Γιάννης Πανδρεμένος

Δημοσιεύσεις

Αυταπάτες

Αυταπάτες

Την άνοιξη να μην την ψάχνεις στα λουλούδια Ούτε σε σώματα που έρωτες πενθούν Μόνο σε χείλη που σαν άνθη ευωδιάζουν Όταν με έρωτα τα χείλια σου φιλούν Να μην την ψάχνεις σε ατέρμονους χειμώνες Και μες σε δάκρυα που μυρίζουν φρέσκια γη Μόνο σε μάτια που αναβλύζουν απ’...

Διαβάστε Περισσότερα
Μόνο χειμώνας

Μόνο χειμώνας

Σιχάθηκα, έλεγες, αυτήν τη φυλακή Είναι μικρή και δε χωράει τη ζωή σου Σου ‘δίνε ο αέρας παγωμένες μαχαιριές Κι έτσι, όπως έτρεμες, μάτωνε το κορμί σου. Ξεθωριασμένος από μπόρες και πληγές Έψαχνες χρώμα κάτι βράδια μες τα πάρκα Μα εκεί τον ήλιο δεν αντάμωσες ποτέ Τα...

Διαβάστε Περισσότερα
Εν κατακλείδι

Εν κατακλείδι

Υπήρξαν μέρες που πεθαίναμε αγκαλιά Κι υπήρξαν δάκρυα που χάραζαν το δρόμο Πες μου πώς άντεξες να ζεις μ' αυτό τον τρόμο Όταν σε πρόδιδαν της νύχτας τα φιλιά [...] γράφει ο Γιάννης...

Διαβάστε Περισσότερα
Σαν έκλειψη

Σαν έκλειψη

Άναρχο συναίσθημα, γράφεις σε τοίχους τα όνειρα σου. Να σβήσει η αλλοφροσύνη σου τη ντροπή. Μήπως κι ανοίξουνε τα μάτια. Μπας και οι καρδιές χτυπήσουν δυνατά. [...] γράφει ο Γιάννης...

Διαβάστε Περισσότερα
Τελευταία Νύχτα

Τελευταία Νύχτα

    Εγκλωβισμένος μες στο μαύρο σου κοστούμι Ο Έρωτάς σου με καθήλωσε εκεί Σ' ένα κρεβάτι από χρόνια σε προσμένω Μ' ένα άσπρο φόρεμα να έχω φορεμένο Κι ας πα να μ' έλεγαν τρελή οι λογικοί Κάθε που χάραζε περίμενα να έρθεις Με τα λουλούδια μου κοιμόμουν...

Διαβάστε Περισσότερα
Του φθινοπώρου Άνοιξη

Του φθινοπώρου Άνοιξη

  Θλίψη του φθινοπώρου. Πόσο όμορφη είσαι με αυτό το φόρεμα. Πεσμένα φύλλα... Υποκλίνονται στο πέρασμα σου. Ένας νοσταλγικός αέρας. Κάτι απ' το άρωμά σου μου θυμίζει. Κι αυτή η ξαφνική βροχή... Πόσο όμορφη ήταν στα μάτια σου. Γρατζουνάω απαλά τις χορδές. Θυμάμαι...

Διαβάστε Περισσότερα
Ξυλομπογιές

Ξυλομπογιές

    Πάντα τετράγωνα ζωγράφιζες τον κόσμο. Τετράγωνους ανθρώπους. Τετράγωνα και σπίτια. Μα δεν έχουν παράθυρα όλα τα σπίτια, όταν δεν θέλεις έξω να κοιτάς. Κι αυτός ο ξέμπαρκος ήλιος εκεί πάνω στην γωνιά δεν φέγγει για όλους, κι ας χαμογελά.   Δεν είναι χαρτί...

