Το υποσυνείδητο!
(Στους αλύτρωτους) Σφιγμένη καρδιά Οδυρμοί απωλειών Φόβος, σκοτεινιά!
Κατηγορία
Λόγος και λογοτεχνία στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
396 άρθρα · σελίδα 18 από 20
(Στους αλύτρωτους) Σφιγμένη καρδιά Οδυρμοί απωλειών Φόβος, σκοτεινιά!
Τα τζάμια είχαν θολώσει από το κρύο. Δεκέμβρης μήνας κι ο χειμώνας είχε εγκατασταθεί για τα καλά στην πόλη. Στο Σέλι είχε πέσει το πρώτο χιόνι κι ο Τριπόταμος, φουσκωμένος από τις τελευταίες βροχές,…
Ευτυχώς που βρέθηκε και τούτη η θάλασσα για να ξεκινά το πλοίο της σκέψης και να καταλήγει κάπου… Να βάζει μια άγκυρα πού και πού στο πιο όμορφο λιμάνι κι άλλες να παλεύει στα κύματα μην ξέροντας τι…
Η γιαγιά της Εύας Κασιάρου μετά την καταστροφή της Σμύρνης ρίζωσε στην Κατερίνη. Εκεί γεννήθηκε κι εκείνη. Όταν ήταν μικρό παιδί και ήθελε να φύγει από τη γη, έσφιγγε με δύναμη τα μάτια. Με χρώματα,…
στο ίδιο δωμάτιο,αναπνέοντας και νιώθοντας ο ένας την ανάσα του άλλου.
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα μικρό μολύβι που του άρεσε να ζωγραφίζει και να κάνει αστείες γκριμάτσες στα πρόσωπα των παιδιών.
Η θήρευση του άπιαστου και εν μέρει ονειρικού ή η αναζήτηση της ζηλευτής φυγής από έναν κόσμο κατά γενική παραδοχή ανοίκειο, αφιλόξενο είναι χειροπιαστό εύρημα στην ποίηση. Ο κλασικός John Keats στην…
Να φύγω λες, Και που να πας; Χωρίς προορισμό Χωρίς πανιά και άνεμο Σ' έναν κατακλυσμό;
Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Και ποιος ήταν ο δικός μου; Δύσκολο να πω με σιγουριά μια και τα βλέφαρα μου ήταν ερμητικά κλειστά ή μάλλον υπερβολικό θα ήταν να το αναφέρω εδώ μ’ αυτό τον τρόπο αλλά ίσως…
Η Άνοιξη λούζει το δειλινό με κόκκινη πορφύρα κι ο ήλιος χαμηλώνει γαληνεμένα στην ουράνια δύση του οίκου του. Μια γυναίκα καθισμένη σ’ ένα ακρογιάλι, παίζει με το νερό κι ακουμπά με τα πόδια της τα…
με ήχους και πινελιές, που τράβηξαν την αίγλη τους στο σούρουπο.
Διαβάστε τα προηγούμενα μέρη της ιστορίας πρώτο, δεύτερο, τρίτο, τέταρτο, πέμπτο κι έκτο.
Μια φορά κι ένα καιρό, στο νοτιότερο τμήμα της Φιλανδικής Λαπωνίας, σ’ ένα ψαροχώρι, την Αζόρα, είχε βρει καταφύγιο ένας παλιάτσος. Ο Σάκ ή στραβοκάνης Σάκ όπως τον φώναζαν οι κάτοικοι του χωριού,…
Πάντα προσπαθώ να ασχολούμαι με τις δικές μου σκέψεις, απέναντι στους άλλους διατηρώ ένα χαμόγελο με τη διφορούμενη σημασία που εκκρεμεί ανάμεσα στην αμέτοχη συγκατάβαση και τη σιωπηλή απαρέσκεια.
Η Μαργαρίτα Αρβανίτη και τοβιβλίο.net βρέθηκαν στην εκδήλωση της παρουσίασης του παιδικού βιβλίου της συγγραφέως Κάκιας Ξύδη "Ανεμομπελάδες στις Κυκλάδες" από τις εκδόσεις ΟΣΕΛΟΤΟΣτο Σάββατο 29…
Ο Χρόνος αδυσώπητος εχθρός μου...Η στιγμή σαν στάλα στον ωκεανό...
Ένα συμβολικό ποιήμα για την αξία της έμπνευσης και την μελαγχολία της αλήθειας
Χάραξε η μέρα, τι με περιμένει πάλι είπα καθώς ξύπνησα στο μαύρο μου χάλι γιατί χτες το βράδυ είχα αϋπνία και ταξίδεψα μακριά να διώξω την ανία. Τρέχω στον καθρέφτη, μαύρους κύκλους βλέπω, βλέφαρα…
Συμμετοχή μ’ ένα ποίημα, (ανέκδοτο και αδημοσίευτο οπουδήποτε), γραμμένο στη Νεοελληνική, σε οποιαδήποτε μορφή ποιητικής έκφρασης, όχι περισσότερο από 32 στίχους.