Μολύβι και χαρτί η σκέψη όμως στεγνή. Οι λέξεις ψάχνουν ένα νόημα μα οι πράξεις μουδιασμένες πως να αποδείξουν το θεώρημα. Μολύβι και χαρτί τα δεδομένα όλα είναι εκεί ψυχροί υπολογισμοί. Πάρε το ένα από εδώ βάλε το άλλο από εκεί και θα ’χεις αποτέλεσμα. Ένα και ένα...

Οι ράγες ήταν πάνω σε χωματόδρομο. Εκεί ήταν και το τρένο, μια παλιά ατμομηχανή, από εκείνες τις μαυρισμένες, σήκωνε στο πέρασμά του και σκόνη πολλή εκτός από καπνό. Τώρα περνούσε μέσα από το μέρος που, καιρό τώρα, είχε εγκαταλειφθεί από τους ανθρώπους. Άγνωστος ο...

Είναι που το κράτος των ελπίδων στηρίζεται σ' ένα ταριχευμένο ψέμα. Αισιόδοξα θέλεις να λογαριάζεις τα μέλλοντα. Κι εκείνα που απειθαρχούν ποιός τα ορίζει; Ανασκευάζεται ωστόσο το παρόν… Τόσα υλικά αντίπαλα και στο τέλος μπαχαρικού σπιρτάδα περισσεύει- Η σκέψη...

Στον πνιγέντα τρίχρονο Αϊλάν Κουρντί.     Πάνω στις βέργες των δευτερολέπτων, ταξίδεψε ταχιά ταχιά η τριανταφυλλένια σου πνοή.   Μοιρολογιού ψαλμό, δεν πρόλαβε, ούτε μητέρας, ούτε πατέρα, ούτ ᾽ αδερφού, ούτε Θεού, λαρύγγι ν᾽ αρχινίσει.   Και...

Σπαταλήθηκαν οι ζωές μέσα στις ξοδεμένες μέρες, κι εμείς Μετρήσαμε άστρα, μετρήσαμε μεγέθη ουράνια και Ανακαλύψαμε μια εξαργυρωμένη ελπίδα που Λεπτουργήθηκε από την σμίλη του μυαλού Εδώ Ύστερα Τώρα Που ένα φεγγάρι καταλυτικό μαζεύει πίκρες σαν ένας τεράστιος...

(Διαμαρτυρία εν μονολόγω…) «Θα ανοίξω το στόμα μου και θα τα πω όλα!... Παλιόγερος εδώ που μαζεύτηκε! Το πρωί τα έμαθα. Έχει ένα ξύλο και σκοτώνει τις γάτες. Δεν μπορεί λέει να τις βλέπει. Τον ενοχλούνε. Του χαλάνε τον κήπο λέει. Γεμίζουν την αυλή του χώματα!... Ο...

  Το 2014 ο δικτυακός τόπος τοβιβλίο.net προσκάλεσε συγγραφείς, ποιητές, εικαστικούς και φωτογράφους να συμμετάσχουν στη δημιουργία του “Καλλιτεχνικού Ημερολογίου -για το έτος- 2015”. Ο αρχικός σχεδιασμός για να δημιουργηθεί ένα μηνιαίο ημερολόγιο ανατράπηκε...

Δε σβήνεται ποτέ ετούτη η γραμμή το τρένο περνάει πάντα από εδώ σα φάντασμα μετρά τις ώρες τριγυρνώντας πονηρά στους σταθμούς Δε χάνεται ποτέ ο δρόμος αυτός περνά από χωράφια και λίμνες από έρωτες που καπνίζει η μηχανή και αναστενάζει η διαδρομή Δεν τελειώνει ποτέ...

Ξεπρόβαλες ολόσωμη στης θάλασσας την άκρη και άθελά μου κύλησε στα μάτια μου το δάκρυ μπροστά στο μεγαλείο σου που φώτισε την πλάση κι ασήμωσε την θάλασσα και στα βουνά τα δάση... Ανέβηκες στον ουρανό, βασιλικό το βήμα όλο μεγαλοπρέπεια, κι εγώ δικό σου θύμα άφωνα...

Η Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά προκηρύσσει τον 6Οο πανελλήνιο διαγωνισμό της για τη συγγραφή βιβλίων για παιδιά. Τα έργα πρέπει να είναι λογοτεχνικά, προσεγμένα στη γλώσσα, να εμπνέουν αισιοδοξία και πίστη για τη ζωή και να κινούνται μέσα στην ελληνική...

Στο κλουβί μου γονατιστή και με σφραγιστά μάτια εικόνες ποθητές εικόνες αέρινες αφήνω να χαϊδέψουν το δέρμα μου Εκείνο το πυρωμένο δέρμα που την άσπιλη ψυχή μου φιλοξενεί και που με λαχτάρα δέχεται τη δροσιά των Τα χέρια που κρατούν το νήμα τους με υπομονή...

Κεφάλαιο 15   Ο Νίτσε, στην αρχή της φιλοσοφικής του «καριέρας» έκανε ένα πολύ καίριο ερώτημα, το οποίο θα χρησιμοποιήσουμε κι εμείς ως πυξίδα: Εφόσον τα πράγματα είναι τόσο «μαύρα χάλια» κι ο θάνατος είναι η μόνη βέβαιη αλήθεια, γιατί συνεχίζουμε και ζούμε;...

  Ώρες ολόκληρες μετρώ πίσω απ’ τη σκουριασμένη γραφομηχανή οι σκέψεις έρχονται και φεύγουν μες στης σιωπής το απέθαντο κι ανθρώπινες σκιές στοιχειώνουν αδειανές σελίδες κάτω απ’ το ημίφως θρήνος η αντανάκλαση της σκέψης πάνω στα σκονισμένα ράφια θόλωσε το...

Γιατί να μολύνεις τον κόσμο με λέξεις Μ’ ονόματα ψεύτικα, ψεύτικους ήχους Τραγούδι ανώνυμο θέλω να πλέξεις Καρδιά μου κι ανώνυμους στίχους Άσε τον κόσμο να είναι όπως είναι Κι ανώνυμος ίδιος ο κόσμος μου μοιάζει Για μια νύχτα μονάχα ανώνυμη μείνε Καρδιά μου και πια...