς να ζητήσεις από κάποιον Να μην έχει γνώμη ή άποψη...

Αθήνα, 12 Οκτώβρη Αγαπητό Εγώ, Πάει καιρός από την τελευταία φορά που ειδωθήκαμε και… μου έλειψες. Πώς χωριστήκαμε έτσι; Χθες το βράδυ βγήκα στην αυλή. Αισθάνθηκα την ανείπωτη ανάγκη να… ανασάνω. Μια βαθιά εισπνοή λοιπόν, μερικές δροσερές σπιλιάδες να με χαϊδεύουν...

ΑΠΟ ΕΡΩΤΑ ΘΑΛΑΣΣΙΝΟ ΠΕΡΑΝ ΠΡΟΣ ΕΡΑΤΩ ΛΑΜΠΡΗ ΠΛΑΤΥΤΕΡΑ     ΠΕΡΑΝ, 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1962 ΟΝΕΙΡΟ   Σαν την αχλή, που πάνω από τη θάλασσα αιωρείται ντροπαλά, Διστάζοντας το γυμνό σώμα που κείτεται από κάτω της ν’ αγγίξει, Έτσι σε θέλω αγαπημένη. Καθαγιασμένη...

Θεσσαλονίκη, 2 Σεπτέμβρη   Αγαπημένε μου, δε σου έχω πει ακόμα πως πριν σε γνωρίσω σε γνώριζα. Πριν σε γνωρίσω είχα δημιουργήσει τη μορφή σου στα όνειρά μου. Τα χέρια σου που τα χέρια μου ψηλάφισαν, δικά μου ήταν πριν ακόμα με αγγίξουν. Τα μάτια σου που βαθιά...

Κρέων βασιλεύς τω Τειρεσία χαίρειν, Σου φαίνεται παράξενο το ότι πήρα την απόφαση να σου γράψω. Δεν θα διαβάσεις βέβαια συ ο ίδιος αυτήν την επιστολή – εκτός βέβαια και αν η σύγχρονη ιατρική κατάφερε επιτέλους να θεραπεύσει τα μάτια σου. Σε βλέπω όμως – τώρα που...

Αθήνα, 14 Σεπτεμβρίου 1983   Αγαπημένη μου φίλη, Πήρα το γράμμα σου και στεναχωρήθηκα τόσο πολύ… Γιατί δεν έρχεσαι, κάνε μια προσπάθεια! Σ΄ έχω πολύ ανάγκη! Η προηγούμενη βδομάδα ήταν για μένα η χειρότερη της ζωής μου… Ναι. Το κανα αυτό που σου εaίχα πει, το κανα!...

Καστοριά, 3/10/2015   Αγαπημένε μου, Από την αρχή ξεκίνησα με όλα όσα δεν μπορώ να κάνω, με τα πρέπει, με τα μη και με όλα όσα με έχουν πληγώσει στην ζωή μου. Έβαλα φραγμούς και απαγορεύσεις. Το μετάνιωσα. Κι εσύ που πρώτος έριξες τα μάτια σου επάνω μου,...

 Σίφνος, 22 Αυγούστου 2012 Μάνα, σου στέλνω αυτό το γράμμα, γνωρίζοντας ότι μπορεί να μην το λάβεις ποτέ. Κάθε που νυχτώνει κι ο ουρανός ενδύεται το μαύρο πέπλο του, παρατηρώ τ’ αστέρια. Όλα μοιάζουν ίδια. Όλα, εκτός από ένα. Το πιο λαμπερό. Αυτό το αστέρι είσαι...

Το απέραντο γαλάζιο μου ανοίγει την αγκαλιά του κι εγώ δεν έχω τη δύναμη να μείνω πίσω! Γι’ αυτό… γι’ αυτό φεύγω. Φεύγω, γιατί όσο περνά ο καιρός ο πόνος μεγαλώνει κι εγώ κουράστηκα να επουλώνω πληγές... κουράστηκα να κλαίω μόνη... να μένω μόνη. Φεύγω... μα δε...

Στον αγέννητο Νόμιζα θα 'ρθεις... Θυμάμαι τότε που αχνοφάνηκες. Κοίταζα την εικόνα μου στον καθρέφτη μέσα στο ασανσέρ... Άλλαζε. Έφτασα στο ισόγειο ένας άλλος. Πιο ώριμος και δυνατός. Χάθηκες μια μέρα στο αίμα. Δεν ήρθες ποτέ... Είναι στιγμές που σε νιώθω στο...

Εδώ, «σα νυχτώνει» Άγνωστε, Μη με αποπάρεις από την πρώτη τούτη αράδα. Είναι που τα ονόματα πάντα με δυσκόλευαν και σταμάτησα να τα συγκρατώ. Διάβασε με και ύστερα κάψε με. Μα διάβασε με… Θέλω να μάθεις να διαβάζεις. Όχι τις λέξεις. Τις μυρωδιές πίσω από αυτές. Και...

Εν Πειραιεί τη 20ή Ιουλίου, Έτει σωτηρίω 1963 Σεβαστέ μοι πάτερ, γλυκυτάτη μάμα, περιπόθητοι αδερφοί. Χαίρων άκρας υγείας και εν ευφροσύνη διατελών, επήρα εν αγαλλιάσει τό υμέτερον γράμμα και εχάρηκα σφόδρα μαθών τα περι της πολυτίμου υμετέρας υγείας. Παραλλήλως...

(Στη μάνα της εμπόλεμης Συρίας) Τουρκικά παράλια 3/9/2015   "Σύννεφο είναι θα περάσει" μας έλεγες μαμά και σταύρωνες τα χέρια για να κρύψεις το τρέμουλο του φόβου και διάβηκε το σύννεφο μαμά και ρεμετζάρει ασύστολα η καταιγίδα μούσκεψε ο βράχος στο λαγούμι του...

Κάπου στη Γη, 20χχ Αγάπη μου, Σου υποσχέθηκα μια ζωή χωρίς πόνο. Σου υποσχέθηκα να σε κάνω να χαμογελάς, μα ετούτο το άθλιο γράμμα μου, όταν θα φτάσει στα χέρια σου θα σε κάνει να κλάψεις με λυγμούς. Τόσο ανίκανος στάθηκα να σου προσφέρω ευτυχία . Δε μπορώ καν να...

Θεσσαλονίκη, 10 Σεπτεμβρίου 2015   Αγαπητή Άγνωστη, Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω από πού να αρχίσω, και τίποτα δεν φαίνεται πρόθυμο να με βοηθήσει για να γίνει πιο εύκολο τούτο το γράμμα. Λοιπόν... είναι που φύγανε οι μέρες βιαστικά και εγώ τις κοιτούσα...

08/01/2015 Ρόδος Αγαπημένη μου, Από τον έκτο όροφο του ξενοδοχείου βλέπω μπροστά μου, όσο φτάνει το μάτι μου τη θάλασσα της Ρόδου. Στα ρηχά είναι πράσινη και στα ανοιχτά έχει ένα μοναδικά άγριο, βαθύ, μπλε χρώμα. Τα χρώματά αυτά τα ξέρω πολύ καλά ώστε να μπορώ να...