Σπαταλήθηκαν οι ζωές μέσα στις ξοδεμένες μέρες, κι εμείς Μετρήσαμε άστρα, μετρήσαμε μεγέθη ουράνια και Ανακαλύψαμε μια εξαργυρωμένη ελπίδα που Λεπτουργήθηκε από την σμίλη του μυαλού Εδώ Ύστερα Τώρα Που ένα φεγγάρι καταλυτικό μαζεύει πίκρες σαν ένας τεράστιος...

Τις πιο πολλές φορές φοβόμουν να αγγίξω· πάντα η μνήμη πυρακτωμένη λεπίδα είναι· που την κρατά στα κουρασμένα χέρια του ο νους. Εκείνο το πρωί πήγα στην μάνα μου· ο Αύγουστος δεμένος σαν τσαμπί σταφύλι και μέσα στην κεχριμπαρένια ρόγα του έσφυζε η ζέστα ο ήλιος η...

Πάνω στο σύρμα, ο αέρας ξέσκιζε τα ρούχα του. Μεσημέρι δημητριακό, αέναα κινούμενο κατά την Δύση. Σε άλλες εποχές, κάποιος Απόλλωνας θα τραγουδούσε παραπέρα παίζοντας την λύρα του. Τώρα, η μάχη της κάψας αφήνει αποδεκατισμένα τα σμήνη των εντόμων. Οι πέτρες κινούν...

Τα πάντα φύλαξα· σαν μια αποταμίευση ιερή, που με πάει σε άλλους θησαυρισμούς. Και ήρθαν οι μέρες που είναι γραμμένες στις σελίδες τις άλλες· εκείνες που κοιτώ λοξά μέσα στον ουρανό κι ένα μπαρούτι βλέπω έτοιμο να αποσαρθρώσει κάθε οίκο οικουμενικό. Στυλώνω αυτί:...

Γραμμές του τραίνου Ποτισμένες ατσάλι και βεβαιότητα Άκαμπτες Πάνε προς το μέλλον της απουσίας Η μέρα καλά κρατεί Η μέρα νιαουρίζει Νωθρά κινούνται και οι σκέψεις μας κάτω απ' τον ανοικτίρμονα ήλιο Από το τζάμι του παραθύρου, κοιτάζεις τις σκαμμένες γαλαρίες Στην...

Ας τσαλακώσω τα σχέδιά μου, ας αποτύχω γράφοντας και σβήνοντας ας ζητήσω μια αναβολή που ξεκουμπώνει τα παντελόνια των δρόμων και κατευθύνεται όπως ένα μόνιππο προς την θάλασσα. Αν μελετήσουν τον αποκρυφισμό μου και καταλάβουν ότι ποτέ δεν υπήρξε ίσως εννοήσουν και...

Ωραία η νύχτα, καθόλου άνεμος να φυσά άστρα πλέουνε και μια θάλασσα αρχαία τεκμηριώνει το αιώνιο. Στις παρυφές του βουνού ανάβουν φώτα του άνω χωριού. Οι νυχτερίδες που και πάλι συσκέπτονται. Και μία ησυχία άνευ προηγουμένου. Εκεί μέσα στην ήρεμη νύχτα γνώρισα πιο...