Νούφαρο η αγάπη μας σε λίμνη μισερή, μια καταιγίδα καταστρέφει τ΄ όνειρά σου, γαλάζια μάτια περασμένα σε κλωστή εγώ σε τύφλωσα για να γεννώ δικιά σου. Φιλοσοφώ κι εσύ στέκεις κι ακούς κρατάς σημείωση για κάποια σύνθεσή σου η ώρα φεύγει η βροχή δεν σταματά  λάσπες...

Έφυγα νύχτα απ' τη ζωή σου σαν την κλέφτρα, σ' όλους τους όρκους που 'χα δώσει βγήκα ψεύτρα. Σε μια ανόητη στιγμή ξέφυγα απ' τα φιλιά σου Θε μου πως το 'κανα αυτό πως μπόρεσα μακρυά σου. Μια νύχτα γύρισα να νιώσω τ' άγγιγμά σου μα στο κουδουνι δεν υπήρχε τ' όνομά...

  Να σε χειροκροτήσω, αφού κατάφερες να εμπνευστώ από σένα φιλιά χαμένα, δάκρυα και λύπες Να σε χειροκροτήσω, αφού στο πέρασμά σου, στης μοναξιάς μου το πουκάμισο, άφησες μόνο τρύπες. Να σε χειροκροτήσω που δεν ζέστανες στιγμή τα δυο μου χέρια άφησες να...

Απόψε θέλω να φιλήσω όλα τ' απόκρυφα σημεία του κορμιού σου θέλω να δω, θέλω να μπω μέσα στο άδυτο το φως του φεγγαριού σου Ναι βασιλιά μου! Ναι έρωτά μου! μια ελεγεία απόψε αγάπης θα σου γράψω κι όταν θα έρθει το πρωί για σένανε θα κλάψω Που το κορμί σου άγγιξα...