Θλιμμένο χαμόγελο, ανεμοφόρα ηθική σε γκρίζο ουρανό, ξενυχτάς αδιάκοπα μεσημέρια, της αναμονής κόκκινα φανάρια, και άυπνα ξημερώματα στα γυμνά κρεββάτια, είμαι ελεύθερη λες, με αλυσοδεμένα χέρια, κλειστά βλέφαρα, στα ανοικτά παράθυρα να σου λένε κοίτα το ψεύτικο...

Με το δεκατριάρι. Το γερμανοπολύγωνο! Και η βαριά πόρτα του λέβητα ανοίγει. Και το άνοιγμα φέρνει κάτι βαρύ στην ατμόσφαιρα. Σήψη και σαπίλα. Γεμίζει το λεβητοστάσιο θανατικό. Ναι. Κάτι που θάνατο μυρίζει! Σαν ξεχασμένο λευκό τριαντάφυλλο, με κόκκινα στίγματα πάνω...

Πίσω από τα θέλω σου τρέχεις για να προφτάσεις σ’ ένα ταμείο  να σταθείς, όσο - όσο να αγοράσεις. Για  ένα όνειρο άπιαστο τρεκλίζεις  υπνοβάτης. Σ’ έναν παγκόσμιο συρμό χαμένος επιβάτης. Όλα σ’ απόσταση ενός κλικ, μα αφήνεσαι να βλέπεις μόνο όσα κάνει προβολή ο...

  Αχνιστές οι αναμνήσεις έρωτας φθινοπώρου Γιασεμί μυρίζουν οι αλλοτινές μας στιγμές Πορσελάνινες οι σκέψεις και μελένια τα φιλιά Ροφήματα ονείρων  με χαμομήλι και μέντα Κολυμπήσαμε μαζί στο αβέβαιο αύριο Πετάξαμε ψηλά στο διάφανο ουρανό Μια καντάδα ρετρό...

Καθόταν στην καρέκλα της επί μία ώρα. Μία ώρα ολόκληρη μετά τα μεσάνυκτα. Την κουνούσε πέρα δώθε, μήπως περιστραφεί και ο νους όπως ο μοχλός στη βάση. Δεν μπορεί. Τους το είχαν μάθει στο σχολείο. Α. Το Α στερεί τη σημασία. Ά-οπλος Α-προστάτευτος Ά-πιστος. Ά-υπνος....

Η Βαγγελίτσα, χωριατοπούλα όμορφη, αγνή, πλην πτωχή, έτοιμη προς γάμου κοινωνία, νυμφεύεται από προξενιό τον κάπως σιτεμένο Τάσο, πάλαι ποτέ περιζήτητο εργένη. Κλαρίνα, βιολιά και ο γαμπρός στρίβει αυτάρεσκα ότι απέμεινε από τον άλλοτε αρειμάνιο μύστακα. Μα στον...

(Φωτογραφία: Στράτος Γιαννόπουλος) …τρίτο ταξίδι σήμερα στην περιπλάνηση μας στην θάλασσα των ιδεών, ανακαλύπτοντας στο διήγημα που ακολουθεί μέρη μυστήρια, ανασαίνοντας τον πόνο και τον φόβο, με τελικό στόχο την εξιλέωση. Γιατί κάποιες φορές για να πετύχουμε τους...

«Είμαι πολύ κουρασμένος! Θέλω λίγο να ξαποστάσω», είπε. Έκατσε στην ξύλινη καρέκλα με το ψάθινο κάθισμα και έκλεισε τα μάτια του. Δεν πρόλαβε να βγάλει καν το παλτό του, ούτε να ξεδιψάσει τα χείλη του - παρά μόνο πήρε μια μεγάλη ανάσα και ένιωσε προς στιγμήν πιο...

Θα κάτσω να δω τα μικρά πρόσωπα τα ήσυχα που ξέρουν από αφάνεια αυτά που έχω ξεχάσει ενώ κυνηγάω μάταια τα μεγάλα και τα γνωστά. Τα γνωστά, ακούω μουσική τώρα και είπα να γράψω τα γνωστά. Χωρίς να το καταλαβαίνω γράφω πράγματα που έχω ακούσει κι εγώ μόνο προσθέτω...

Πραγματοποιήθηκε την περασμένη Παρασκευή στο Στέκι Πολιτισμού και Νεανικής Δημιουργίας της ΚΝΕ εκδήλωση για να γνωστοποιηθούν τα αποτελέσματα του ποιητικού διαγωνισμού «Φίλιππος Μαυρογιώργης», με θέμα την ειρήνη, που προκήρυξε η «Φωνή Λογοτεχνών», το τριμηνιαίο...

Η νύχτα απόψε είναι ένα φίδι που σέρνεται πάνω απ' την πόλη Μια φυσαλίδα από την τελευταία σταγόνα νερού Τίποτα δεν έχει σημασία Παρ' όλα αυτά, τα γιατί παρατάχθηκαν και περιμένουν Ένα-ένα σβήνουν τα φώτα Οι άνθρωποι γέρνουν στα όνειρα Τα όνειρα γέρνουν στα δέντρα...

Κεφάλαιο 24   Βασικός στόχος αυτής της προσπάθειας είναι να συνεχίσουμε την κριτική στην αλήθεια, πάνω στα χνάρια του Νίτσε και εν συνεχεία των μεταμοντερνιστών. Όμως, παρόλες τις προσπάθειες που έχουν γίνει, εξακολουθεί να υπάρχει μια εγγενής αντίφαση, η...

Σαν πεταλούδα... έτσι νιώθω. Σαν τις πεταλούδες τις καρφιτσωμένες σε κορνίζα... άψυχες, τελειωμένες. Έτσι είμαι κι εγώ, τελειωμένος - αλλ’ όχι άψυχος. Με κρατούν εδώ, καρφωμένο στο κρεβάτι, με σωλήνες να ξεπηδούν από παντού στο κορμί μου. Τρέφομαι με σωλήνα,...

Να φύγεις έλεγες να φύγεις μακριά. Να κάνεις το σκοτάδι μέρα τον λυγμό, που σε καίει να τον κάνεις ζεστή αγκαλιά. Να φύγεις  έλεγες και ετοίμαζες με γλυκιά προσμονή την καρδιά. Νέο δρόμο να χαράξει την πορεία να αλλάξει. Η ζωή καινούρια ζωγραφιά πινέλο πολύχρωμο η...

Μπήκε στο λεωφορείο βιαστικά. Έξω έβρεχε καταρρακτωδώς και το όχημα ήταν ασφυκτικά γεμάτο. Ο γκρίζος - σχεδόν πένθιμος - ουρανός αντικατόπτριζε με ακρίβεια τη συναισθηματική του κατάσταση. Ένιωθε αδύναμος να ελέγξει την τρικυμία που είχε ξεσπάσει στο μυαλό του....