Όπως παλιός, σχολαστικός τεχνίτης πέτρας, Ηπειρώτης, που ‘χε μεράκι και κριτήρια αυστηρά κι όλο τις λεπτομέρειες με προσοχή και μ’ επιμέλεια δούλευε, έτσι να τις μεταχειρίζεσαι τις λέξεις! Έτσι να τις διαλέγεις! Τις λιγομίλητες και τις ξερακιανές. Εκείνες, που...

Έσκαγε ένα πονηρό χαμόγελο, όταν, σε ευθυμίας στιγμές, όλο καμάρι περιέγραφε πώς στο σχολείο ξεγελούσε τους δασκάλους κι έτσι με άριστα αποφοίτησε… Και πώς αργότερα κατάφερε ν’ απαλλαγεί απ’ τον στρατό, λόγω κάποιας αστάθειας, λέει… Οι έξυπνοι δεν πάνε στον στρατό!...

Αν ήταν η δικαιοσύνη σου αγάπη, ή ένα χαμόγελο, αφημένο στην πόρτα μου το πρωί. Αν το αδέκαστό σου, τρυφερότητα ήταν... Αν, λέω, σε κρατούσε ξάγρυπνη η προσμονή κάποιου τριξίματός μου στα σκαλιά σου... Θα φρόντιζες, ν’ αργήσει να τελειώσει της αντοχής το υφαντό. Θα...

Μου λείπουν του κορμιού σου τα πρανή Οι εξοχές σου Τα σύδενδρα κι οι γήλοφοι Τ΄αλκιμα, μήκη και πλάτη... Η αγκαλιά σου, ο χορός του ροζ. Η εκβολή, ήτανε, του μύθου. Το λάλον ύδωρ, το άχραντο... Νανούριζε, ορφανές πρωτοχρονιές, άγουρους νόστους και δειλά απογεύματα....