Διαβάστε Περισσότερα
Πανδαισία

Πανδαισία

Τα μαλλιά σου σαν στάχυα μοιάζουν κάτω από τον ήλιο. Στην πεδιάδα των ματιών σου, όλα ανθίζουν καθώς έρωτας τα βρέχει. Τα κυματιστά σου χείλια στέκουν γαλήνια στην άπνοια των φιλιών μας. Κι αυτή η καυτή ανάσα σου πύρινα ψελλίζει σ Αγαπάω. Καίει τις εκστάσεις μου....

Διαβάστε Περισσότερα
Κοίτα αλλού όταν πονάς

Κοίτα αλλού όταν πονάς

Ήσουν τόσο παγωμένη, που τα χέρια μου ματώσαν Λες κι αγκάθια είχα πιάσει, κι όμως σ' είχα αγκαλιά μου Και σου είπα καλημέρα, σε αγαπάω μην φοβάσαι Κείνο το πρωί με βρήκες, πεθαμένο στο σαλόνι με αγκάθια στην καρδιά μου Πως μ αρέσει όταν βρέχει, και δεν φαίνονται τα...

Διαβάστε Περισσότερα
Καταδίκη, του Γιάννη Πανδρεμένου

Καταδίκη, του Γιάννη Πανδρεμένου

Βρέχει να ξεπλυθούν οι αποφάσεις σου. Φυσάει και ούτε ξέρεις κατά πού πηγαίνουν τα δάκρυα. Μα εσύ μόνος να ψάχνεις να βρεις ανύπαρκτα λάθη. Πριν μπεις στην φυλακή της σκέψης, ήσουν ελεύθερος. Πριν γίνει τελεσίγραφο λεγόταν όνειρα. Πριν γίνουν ελαττώματα λεγόταν...

Διαβάστε Περισσότερα

Ακολουθήστε μας

Οι ερωτήσεις που θα αλλάξουν τον κόσμο, του Αντώνη Ζαρίντα

Οι ερωτήσεις που θα αλλάξουν τον κόσμο, του Αντώνη Ζαρίντα

Η Κοσμόπολη, μια πόλη με πολλούς ανθρώπους και πολλά καλώδια που τους ένωναν όλους κινδυνεύει να βυθιστεί. Οι κάτοικοί της περνούν καθημερινά ατέλειωτες ώρες με τα κινητά τους και την τηλεόραση. Έτσι η Κοσμόπολη θα βουλιάξει από το βάρος των πληροφοριών! Υπάρχει άραγε...

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Σοβόφ 1: Ο κινούμενος ήλιος, της Λέττας Βασιλείου

Σοβόφ 1: Ο κινούμενος ήλιος, της Λέττας Βασιλείου

Ένα αλληγορικό, δυνατό, ανατρεπτικό μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, αρκετά διαφορετικό από όλα όσα έχω διαβάσει ως τώρα. Ένα κείμενο-ύμνος για τη φιλία, την επανάσταση που φέρνουν στο μυαλό το διάβασμα και η ψυχαγωγία και ταυτόχρονα μια αστυνομικής υφής πλοκή που...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Λευκό πέπλο

Λευκό πέπλο

Δροσάτη νύχτα, αέρινη, Απριλίου. Στη λεωφόρο θόρυβος αυτοκινήτων. Χθες αρραβωνιάστηκαν δυο νέα παιδιά.  Το επόμενο Σάββατο, σε μια εξόρμησή τους στην εξοχική Ιερά Ανδρώα Μονή, περνούν τη μεγάλη πύλη με τον Σταυρό. Στην είσοδο του καθολικού δίπλα στο μανουάλι, ένας...

Ούτου, του Caryl Ferey

Ούτου, του Caryl Ferey

- γράφει η Ανθή Λεκάτη - Το Ούτου, που στη γλώσσα των Μαορί σημαίνει εκδίκηση (=utu), αποτελεί μαζί με το βιβλίο Χάκα την Σάγκα Μαορί του συγγραφέα, δηλαδή δύο αστυνομικά μυθιστορήματα που διαδραματίζονται στη Νέα Ζηλανδία και μιλάνε- με όχημα την noir αστυνομική...