Ο θειος μου ήταν κωφάλαλος εκ γενετής. Ο μόνος του φίλος ήμουν εγώ και μεγαλώνοντας μαζί του έμαθα να διαβάζω την σιωπή. Ναι ήταν καλός δάσκαλος κι ας έλεγε ο γιατρός ότι είναι παρανοϊκός. Τον θυμάμαι που χτυπούσε συνέχεια λέξεις στην παλιά γραφομηχανή του και...

Απ’ το λόφο κοιτά το μεγάλο δρόμο εκείνο το ανοιξιάτικο απόγευμα, που απλώνεται σαν φίδι στην βαθιά κοιλάδα και ηχογραφεί τις σκέψεις του, κρυφά από τους ανέμους σε ένα δημοσιογραφικό κασετοφωνάκι, λίγο πριν δύσει ο Ήλιος. «Μένω δίπλα σε έναν μεγάλο αυτοκινητόδρομο...