Πώς θά ΄ρθει η άνοιξη;
ανήμπορων ανθρώπων οι κραυγές
Πώς θά ρθει η άνοιξη στη γη
η αγάπη θα θεριέψει …
Αρχική › Δημιουργοί › Λ › Ελένη Λουκά
Δημιουργός
Ελένη Λουκά
Σελίδα 2
Σελίδα 2 από 3
Αγάπη
Πάνω στην άμμο την χρυσή φτιάχνω έναν κύκλο
να περιβάλλω της ψυχής μου την ηχώ
να μην αρπάξουν οι Σειρήνες απ' τον ήλιο …
Η τόλμη της νιότης
Νιότη που ζεις για μια φορά
φεύγει σαν άνεμος γοργά
το χρόνο δεν γυρίζεις …
Παράκληση στο φως
Εκεί στης μοναξιάς της τη σπηλιά
στης γειτονιάς της την απόκρημνη γαλήνη
απόκοσμη στου φάρου την πλαγιά …
Καμπιέλο
~Καμπιέλο~
(στην παλιά πόλη της Κέρκυρας)
Μια γειτονιά στης πόλης τη καρδιά …
Αθήνα
Αθήνα πόλη ακοίμητη, ακλόνητη παθών
διαχρονική κι ασίγαστη στο διάβα των καιρών
τα ιστορικά μνημεία σου, ανθρώπων διδαχή …
Ποίημα
Ζωντανός οργανισμός
στην δίνη λεκτικών δονήσεων.
Ελεύθερη δόμηση σκέψεων και στοχασμών …
Είσαι ο δικός μου κόσμος
Είσαι ο δικός μου κόσμος, σαν όνειρο γλυκό
στις σκοτεινές τις μέρες μου, αστέρι φωτεινό
στις γκρίζες άδειες ώρες, στις κρίσεις του θυμού …
Μια λυπημένη Άνοιξη
Με σκυθρωπό το βλέμμα σου
πήρες δειλά το δρόμο σου
άφησες πίσω μια καρδιά …
Σπίτι παλιό
Εκεί ερειπωμένο στην άκρη του δρόμου
κλειστά παραθύρια κι αράχνες του τρόμου
μαυρισμένοι οι τοίχοι, του χρόνου σημάδια …
Τα σ’ αγαπώ που δεν ξεχνώ
Το δειλινό, στου ήλιου το πλευρό
θα δέσω μιαν ευχή να ταξιδέψει
Στης δύσης τον απέραντο λυγμό …
Πόθοι
Μακριά από της πόλης τη βοή
θορύβων την αμείωτη καμπύλη
αμέτρητων φραγμών, τριγμών, πικρή χολή …
Πειραιάς
Πειραιάς ίσον Πορθμέας, της αρχαιότητας νησί
με την Αθήνα σε ένωνε πολιτισμού εποχή χρυσή
Πολλοί κατακτητές σού εκτόξευσαν τα βέλη, …
Της προσφυγιάς τ’ αγκάθι
Πίνεις το δάκρυ για νερό
τη θλίψη έχεις φίλη
έχεις τον πόνο αδελφό …
Ο πολύπαθος λαός της Συρίας
Στα υπόγεια της κόλασης στενάζει
ένας λαός στην τύχη του κραυγάζει
χωρίς να ρωτηθεί, στον πόλεμο ριγμένος …
Στης Στρογγυλής τον κάμπο μια φορά
Εργάτες στη σειρά μ’ ένα τσαπί κι ανάρια
με ροζιασμένα χέρια σκάβανε σαν λιοντάρια
αυλάκια για νερό τετράγωνα τζαρντίνια …
Μια ομορφιά που σβήνει
με δύναμη και χάρη καλπάζει, κατακτά. Αδίστακτος ο χρόνος θέτει σ’ αυτήν
φραγμό γρανάζια της φθοράς ρυθμίζουν τον παλμό.
Τα κύτταρα του άνθους γιορτάζουν μια φορά, …
Η μελαγχολία του γήρατος
Κάποτε ήσουν και εσύ ένας ωραίος νέος, άκαμπτος ορειβάτης. Για της ζωής τις ανηφοριές γενναίος, ακούραστος…
Γέμισες εμπειρίες, γνωριμίες κι όμορφα συναισθήματα. Τα λάθη, τα παθήματα, μιας ώριμης σοφίας τα κεντήματα…
Στο δειλινό αυτό της πλούσιας ζωής σου, στέκεσαι τώρα μόνος. Ποιος σου κρατεί το χέρι για να σου φεύγει ο… …
Η παλιά πόλη της Κέρκυρας
Πολλών αιώνων πόλη, με πλούσια ιστορία
Καμάρες, κτίρια, ρυθμός, θυμίζουν Βενετία
Ένας λαβύρινθος σωστός με αμέτρητα σοκάκια …
Έρωτα
Έρωτα όσο δειλά τα πρώτα βήματά σου
τόσο αθέριευτα είναι κι ανίκητα τα χίλια κύματά σου.
Ψηλά μας ανεβάζεις με κέρινα φτερά …
