“Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια θλιμμένη πριγκίπισσα, ρομαντική ψυχή, πονεμένη από την απλότητα της ζωής της. Δυσκολίες δεν βρέθηκαν ποτέ στο διάβα της, ροδοπέταλα χρωμάτιζαν το μονοπάτι της, όμορφα πριγκιπόπουλα θυσίαζαν την ζωή τους για κείνη. Η καρδιά της όμως...

Τη θυμάμαι να μπαίνει γενναία. Άνοιξα την πόρτα και με καλησπέρισε με χαμόγελο. Φάνταζε τόσο αληθινό. Και τόσο δυνατό. Σχεδόν το ζήλεψα. Κάθισε απέναντί μου και έπαιζε με τα χέρια της. Ήμουν πάντα λίγο αμήχανη με αυτή την πρώτη συνάντηση. Μα ήταν τόσο ζεστή που...

- «Παππού θα μου πεις τι συμβαίνει;» τον ρωτούσα ανήσυχος. - «Μικρέ μου ηρέμησε! Κοίτα τη θάλασσα πόσο όμορφη είναι!» μου ’λεγε με το βλέμμα του βυθισμένο στα γαλαζοπράσινα νερά Δεν είχε περάσει ούτε μία ώρα από τότε που έπεσε κάτω στο πάτωμα καθώς περπατούσε. Τον...

Ήταν αφηρημένη εκείνο το πρωί, οι σκέψεις έκαναν το μυαλό της να χάνεται μέσα στη φαντασία. Η προηγούμενη βραδιά ήταν κάτι πρωτόγνωρο, κάτι σχεδόν μαγικό αλλά και απερίσκεπτο μαζί. Άφησε το μαχαίρι και ξέπλυνε πρόχειρα τα χέρια της. Σκουπίστηκε και πήγε μπρος στο...

Η εγγονή μου, το Ρηνιώ, είναι το πιο έξυπνο πλάσμα που έχω γνωρίσει. Σας το λέω να το ξέρετε αν και δεν είμαι σίγουρος ότι θα το μάθετε και ποτέ. Θα πρέπει να το τελειώσω το κείμενο κι εγώ είμαι μόλις στην αρχή του. Δεν ξέρω αν σας το είπα, αλλά είμαι συγγραφέας....

  Ερχόταν κάθε μέρα. Τον έβλεπε από το παράθυρο. Με καλό και με κακό καιρό. Στεκόταν ακριβώς έξω από το περβάζι της, πάνω σ’ εκείνο το δέντρο με τα έρημα κλαδιά. Έρημα κι άφυλλα μέχρι την άκρη τους, όπου ξαφνικά ξεφύτρωνε η πράσινη τούφα, με τα μεγάλα φύλλα...

  Τον κοίταξε με τα έντονα πράσινα μάτια του επιθετικά. Ύστερα κοίταξε με παράπονο τον υπόλοιπο χώρο. Σα να πάλευαν δυο θεριά μέσα του. Μα το ένα το πρωτόγονο, εκείνο που κάνει την καρδιά του να χτυπά κρητικά, πήρε θέση. - «Όη! Εγώ δεν τα κατέω τουτανά τα...