Απολογία της κορώνας
Βρίσκομαι σήμερα μπροστά σας για να σας συστηθώ και για να επανορθώσω, όσο μπορώ, μια αταξία... ή περισσότερες.
Κατηγορία
Πεζογραφία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
1,007 άρθρα · σελίδα 12 από 51
Βρίσκομαι σήμερα μπροστά σας για να σας συστηθώ και για να επανορθώσω, όσο μπορώ, μια αταξία... ή περισσότερες.
Άνοιξε βίαια την εξώπορτα του σπιτιού και τον κατάπιε με μιας το έρεβος της καλοκαιριάτικης νύχτας. Βάδιζε σκυφτός και με προσοχή υπό το αμυδρό φως των αστεριών, προσέχοντας μη και σκοντάψει και φάει…
Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα παραθυράκι. Όμορφο, καλοσχηματισμένο, καθαρό. Στεκόταν πάντα ήσυχο. Δεν ενοχλούσε κανέναν. Οι πεταλούδες, το φως, τα μυρμήγκια, όλα τα πλάσματα το πλησίαζαν. Ήθελαν…
Ο ήλιος έμπηγε την άχνινη1 λεπίδα του μες στα ψαχνά του λόφου μας. Κρήτη. Νομός Ρεθύμνης. Εκεί που οι βράχοι στένουνται2 ψηλά απ’ τους εγκρεμνούς3, σαν στάλες κεχριμπάρια. Εκεί που η θάλασσα…
Λείπω ήδη εννιά μήνες, μα δεν έχω λάβει ούτε μια γραφή σου. Σου ‘χω στείλει κι άλλα γράμματα μα δεν ξέρω αν τα 'λαβες ή τα κατάπιε κι αυτά η θάλασσα. Βαράει ο ασύρματος και η καρδιά μου ελπίζει να…
Πόσο είχα ανάγκη είχα αυτόν τον κύριο Ύπνο... Είχα περάσει μια πολύ δύσκολη μέρα και η ανάγκη μου να βρεθώ στην αγκαλιά του Μορφέα ήταν επιβεβλημένη και αδιαπραγμάτευτη. Ήθελα να γαληνέψω, όχι τόσο…
Ήταν μια εποχή αληθινά παράξενη αν και ό,τι ζούμε πάντα έχει συμβεί με κάποια άλλη μορφή σε άλλες εποχές. Ένας ιός από την Ανατολή είχε αναστατώσει όλον τον πλανήτη, κάθε μέρα ήσουν υποχρεωμένος να…
Τριγύριζε ατάραχος από δωμάτιο σε δωμάτιο. Καθισμένος στις σκάλες εξόδου που μύριζαν φάρμακο και πύον, περίμενε με τις ώρες τα χαρμόσυνα μαντάτα. Υπήρχαν και τα επείγοντα περιστατικά στο ισόγειο……
Συνηθισμένες στιγμές, και κυρίως, συνηθισμένη νοοτροπία της μεσοαστικής, μικροαστικής οικογένειας.
Το βιβλίο μπορείτε να το κατεβάσετε ελεύθερα κάνοντας κλικ στην εικόνα πιο κάτω
Έξυσε την κοιλιά του. Δεν ήταν σε μεγάλα κέφια. Λίγα λεπτά πριν τον είχε παρατήσει η γυναίκα του. Η Μάρθα δεν ήταν μόνο η σύζυγος του με την τυπική έννοια του όρου, ήταν παράλληλα και φύλακας άγγελός…
Η αλήθεια είναι πως ήταν εκνευριστικά αυθεντική. Έκανε καριέρα με το όνομα Κική, αρνούμενη να υιοθετήσει κάτι πιο κουλτουριάρικο (όπως το Βασιλική, που ήταν το βαφτιστικό της). Έμεινε Κική κι έγινε η…
Η Άννα στέκεται στην κουπαστή και παρακολουθεί τους τελευταίους επιβάτες-συνταξιδιώτες της που επιβιβάζονται στο καράβι.
Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο…
Καλησπέρα σας. Είμαι η Αϊλά που σήμερα ονομάζομαι Μαρία. Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε χώρα της Αφρικής. Το χρώμα μου δεν είναι σαν το δικό σας, αλλά στις φλέβες μου κυλά κόκκινο αίμα, όπως και το δικό…
Μιλάμε για μια συνηθισμένη οικογένεια, αυτήν του μεσοαστού Θεοφύλακτου Ασημπίου. Τα ζωάκια όμως που ζούσαν μαζί τους, δεν ήταν και πολύ συνηθισμένα. Μια γάτα κι’ ένας σκύλος, αμφότερα σαν σε…
Η κυρά-Δέσποινα, όνομα και πράμα, όπως λέμε, κάθε πρωί θα βγει και θα ελέγξει τις γλάστρες της με τα πανέμορφα φυτά τους. Θα τις καμαρώσει μία προς μία, θα τους κουβεντιάσει και θα τις καθαρίσει από…
Είναι ένα βροχερό βράδυ Παρασκευής. Περπατώ στο Γκάζι. Κόσμος γύρω-τριγύρω κι εγώ νοιώθω μονάχη. Πνίγομαι και θέλω να φωνάξω, αλλά ο καθωσπρεπισμός δεν μου το επιτρέπει.
Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε…
Εκείνος καθόταν στην γνώριμη γωνιά του, η οποία βρισκόταν σε έναν από τους κεντρικότερους δρόμους της Αθήνας, αγκαλιά με τον Οδυσσέα την γάτα του, που ποτέ δεν τον εγκατέλειπε. Σκεπασμένος με…