Η αύξηση της ποιητικής παραγωγής των τελευταίων ετών έφερε στο προσκήνιο και την ελληνική περιφέρεια. Έχουμε ξανασημειώσει το γεγονός ότι έως τώρα οι περισσότερες ανθολογίες και ποιητικές εκδόσεις προέρχονταν από τα μεγαλύτερα αστικά κέντρα, δίνοντας μία καθαρά...

Κραυγές και ποδοβολητά, κομφούζιο, αντάρα, στους ανθρώπους ετοιμάζονταν να ξεχυθεί των ζώων η κατάρα. Η λογική πλέον είχε χαθεί, το αίμα είχε φουντώσει. Δεν ψάχνουν για το σχέδιο το δάσος που θα σώσει. Πιστεύουν πως μόνο η εκδίκηση μπορεί απ’ τ’ άδικο να τους...

Μεράκι κέρασε απόψε ο καημός Ποτό σε πίνω κι ανεβαίνει ο πυρετός Γυρίζω πίσω και η σκέψη σου ξανά Ξοπίσω τρέχει και θυμίζει τα παλιά Χαρές που έσβησαν σαν ήλιος το πρωί Καθώς ευχόμασταν να μην τέλειωνε η γιορτή Να τρέξω θέλω με τη μνήμη στο κενό Κι όμως πάλι να σε...

Γη τε μητρί, φιλτάτη τροφό Επιστρέφω από τον φωτεινό μύθο του καλοκαιριού, ντυμένος την λεοντή των ονείρων, κοιμάμαι και όμως είμαι ξυπνητός, δοκιμάζονται πάνω μου όλες οι προθέσεις και όλα τα ακονισμένα οξύτονα ένστικτα. Κοιτάζω τον νόμο και αυτός παραβιάζεται-...

Ένα τραγούδι αλλιώτικο -ως συ- λυπητερό Απ’ της ψυχής μου το βαθύ και βουερό καμίνι Πέσε μες την αγκάλη μου, άστρο νυχτερινό Και κάψε με την λάμψη σου την άγονη γαλήνη Στάξε μέσα στο αίμα μου την φλόγα απ’ το φιλί Φιλί, που όλες οι λέξεις μου, να πουν δεν θα...

Ερειπωμένες οι σελίδες σου, εκείνες που ρουφούσες με τα μάτια και κατάπινες τσιγάρα από μαύρα γράμματα Διάλογος με τις προτάσεις σου στα άτυχα κείμενα ανύπαρκτης υπομονής αναγνωστών Γελούσε ο κόσμος οι νέοι σε λέγανε τρελό γι’ αυτό τις σημειώσεις σου τις κάψανε...

 Κρατάμε καλά τους πύργους των προγόνων,  μόνο που τα ερείπια δε φαίνονται·  είναι μέσα, καλά φυλαγμένα  μην τυχόν και οι ακτίνες του ήλιου  φωτίσουν την παρακμή των χρόνων.  Μήπως και καλυφθεί το ψεύτικο επίχρισμα  του «ωραίου» πύργου.  Γιατί η έξω πλευρά...

Πέφτεις κι εσύ μέσα την φωτιά σαν εραστής Και ζητάς να βρεις την Ουσία της λαχτάρας κι όλο ρωτάς πόσες ζωές, πόσες φορές πόσες νύχτες αθάνατος; Με χρώματα φωτιάς μοιράζονται τα όνειρα με χρώμα της ελπίδας μοιράζεται και το ψέμα Φτάνω στο τέλος του δρόμου κι εγώ...

Δρόμοι τ' ουρανού στα έγκατα του νου η σκέψη χρόνια καίει η μορφή σου φταίει. Όταν σου μιλώ κι όταν σου γελώ δάκρυ στη βροχή μνήμη κι ενοχή. Μάγια στον καθρέφτη μαρτυρούν τον ψεύτη στο τραγούδι η λήθη λάθος παραμύθι. Προσευχή του απείρου νύχτα του ψιθύρου άδειο το...

Ο Βασίλης Φαϊτάς εντάσσεται στη σαλονικιώτικη γενιά του '70. Η ποίησή του συνδέεται με τη λογοτεχνική παράδοση της πόλης· ωστόσο, ο Φαϊτάς κινείται μεταξύ της υπερρεαλιστικής παράδοσης της γενιάς του και της εσωτερικευμένης ποίησης της δεύτερης τριανδρίας της...

Η κρινοδάχτυλη αυγή από της νύχτας τον κλοιό μπόρεσε να το σκάσει, σε μακρινή βουνοκορφή χρώματα ωχρορόδινα απλώθηκαν στην πλάση. Ο ήλιος σκάλωσε σ’ ένα ρυάκι, γοργά κατέβηκε απ’ το βουνό, μια λίμνη άγγιξε, ένα δασάκι, μια πολιτεία, έναν ποταμό, στη θάλασσα βούτηξε...

Παλιέ μου φίλε Με φωνές, τα χρόνια δε γυρίζουν πίσω Ποτέ δε ρώτησες, γιατί με φέρνει η βροχή Σ’ άλλο ουρανό δεν θα γυρέψω πεπρωμένα Στην αγκαλιά σου Θα γυρίσω απόψε, δίχως ενοχή Κι έχω τα φρένα της καρδιάς σπασμένα. Παλιέ μου φίλε Πως πέρασε, άθελα μας ο καιρός...

Συνθέτω τύψεις υπό το άγρυπνο των άστρων βλέμμα Άγρυπνο ή άγριο...; Ζωγραφίζω μαντεμένιες ψυχές Αδιαπέραστες από βροχές, βέλη και βλήματα Κολλάω ψηφίδα  την ψηφίδα Τα φτερά των πουλιών Που δεν πρόκειται ποτέ να πετάξουν Αλλά Αυτά παθαίνει Όποιος Θηλάζει αίμα Από τα...

ELENA photography-Φωτογραφία Ελένη Ιωάννου ___________________________________________ Μεγαλώσαμε Αγάπη! Ευτυχώς όμορφα. Ευτυχώς μαζί. Ευτυχώς υγιείς. Με φιλιά, με χαμόγελα, με σ' αγαπώ. Με ουρανό, γη, θάλασσα και ήλιο όλη η ζωή μας. Ευτυχώς!...

  Πόσον ερημίτη θρόνιασες μέσα μου όπ-μα του καλοκαιριού! Ζητώ μια τάξη που δεν υπήρξε- ζητώ να μην ζητώ Τελεσίδικα, τίποτα. Έρχονται πάνω μου βαριοί οι ουρανοί Κι άλλες φορές σε κρατώ στην καρδιά μου και λίγο Γίνεται ροδαλός ο ορίζοντας. Ποτίζω τις γλάστρες...

Στην ποίηση εν αρχή ην το θείο· όλα τα πρωτοϊστορικά λογοτεχνικά μνημεία λόγου στηρίζονται στην παρουσία του θείου (ἆθλα θεῶν τέ καί ἀνθρώπων). Η επική εμφάνιση του ήρωα είναι άμεσα δεμένη με το θεό. Τόσο η θρησκεία όσο και η τέχνη αποτελούν τρόπους συμβολικής...