Πάρε μου τα γραπτά μου, όλες τις δικές σου σελίδες. Θα στις δώσω και κάνε τες φόρεμα και φόρα τες. Τύλιξε την γύμνια σου με το πιο αποκαλυπτικό φόρεμα και δείξε στον κόσμο ποιά είσαι. Άλλοι θα τρομάξουν,  άλλοι θα κλάψουν, άλλοι θα σε συμπαθήσουν. Μετά ξέχνα με,...

Θανατώνομαι. Πεθαίνω. Σαν αναμμένο σπίρτο. Λιγοστός χρόνος και τόσο έντονος, δυνατός. Σίγουρος θάνατος. Κράτα τον έρωτα και τον θάνατο, αυτό είναι η ζωή. Άρα θέλω τον έρωτα και τον θάνατο. Για αυτό έχω και τα δύο στην τσέπη μου. Τον θάνατο τον βγάζω και του μιλάω...

Ένα πρωινό, οι δυο μας σε ένα στρώμα. Έξω ένας γαλάζιος ουρανός. Ένα ασπρόμαυρο δωμάτιο, μια ξεχασμένη μουσική. Δύο κούπες καφέ, εγώ και εσύ. Με κάθε νότα φεύγει συναίσθημα, φεύγει ένα χρώμα στο δωμάτιο. Με κάθε φιλί σου, με κάθε άγγιγμα στο σώμα σου εγκλωβίζεται...