9 Σχόλια

1. 

   Μάχη Τζουγανάκη στο 03/02/2016 σε 9:28 πμ

   σαν κύμα που ακουμπά απαλά την ακτή είναι το τραγούδι σας αυτό…με τη γλύκα της θάλασσας..τον αλμυρό αέρα της αγάπης..λίγο αν ακούσει κανείς καλύτερα θα ακούσει τους θαλασσινούς ήχους μέσα από το κοχύλι της καθημερινότητας, συνοδευμένους με μια λύρα…απαλούς και μεταξένιους..

   Καλή σας μέρα!

   Απάντηση
   • 

     Ζωή Δικταίου στο 03/02/2016 σε 4:27 μμ

     Ναι Μάχη, σαν αυτό το παράπονο που φέρνει η θάλασσα στην έρημη ακτή και γράφει με το αλάτι στο φως, για να δικαιώσει τα ανεκπλήρωτα… στην πανσέληνο. Ευχαριστώ από καρδιάς.

     Απάντηση
2. 

   drmakspy στο 03/02/2016 σε 9:41 πμ

   …….
   με της γης τ’ αλάτι
   σου ‘χτισα παλάτι……

   Όμορφο πολύ αυτό… Το κρατάω στην μνήμη…
   Μου αρέσει πιο πολύ όταν καταπιάνεσαι με τις ρίμες Ζωή…!

   Απάντηση
   • 

     Ζωή Δικταίου στο 03/02/2016 σε 4:30 μμ

     Τα ακριβότερα παλάτια, γιατί κρύβουν την πρώτη ουσία της ζωής, όσο κι αν αυτό έχει το κόστος του. Ευχαριστώ που θέλετε να το κρατήσετε στη μνήμη σας.

     Απάντηση
3. 

   evangeloukissa στο 03/02/2016 σε 2:33 μμ

   Πολύ όμορφο ποίημα, με ομοιοκατάληκτο στίχο που σπανίζει…

   Απάντηση
   • 

     Ζωή Δικταίου στο 03/02/2016 σε 4:33 μμ

     Ευχαριστώ πολύ. Να χαίρεστε με την Αγάπη στο φως και τα όνειρα στις χούφτες σας.

     Απάντηση
4. 

   Σοφία Ντούπη στο 03/02/2016 σε 7:24 μμ

   Πανέμορφο το ποίημα σου Ζωή… ξεχωριστός κάθε του στίχος!!! Καλό βράδυ.

   Απάντηση
   • 

     Ζωή Δικταίου στο 08/02/2016 σε 8:51 μμ

     Ευχαριστώ Σοφία. Ξεχωριστός και ο τρόπος που μου αποδίδετε τον καλό σας λόγο. Την αγάπη μου.

     Απάντηση
5. 

   CHRISTINE THEMAS στο 31/03/2016 σε 2:43 πμ

   “… ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΡΙΖΕΙΣ – ΜΑ ΔΕΝ ΤΗΝ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ … ” ΤΙ ΘΛΙΨΗ … ΝΑ ΜΗ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΚΑΘΡΕΦΤΗ … ΚΙ ΟΤΑΝ ΚΟΙΤΑΖΕΣΑΙ – Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΓΥΑΛΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ …

   Απάντηση