Τελικά ο Χρόνης έρχεται; Θα το μάθουμε στο πρώτο της βιβλίο!

Πώς ξεκινήσατε να γράφετε;

Δε θυμάμαι…. Νομίζω ότι από όταν έμαθα να γράφω, άρχισα να γράφω. Δεν το διάλεξα, με διάλεξε.

Τι ήταν εκείνο που σας ενέπνευσε να γράψετε το βιβλίο σας;

Γιατί ρωτάτε; Μία δεν είναι η κοινή κινητήριος δύναμη; Ο έρωτας.

Τι σημαίνει για εσάς έμπνευση;

Είναι αυτό που με ξυπνάει στις πέντε το πρωί, και δε με αφήνει να κοιμηθώ μέχρι να πάρει μορφή.

Ποιο στοιχείο του χαρακτήρα σας δυσκολεύει τη γραφή σας;

Ένα μόνο; Μπορώ να σας κάνω λίστα! Η ανυπομονησία μου, η φλυαρία μου και ο συναισθηματισμός μου είναι τα πρώτα που μου έρχονται στο νου.

Ποια μοίρα ελπίζετε για το βιβλίο σας;

Να διαβαστεί, να αγαπηθεί και γιατί όχι, να παιχτεί και στο Θέατρο!

Έχετε συγκινηθεί με ένα βιβλίο που έχετε διαβάσει;

Είμαι ο άνθρωπος που κλαίει και με τις εγκυκλοπαίδειες! Συγκινούμαι με όλα τα βιβλία που αγγίζουν την ψυχή μου. Υπάρχουν όμως φορές που δεν συγκινούμαι μόνο, άλλοτε θυμώνω, συγκλονίζομαι, χάνω τον ύπνο μου, υπάρχω μέσα σε ένα κείμενο, σε μια εποχή, σε μια φράση.

Ποια είναι η αγαπημένη σας φράση;

«Υπάρχουν περισσότερα πράγματα στον ουρανό και στη γη Οράτιε, απ’ όσα μπορεί να ονειρευτεί η φιλοσοφία σου.» (Άμλετ, Σαίξπηρ)

Για ποιο λόγο θα σταματούσατε να γράφετε;

Νιώθω ότι με έναν τρόπο, η γραφή δεν με αφήνει στην ησυχία μου. Δε σταματώ, ακόμα κι όταν δεν έχω χαρτί μπροστά μου.

Σας ευχαριστώ πολύ για τις ωραίες ερωτήσεις και ευχαριστώ το tovivlio.net, που από τη πρώτη στιγμή με δέχτηκε, με αγκάλιασε και είναι δίπλα μου. Είμαι περήφανη που είμαι κομμάτι αυτής της συντροφιάς!

–

Ο ΧΡΟΝΗΣ ΕΡΧΕΤΑΙ

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μωραΐτη

Ο Χρόνης έρχεται. Σε τριανταπέντε χιουμοριστικές ιστορίες και η Έφη τον περιμένει. Της το ζήτησε, και εκείνη… δεν του χαλά χατίρι. Μόνο που την μία πέφτει στα πατώματα γιατί της λείπει, γιατί είναι μακριά, γιατί δεν την παλεύει με την αναμονή και την άλλη πετά στον ουρανό, είτε γιατί εκείνος έρχεται, είτε επειδή η ίδια νιώθει πως μπορεί να νικήσει το χρόνο και την απόσταση. Και στο τέλος; Ο Χρόνης έρχεται; Αυτό… είναι ένα μυστικό που αποκαλύπτεται στο τέλος του βιβλίου!

–

φωτογραφία Κώστας Κιούσης

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:

Η Έφη Γεωργάκη γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος Ευρωπαϊκού Πολιτισμού του τμήματος Ανθρωπιστικών σπουδών του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου, με υποτροφία το έτος 2013-14 και της Ανώτερης Δραματικής Σχολής Ράμπα.

Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια υποκριτικής, θεατρικού παιχνιδιού, αρχαίου δράματος, υποκριτικής και επεξεργασίας θεατρικού κειμένου, δημοσιογραφίας, δημιουργικής γραφής, τέχνης, κατασκευών, μύθου – παραμυθιού, κλασικού χορού, μαθήματα χοροθεάτρου, ζωγραφικής, κεραμικής, ραπτικής, υπολογιστών, δημοσίων σχέσεων.

Εργάζεται ως ηθοποιός στο θέατρο, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο.

Έχει διδάξει θεατρικό παιχνίδι σε νηπιαγωγεία και δημοτικά και έχει συνεργαστεί με καλλιτεχνικούς-παιδαγωγικούς οργανισμούς.

Είναι μόνιμος συνεργάτης σε αρθογραφία, συνεντεύξεις και στην οργάνωση και διεξαγωγή εκδηλώσεων για παιδιά του portal pamebolta.gr.

Έχει εργαστεί στον ιδιωτικό τομέα σε διάφορες θέσεις.

Γράφει στο έντυπο λογοτεχνικό περιοδικό Όταν υπάρχει ύλη, και κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε διάφορους λογοτεχνικούς ιστότοπους, όπως tovivlio.net, microstory, www.iporta,gr, www.ideostato.gr , από τα οποία πολλά έχουν διακριθεί και βραβευτεί από τους αναγνώστες ή τις αρμόδιες επιτροπές.

Τα διηγήματά της, Εκείνη κι εκείνη και Η βιβλιοθήκη της μαμάς, έχουν συμπεριληφθεί στο συλλογικό βιβλίο Ιστορίες μπονσάι (τοβιβλίο, 2016) και βρίσκονται αναρτημένα στον ιστότοπο tovivlio.net.

Το διήγημα, Οι κόρες της νύχτας, έχει συμπεριληφθεί στην ομώνυμη ανθολογία (Nightread, 2016).