Μαίρη Μοσχονά

Δημοσιεύσεις

Κάποτε ήμασταν παιδιά, της Μαίρης Μοσχονά

Κάποτε ήμασταν παιδιά, της Μαίρης Μοσχονά

Κάποτε ήμασταν παιδιά! Το τρένο κυλούσε στις ράγες με ταχύτητα. Το τοπίο είχε αρχίσει να γίνεται γνώριμο πια. Γυρνούσε στον τόπο του, έπειτα από είκοσι χρόνια ξενιτιάς. Έφυγε παιδί αμούστακο που λένε, για να δουλέψει. Πού δουλειές στην πατρίδα! Όταν γεννιέσαι φτωχός,...

Διαβάστε Περισσότερα
Στο φως του προβολέα

Στο φως του προβολέα

‘’Αν έχετε εις την κατοχήν σας, δύον οπώρας, και πλησίον σας ευρίσκεται εις,  εκ των  συμμαθητών σας, που  είναι άπορος, τι θα κάμνετε;’’ Πετάχτηκε τότε ως συνήθως και απάντησε: ‘’Τίποτα πάτερ μου, θα έτρωγα τα φρούτα μου. Στο κάτω-κάτω δικά μου δεν ήταν; Πρέπει να τα...

Διαβάστε Περισσότερα
Σε ένα σταθμό τρένου…

Σε ένα σταθμό τρένου…

Ήταν ακόμα μια βροχερή μέρα. Την τελευταία εβδομάδα έβρεχε συνεχώς και τα πάντα ήταν νοτισμένα και ποτισμένα υγρασία. Νόμιζες ότι δεν υπήρχε στεγνό μέρος πουθενά. Έτσι τουλάχιστον φαινόταν στο κορμί που καθόταν στην είσοδο μιας πολυκατοικίας. Ένα ανθρώπινο κουφάρι,...

Διαβάστε Περισσότερα
ΑΡΑΧΝΙΑΣΜΕΝΟ…”ΧΘΕΣ”…

ΑΡΑΧΝΙΑΣΜΕΝΟ…”ΧΘΕΣ”…

Στα χέρια της κρατούσε το ανοικτό γράμμα της μητέρας της. Ήταν το ύστατο αντίο, η εκμυστήρευση, που δεν είχε τολμήσει να γίνει πρόσωπο με πρόσωπο. Διάβαζε σαν χαμένη το κομμάτι χαρτιού που κρατούσε, ξανά και ξανά. Και προσπαθούσε να καταλάβει. Γιατί να νοιώσει... ήταν...

Διαβάστε Περισσότερα
Η ζωή μου σε ένα άλμπουμ

Η ζωή μου σε ένα άλμπουμ

Το κουδούνι χτύπησε και πήγα αργά να ανοίξω. Ήξερα ποιος θα ήταν. Ο Βαγγέλης ερχόταν κάθε πρωί και πίναμε μαζί καφέ. Συνταξιούχοι βλέπεις και οι δύο. Ήταν το καθημερινό μου ραντεβού. Χρόνια φίλοι, συμμαθητές στο ίδιο σχολείο, Δημοτικό , Γυμνάσιο. Και έπειτα και οι δύο...

Διαβάστε Περισσότερα
Στο δρόμο προς την εξιλέωση

Στο δρόμο προς την εξιλέωση

Κάθομαι στο παράθυρο μου και κοιτάζω τον έρημο δρόμο. Νοιώθω μια προσμονή μέσα μου. Ξέρω ότι σε λίγο θα φανεί. Είναι η ώρα του! Ακούω από μακριά τον θόρυβο της εξάτμισης. Έρχεται... σκέφτομαι... Κοιτάζω με αδημονία την στροφή του δρόμου. Και ξαφνικά, τον βλέπω......

Διαβάστε Περισσότερα

Ακολουθήστε μας

Σοβόφ 1: Ο κινούμενος ήλιος, της Λέττας Βασιλείου

Σοβόφ 1: Ο κινούμενος ήλιος, της Λέττας Βασιλείου

Ένα αλληγορικό, δυνατό, ανατρεπτικό μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, αρκετά διαφορετικό από όλα όσα έχω διαβάσει ως τώρα. Ένα κείμενο-ύμνος για τη φιλία, την επανάσταση που φέρνουν στο μυαλό το διάβασμα και η ψυχαγωγία και ταυτόχρονα μια αστυνομικής υφής πλοκή που...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Λευκό πέπλο

Λευκό πέπλο

Δροσάτη νύχτα, αέρινη, Απριλίου. Στη λεωφόρο θόρυβος αυτοκινήτων. Χθες αρραβωνιάστηκαν δυο νέα παιδιά.  Το επόμενο Σάββατο, σε μια εξόρμησή τους στην εξοχική Ιερά Ανδρώα Μονή, περνούν τη μεγάλη πύλη με τον Σταυρό. Στην είσοδο του καθολικού δίπλα στο μανουάλι, ένας...

Ούτου, του Caryl Ferey

Ούτου, του Caryl Ferey

- γράφει η Ανθή Λεκάτη - Το Ούτου, που στη γλώσσα των Μαορί σημαίνει εκδίκηση (=utu), αποτελεί μαζί με το βιβλίο Χάκα την Σάγκα Μαορί του συγγραφέα, δηλαδή δύο αστυνομικά μυθιστορήματα που διαδραματίζονται στη Νέα Ζηλανδία και μιλάνε- με όχημα την noir αστυνομική...

Πάπυρος, της Irene Vallejo

Πάπυρος, της Irene Vallejo

- γράφει η Λεύκη Σαραντινού - Την ιστορία του βιβλίου από την αρχαιότητα έως σήμερα, ιδίως όμως κατά τα αρχαία χρόνια, μας αφηγείται η Ισπανίδα διδάκτωρ της Κλασικής Φιλολογίας Ιρένε Βαγέχο. Έχοντας η ίδια, εκτός από πάμπολλες γνώσεις στον τομέα της, μεγάλη αγάπη στο...

Χρυσό Αίμα, του Θεόφιλου Γιαννόπουλου

Χρυσό Αίμα, του Θεόφιλου Γιαννόπουλου

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Το βιβλίο Χρυσό Αίμα, του Θεόφιλου Γιαννόπουλου είναι ένα ταξίδι με αμείωτο ενδιαφέρον στην Κωνσταντινούπολη,  στα γραφικά σοκάκια της πόλης, στα παλιά καφενεία που σερβίρουν τσάι με μήλο, στις γεμάτες μυρωδιές από μπαχαρικά και αρώματα...