Ερωτικός Διάλογος
- Άργησες... - Έπεσε δουλειά αγάπη μου... Δεν μπορούσα να φύγω νωρίτερα... Έφαγες? - Έφαγα... - Τα παιδιά;Έπεσαν για ύπνο; - Έπεσαν... - Πάω να κάνω ένα ντουζάκι και να κοιμηθώ... είμαι πτώμα... - Κι…
Αρχική › Blog › Μια εικόνα... Χίλιες λέξεις
Κατηγορία
Μια εικόνα... Χίλιες λέξεις
Μια εικόνα… Χίλιες λέξεις στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
479 άρθρα · σελίδα 17 από 24
Σελίδα 17
Σελίδα 17 από 24
Το συρματόπλεγμα
Όταν έφτασε μπροστά στον μεγάλο φράχτη είχε περάσει μία. Η γειτονιά κοιμόταν, ίσως να ήταν ακόμα μια δυο παρέες στις καφετέριες στην πλατεία αλλά το σπίτι ήταν μακριά, η κίνηση προς τα εκεί είχε…
Δύο όνειρα
Γαντζώθηκε από το συρματόπλεγμα κι άφησε το βλέμμα της να πλανηθεί στο πουθενά. Αυτό το πουθενά που, μαζί με την περίφραξη, οριοθετούσε πια τα μονοπάτια της ζωής της. Σε ανήλιαγο κελί η ψυχή της κι…
Το κυνηγόσκυλο του καναπέ
Ήτανε γεννημένος κυνηγός. Να αλωνίζει το βουνό για πετροπέρδικα. Να βουτάει στον υγρότοπο για φασιανό. Να «φερμάρει» τη μπεκάτσα στο καστανόδασος. Να ξεφωλιάζει το λαγό στον αμπελώνα και να «σηκώνει»…
Οι εξάρες
Η ώρα ήταν περασμένη. Η νύχτα μάζευε τα μεταξωτά της πέπλα και η μέρα άπλωνε τα δικά της, βάφοντας τον ουρανό με τα μοναδικά της χρώματα, όταν ο ψηλός μελαχρινός άντρας, με φανερά τα σημάδια της…
Το χάλασμα
Στεκόταν και το κοιτούσε σαν υπνωτισμένη. Ούτε και ήξερε πόση ώρα. Τριγύρω ερημιά και απόλυτη ησυχία, αν εξαιρέσεις κάποια μακρινά αλυχτίσματα σκύλων. Το χάλασμα βρισκόταν στην είσοδο του χωριού και…
Λευκό και Γαλάζιο
Χιλιάδες αποχρώσεις δύουν και ανατέλλουν στον αέναο κύκλο της ζωής.
Ο παππούς ο συγγραφέας
Η εγγονή μου, το Ρηνιώ, είναι το πιο έξυπνο πλάσμα που έχω γνωρίσει. Σας το λέω να το ξέρετε αν και δεν είμαι σίγουρος ότι θα το μάθετε και ποτέ. Θα πρέπει να το τελειώσω το κείμενο κι εγώ είμαι…
Μετάβαση
Η Αθήνα Ανδρουλάκη είναι ιατρός παθολογοανατόμος, διευθύντρια στο νοσοκομείο ΕΛΠΙΣ. Έχει εκδώσει τέσσερεις ποιητικές συλλογές στον εκδοτικό οίκο Γαβριηλίδη. Τελευταία η ΦΡΑΓΗ το 2014.
Η στιγμή
Έφερε στο μυαλό του την εικόνα του κοριτσιού που ήταν προσκολλημένο πάνω του με μάτια γεμάτα εμπιστοσύνη και πίστη σ’ αυτόν, που πίστευε πως δεν την άξιζε. Αντί να την βλέπει σαν το όμορφο…
Πάντα και παντού
Μου λείπεις, ρε φίλε. Μου λείπεις πολύ. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, όλο και περισσότερο. Τι κι αν έχει περάσει τόσος καιρός. Η πληγή παραμένει ανοιχτή κι αιμορραγεί. Σέρνω τα βήματά μου στα στενά σοκάκια,…
Ιστορία μιας πέτρας
?Ό,τι κι αν κάνεις, μικρό ή μεγάλο, να το κάνεις με την ψυχή σου». Αυτό έλεγε πάντα ο Μαθιός στον καφενέ που σταματούσε να πιει ένα δροσερό νερό, πριν πάρει τη ρούγα για τις πάνω γειτονιές. Σχεδόν…
Το κοράκι που την πρόσεχε
Ερχόταν κάθε μέρα. Τον έβλεπε από το παράθυρο. Με καλό και με κακό καιρό. Στεκόταν ακριβώς έξω από το περβάζι της, πάνω σ’ εκείνο το δέντρο με τα έρημα κλαδιά. Έρημα κι άφυλλα μέχρι την άκρη τους,…
Ο Τάσος και ο Θόδωρος
Ο Τάσος και ο Θόδωρος αδέρφια απ’ τα καλά μεγάλωσαν κοντά-κοντά φίλοι καλοί γινήκαν στα δύσκολα ενωνόντουσαν στα εύκολα γελούσαν κι ο χρόνος πέρναγε γλυκά σε τούτο το νησί
Ονείρων ψέματα
Και τίποτα δεν είναι όπως πρώτα τίποτα δεν είναι διαφορετικό. Τα δευτερόλεπτο χτίζουν αιώνες σε ένα ξέθωρο γράμμα της βροχής.
Αυλαία
Αλλά, δεν μπορείς να αποχωρήσεις από τη σκηνή. Γιατί τότε ο ήχος των βημάτων σου θα φανέρωνε πόσο δειλός είσαι και θα πρόδιδες όσους βασίστηκαν πάνω σου.
Το δωμάτιο
Έξω απ' το παραθύρι, πάγωσε ο ήλιος και μια βροχή, ματώνει το περβάζι
