Οι καριέρες
Η Μαριλίνα βρίσκεται στο γραφείο της. Εκεί που μέχρι πριν μια βδομάδα ένοιωθε την πλήρη ασφάλεια. Ήταν το βασίλειό της, οι γνώσεις για τις οποίες είχε τόσο κουραστεί και στις οποίες είχε επενδύσει…
Κατηγορία
Πεζογραφία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
1,007 άρθρα · σελίδα 14 από 51
Η Μαριλίνα βρίσκεται στο γραφείο της. Εκεί που μέχρι πριν μια βδομάδα ένοιωθε την πλήρη ασφάλεια. Ήταν το βασίλειό της, οι γνώσεις για τις οποίες είχε τόσο κουραστεί και στις οποίες είχε επενδύσει…
Η Τζένη δεν θυμάται να έχει αγαπήσει άλλον άντρα και γενικώς άλλο ανθρώπινο ον περισσότερο απ’ ό, τι τον Τζανή της, τον πρώτο της μεγάλο έρωτα που σημάδεψε την παιδική και εφηβική ζωή της. Εκείνος…
Αμφιπόλεως και Αγίου Πολυκάρπου, σε μια μεγάλη έκταση, χάσκουν οι σκεπές και τα παράθυρα. Ακόμα και οι μάντρες που οριοθετούσαν άλλοτε τούτο το κόσμημα της γειτονιάς, γκρεμισμένες και ξεκοιλιασμένες,…
Κάθ’ ένας μας έχει ωραίες εικόνες από το παρελθόν του όμορφες αναμνήσεις που τις φυλάει μαζί με τ’ ακριβά του, στο συρτάρι του νου…
- Τι λες, μωρέ. Για μένα φοβάμαι; Για ό, τι αφήνω πίσω μου. Αυτό με φοβίζει. Δεν έχω προλάβει να τακτοποιήσω κάποια θέματα και δεν θέλω να επαναληφθεί η ιστορία...
Η Αναστασία τον έκανε γούστο τον Αντρέα τον γαμπρό της, άντρα τής αγαπημένης της αδερφής. Όπου και αν τον έβλεπες, όπου κι αν βρισκόταν, θα τον άκουγες να παραπονιέται για αφόρητη κούραση. Το μοτίβο…
Μέρες τώρα τα καταστήματα στο κέντρο και σε ακτίνα μερικών χιλιομέτρων παρέμεναν κλειστά κατόπιν εντολής άνωθεν. Όπως όπως οι ιδιοκτήτες τους είχαν κατεβάσει ρολά. Από τη βιασύνη τους, άφησαν τις…
Κυριακή και η εκκλησία είναι γεμάτη κόσμο. Συγγενείς, φίλοι και γνωστοί, όλοι συγκινημένοι, όπως είχε γίνει και στην εξώδειο ακολουθία πριν από σαράντα μέρες περίπου.
(απέσπασε 2ο έπαινο στον 1ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Πεζογραφίας - Κατηγορία Ελεύθερο Διήγημα Ενηλίκων του περιοδικού ΚΕΦΑΛΟΣ)
Το ραντεβού μας ήταν στις τέσσερις. Στο σχόλασμα, θα με περίμενε στην έξοδο του μετρό για τον καθιερωμένο μας περίπατο στο ωραιότερο κομμάτι της φθινοπωρινής Αθήνας. Αλλά, βρε Lorenzo μου, τού ‘χα…
Αν θυμάμαι καλά, η μητέρα του είναι γέννημα θρέμμα μιας φτωχής οικογένειας που κατοικούσε σε ένα ορεινό χωριό της Φωκίδας, το Μαυρολιθάρι. Η φήμη της απαράμιλλης ομορφιάς της είχε εξαπλωθεί έως τους…
Η Πέρσα, η γηραιά έφηβη, πλησίαζε τα ογδόντα, μα οι ιστορίες της έμοιαζαν πάντα νεανικές, έσφυζαν από ζωή και φρεσκάδα και δεν είχαν τίποτα απ’ ό,τι κουβαλά στις πλάτες του ένας ηλικιωμένος άνθρωπος.
Σιδηροδρομικός σταθμός Βουδαπέστης. Βγήκε από την υπόγεια στάση του μετρό και τον είδε ακριβώς μπροστά της. Κοίταξε το ρολόι της. Καμία βιασύνη. Μιάμιση ολόκληρη ώρα νωρίτερα. Ενενήντα ολόκληρα λεπτά…
Αν δεν υπάρχει το αρνητικό χάνει την σημασία και την βαρύτητα του το θετικό
Ο Πέτρος το είχε πάρει πια απόφαση και είχε ηρεμίσει. Αυτή θα ήταν η τελευταία του ημέρα στη Γη. Τα χρήματα, όλα κι’ όλα που είχε, ήταν για ένα κουλούρι Θεσσαλονικιώτικο και μόλις για ένα εισιτήριο…
Ωχ λελέκα μ’! Πώς της ήρθε; Της ξέφυγε. Και να ξερε τι πα να πει! Της γιαγιάς της επικάλεσμα, φερμένο από τη Θράκη, περίχωρα Κωνσταντιπουπόλεως περικαλώ, και ο πατέρας το έλεγε, μερικώς. Ωχ λελέκα…
Στις πρώτες αγάπες μου… στα πρώτα μου πρωτάκια στο Εμπειρίκειο Γυμνάσιο Άνδρου που τώρα άνοιξαν τα φτερά τους για το Λύκειο. Τρία χρόνια χέρι χέρι: Α2, Β2, Γ2.
Φτάσαμε αισίως στην περίοδο των θερινών διακοπών. Στο σπίτι μας κυριαρχεί ευδιαθεσία, ίσως μέχρι και ενθουσιασμός για αυτό το εκπληκτικό γεγονός που δεν παύει βέβαια να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο.…
Ξέρετε τι σημαίνει να είσαι παιδί, να έχεις επιβιώσει από έναν πόλεμο που δεν τον δημιούργησαν οι παππούδες σου, αλλά κάποιοι άλλοι;
Άνοιξε την πόρτα και βγήκε στην βεράντα. Το βήμα του ήταν βαρύ, ένιωθε καταπτοημένος και αδύναμος. Έριξε ένα βλέμμα στην παραλία τρέφοντας μια παράλογη ελπίδα πως κάτι θα είχε αλλάξει. Όχι, τίποτα…