Select Page

Ετικέτα: Μαίρη Μοσχονά

Κάποτε ήμασταν παιδιά, της Μαίρης Μοσχονά

Κάποτε ήμασταν παιδιά! Το τρένο κυλούσε στις ράγες με ταχύτητα. Το τοπίο είχε αρχίσει να γίνεται γνώριμο πια. Γυρνούσε στον τόπο του, έπειτα από είκοσι χρόνια ξενιτιάς. Έφυγε παιδί αμούστακο που λένε, για να δουλέψει. Πού δουλειές στην πατρίδα! Όταν γεννιέσαι φτωχός, δεν έχεις πολλές επιλογές. Φτωχό το σπιτικό, πολλά τα στόματα, όλοι έπρεπε να βοηθήσουν όπως μπορούσαν. Τον έφαγε η εργατιά τον Γιάννη. Γιατί μη νομίζεις πως έφυγε σαν επιστήμονας. Σαν εργάτης έφυγε στη Γερμανία. Ήταν ο μεγαλύτερος, δεκαοκτώ χρόνων, όταν είχε αρχίσει πια ο προβληματισμός για την επιβίωση. Και υπήρχαν άλλα πέντε μικρότερα παιδιά. Καρπεροί οι γονείς...

Διαβάστε περισσότερα

Στο φως του προβολέα

‘’Αν έχετε εις την κατοχήν σας, δύον οπώρας, και πλησίον σας ευρίσκεται εις,  εκ των  συμμαθητών σας, που  είναι άπορος, τι θα κάμνετε;’’ Πετάχτηκε τότε ως συνήθως και απάντησε: ‘’Τίποτα πάτερ μου, θα έτρωγα τα φρούτα μου. Στο κάτω-κάτω δικά μου δεν ήταν; Πρέπει να τα φάω και τα δύο για να έχω ωραίο δέρμα’’. ‘’Ευφροσύνη… Ευφροσύνη, τοιαύτη φιλαυτία που δεικνύεις τέκνον μου, θα σε μετατρέψει εις όργανον του σατανά!’’ Στην προστασία ενός μπαλκονιού, περίμενε να κοπάσει η βροχή, σκεπτόμενη το χθες.  Δεν ήταν η Ευφροσύνη  πλέον, που πέταγε   σχόλια, την ώρα των θρησκευτικών, βγάζοντας από τα ράσα του,...

Διαβάστε περισσότερα

Σε ένα σταθμό τρένου…

Ήταν ακόμα μια βροχερή μέρα. Την τελευταία εβδομάδα έβρεχε συνεχώς και τα πάντα ήταν νοτισμένα και ποτισμένα υγρασία. Νόμιζες ότι δεν υπήρχε στεγνό μέρος πουθενά. Έτσι τουλάχιστον φαινόταν στο κορμί που καθόταν στην είσοδο μιας πολυκατοικίας. Ένα ανθρώπινο κουφάρι, που ζητούσε προστασία από τους ουρανούς, που είχαν ανοίξει και πότιζαν ανελέητα τη γη. Τα κουρελιασμένα ρούχα του ήταν υγρά. Σε λίγο άνοιξε η πόρτα και κάποιος ένοικος βγήκε κρατώντας την ομπρέλα του στο χέρι. Είδε τον κουρελιασμένο άνδρα και άρχισε να τον επιπλήττει, γιατί καθόταν στην είσοδο. Απαγορευόταν στους ζητιάνους… του είπε! Χωρίς να πει τίποτα, ο κουρελιασμένος άνδρας...

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΑΧΝΙΑΣΜΕΝΟ…”ΧΘΕΣ”…

Στα χέρια της κρατούσε το ανοικτό γράμμα της μητέρας της. Ήταν το ύστατο αντίο, η εκμυστήρευση, που δεν είχε τολμήσει να γίνει πρόσωπο με πρόσωπο. Διάβαζε σαν χαμένη το κομμάτι χαρτιού που κρατούσε, ξανά και ξανά. Και προσπαθούσε να καταλάβει. Γιατί να νοιώσει… ήταν αδύνατο. Είχε μουδιάσει πριν από πολλή ώρα. Η μητέρα της άφησε την τελευταία της πνοή πριν από δύο μέρες και της έλεγε σε αυτή τη σελίδα, πως ένα μικρό κλειδάκι, άνοιγε τη πόρτα σε μια μεγάλη αλήθεια; Ο πατέρας της είχε πεθάνει χρόνια πριν. Και αυτό το γράμμα της έλεγε πως θρηνούσε έναν άγνωστο; Έναν...

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή μου σε ένα άλμπουμ

Το κουδούνι χτύπησε και πήγα αργά να ανοίξω. Ήξερα ποιος θα ήταν. Ο Βαγγέλης ερχόταν κάθε πρωί και πίναμε μαζί καφέ. Συνταξιούχοι βλέπεις και οι δύο. Ήταν το καθημερινό μου ραντεβού. Χρόνια φίλοι, συμμαθητές στο ίδιο σχολείο, Δημοτικό , Γυμνάσιο. Και έπειτα και οι δύο βγήκαμε στη βιοπάλη. Εκείνος άνοιξε ένα μπακάλικο, εγώ δούλεψα στο φούρνο του πατέρα μου. Δε χαθήκαμε ποτέ. Παντρευτήκαμε, κάναμε παιδιά, εκείνος χώρισε και δεν ξαναπαντρέυτηκε, εγώ χήρεψα. Τα παιδιά μεγάλωσαν και έκαναν δικές τους οικογένειες. Τώρα μένει κι εκείνος μόνος, όπως μόνος μένω κι εγώ. Έτσι το θέλαμε! Άλλο πράγμα βρε παιδί μου η...

Διαβάστε περισσότερα

Στο δρόμο προς την εξιλέωση

Κάθομαι στο παράθυρο μου και κοιτάζω τον έρημο δρόμο. Νοιώθω μια προσμονή μέσα μου. Ξέρω ότι σε λίγο θα φανεί. Είναι η ώρα του! Ακούω από μακριά τον θόρυβο της εξάτμισης. Έρχεται… σκέφτομαι… Κοιτάζω με αδημονία την στροφή του δρόμου. Και ξαφνικά, τον βλέπω… Έρχεται με ταχύτητα και καταπίνει τον δρόμο άπληστα. Δεν αργεί να περάσει μπροστά από το παράθυρο μου. Ασυναίσθητα σηκώνω δειλά το χέρι και τον χαιρετώ. Δεν νομίζω να με είδε. Εξάλλου τόσο καιρό δεν δείχνει να με βλέπει… Εγώ όμως τον βλέπω πάντα! Νοιώθω κάτι έντονο να με τραβάει σε αυτόν, παρότι δεν τον ξέρω...

Διαβάστε περισσότερα

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest