Είχε σουρουπώσει. Το χάνι του Δεματά δίπλα στο ποτάμι, εκείνα τα χρόνια ήταν πέρασμα. Η μέρα που έφευγε είχε προστάξει ένα ποτήρι κρασί στο καπηλειό. «Γριά πουτάνα, εσύ θα τα πληρώσεις». Την τραβούσε απ΄ τα μαλλιά και την έσερνε στο πάτωμα. «Μού ΄φαγες τη ψυχή μωρή...

Το φεγγάρι δεσπόζει στο νυχτερινό ουρανό κατακόκκινο, τεράστιο. Σε κοιτά από το βάθος του ορίζοντα. Σε καλεί. Στρωμένος ο δρόμος, φωτεινός, πάνω στη θάλασσα που στέκεται ακίνητη, έτοιμη να σε δεχτεί.Βγάζεις με αργές τελετουργικές κινήσεις τα ρούχα σου,...

Μια πόρτα μισάνοιχτη είχε η Μαριώ. Καθόταν στο σαλόνι της με τον τιρκουάζ καναπέ και τα κίτρινα θαμπά ριχτάρια. Η γάτα της η Αμαλία με το ένα γκρι μάτι την συνόδευε σε τούτες τις νεκρές ώρες σχεδόν ακίνητη δίπλα της και πολλές φορές κουλουριασμένη στο...

Η Αλεξάνδρα ήταν μία από τις διαδικτυακές μου μαθήτριες. Όχι, δεν της δίδασκα ούτε φιλοσοφία, ούτε κάτι παρόμοιο. Θα έλεγε κανείς πως ήμουν ο μέντοράς της. Αν με ρωτούσες να σου απαντήσω ειλικρινά για το τι ήθελα να είμαι για εκείνην θα σου έλεγα...

Καθώς καθόταν και έγραφε αγκαλιά με τον θερμοπομπό που ξεπάγωνε αργά, μα ικανοποιητικά, τα παγωμένα της άκρα, σαν να πήρε το μάτι της μια αδιόρατη σκιά να διασχίζει απ’ άκρου εις άκρον, το μεγάλο μπαλκόνι της.‘’Όπα τις, και τι γίνεται τώρα; Σίγουρα...

Ο σοβάς φεύγει εύκολα, ξεκολλάει σαν φύλλο από χωριάτικη πίτα. Το σπίτι είναι παλιό, έχει πιάσει υγρασία, κι αυτό κάνει τη δουλειά μου πιο εύκολη. Πρέπει να προλάβω πριν έρθει το Πάσχα και κατέβουν στο χωριό οι γείτονες, ο Σπύρος με τη γυναίκα του και...

Έψαχνα καιρό την αλήθεια. Πίσω από κάτι χαλασμένα ξυπνητήρια γύριζα το μοχλό να κουρδίσει ο χρόνος. «Ψιτ! Ξύπνα με όταν ανθίσει ο τόπος, ναι;» σ’ το είπα δυο φορές. Μία από μέσα μου, και μια απ’ έξω μου. Έψαχνα καιρό την αλήθεια. Μέσα στους...

«Κάτσε πέντε λεπτά», της είπε σαν στριφογύριζε στην κουζίνα. Έπινε τον καφέ του τραβώντας γενναίες ρουφηξιές κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο. Έξω η μέρα φώναζε να την ζήσεις. Κι εκείνος λαχτάραγε το ίδιο. Το τραπέζι είχε ένα πιάτο φρεσκοκομμένα φρούτα,...

Πήρε την απόφαση να γυρίσει στο χωριό του τη μέρα που πάντρευε την μικρή του κόρη, την ωραία του Ελένη.Εκεί στα τελειώματα της φιέστας, της δεξίωσης όπως έλεγε με καμάρι η γυναίκα του η Τασούλα που τα τελευταία χρόνια είχε αυτό-βαπτιστεί Τέση ή Τες στο...

Φέρνω στη μνήμη μου τα πρώτα μαθητικά χρόνια και σταματώ με απορία και ερωτηματικά για το είδος της τιμωρίας που μηχανεύονταν ορισμένοι δάσκαλοι (όχι όλοι ευτυχώς), για να τιμωρήσουν τον άτακτο μαθητή. Εκείνη η βέργα, η καλογυαλισμένη και ανθεκτική,...

Κυριακή, τέσσερις του Ιούλη του 2004. Αθήνα, Πειραιάς, λεκανοπέδιο, όλη η Ελλάδα στο πόδι, σε κατάσταση ευφορίας και δημιουργικού οργασμού.Ο Μπάμπης είναι «…ένας από τους ακούραστους  επιστήμονες -εργάτες αυτής της λαμπρής προσπάθειας, του τιτάνιου...