Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η "πτώση" είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Γεγονός. Αποδοχή. Ξεχασμένος θυμός. Αποδοχή Κάθε φορά που πάω να σπάσω τον κύκλο κάτι με τραβά. Κάτι πολύ κοντινό ή και όχι Ας ήταν καλύτερα: Γεγονός. Θυμός. Αποδοχή. Μεθοδικά όπως μας μαθαίνουν στο σχολείο 1+1=2 και το κλάμα είναι χάσιμο χρόνου Ας ήταν: Θυμός....

Εύθραυστες σιωπές αφόρητα θλιμμένων ανθρώπων. Νύχτες μελαγχολικές, παράξενες βουτηγμένες στη ιλύ της ανθρώπινης ματαιοδοξίας.   Όνειρα ανεκπλήρωτα θλιμμένες σκιές της ύπαρξής μας γραμμικές συναρτήσεις του πόθου μας για ζωή.   Έρωτες αδιάφοροι που δεν άντεξαν τη...

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η "πτώση" είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η "πτώση" είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η "πτώση" είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η "πτώση" είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση - να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω - μείνε.  Μα εσύ, το...

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η "πτώση" είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η "πτώση" είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η "πτώση" είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η "πτώση" είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Σήμερα ντύθηκα γιορτινά. Φόρεσα χαμόγελο, μια ζωηράδα ανάρμοστη στη τόση συνειδητοποίηση του είναι μου.   Ντύθηκα κάτι άλλο, όχι εγώ ίσως πιο πολύ εσύ ή πιο πολύ εκείνη. Κάτι τέλος πάντων που να σου αρέσει. Κρέμασα την βαρύτητα των ματιών μου, έκρυψα την...

Μου ‘δωσαν να βάλω τα ρούχα του γείτονα. Μου ‘ταν πολύ φαρδιά.  Μου ‘δωσαν ενός άλλου, πολύ στενά. Άρχισαν να μου λεν πως έχω άτσαλο σουλούπι, πως μόνο για κουρέλια είμαι. Μα σαν φόραγα τα… κουρέλια μου, μόνο με ζητιάνος δεν έμοιαζα. Ήταν σα να ‘χαν φτιαχτεί για...

Κι όπως ανοίγεις το παραθύρι μου τη νύχτα,  σε χιλιοπαιγμένη, οδυνηρή φαντασίωση,  στην άκρη τραβάω το σεντόνι, σε σιωπηλή πρόσκληση,  με πόδια τρεμάμενα, καρδιά συγκλονισμένη. Η ομορφιά σου είναι πόνος, αιχμηρός, εξαίσιος - δεν την αντέχω.  Τα χέρια μου διάτρητα,...

Κάποτε, είπες αν η αγάπη ανέβει ψηλά, στον ουρανό γίνεται αστέρι αν η αγάπη αγκαλιάσει την καρδιά γίνεται έρωτας. Μα αν η αγάπη, γίνει άγρια και δυνατή γίνεται άνεμος.   Γιατί η αγάπη είναι, η ίδια η ζωή. Αυτή που χορογραφεί, τις πνοές των ονείρων μας που...

Είναι στιγμές πληκτικά μοναχικές ανεξίτηλα νοσταλγικές ωραίες μακρινές απίστευτα μοναδικές παρεΐστικα ζωντανές απερίγραπτα καρδιακές ατελεύτητα ζωντανές, απελθούσες εποχές ατενίζοντας χθες αποστάσεις μακρινές έγνοιες διαφορετικές εικόνες νοσταλγικές παλιές εποχές...

Για σένα   Η ζωή είναι στιγμές που παίζουμε  Άλλοτε παίζεις μόνος και άλλοτε με άλλους  Τα παιδιά παίζουν στις παιδικές χαρές  Οι ψυχές είναι παιδιά  Η χαρά είναι στιγμές  Η λύπη είναι στιγμές Το συναίσθημα είναι στιγμές Οι σκέψεις είναι στιγμές   H...

Δώρα σε συσκευασίες πλαστικές  με κόστος πάνω από το υστέρημα. Χαραγμένες σε οθόνη στιγμές εικονικές, κολλημένες στον ιστό με εύσημα.   Δίνουν αντίτιμο για τον χρόνο που πουλάω, πλέον νιώθω τυχερός κάθε μέρα που αγοράζω. Μια ιστορία επιμένει να φυλάξω δύο...

Βαθιά, απύθμενη, θάλασσα απέραντο γαλάζιο και έπειτα, σιωπή. Μα η ζωή περνάει και χάνεται και ο χρόνος μας παρασέρνει στον δικό του τρελό ρυθμό.   Ο χρόνος που δεν μπορεί να περιμένει κι ο άνεμος που εξακολουθεί να σφυρίζει αδιάφορα.   Απέραντη θάλασσα,...