1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

Λυπάμαι τα ποιήματα,  που κάθονται οκλαδόν στα άσπρα σκαλοπάτια των Εκκλησιών,  στα βρώμικα πεζοδρόμια των πόλεων,  έξω από τα πολυσύχναστα καταστήματα,  γυρολόγοι στα απόμακρα χωριά και στις λασπωμένες συνοικίες,  με τους νηστικούς στίχους υψωμένους να ικετεύουν, ...

Του αγόρασε -πολύ μικρός ήτανε- του είχε αγοράσει ένα προσωπείο ο πατέρας του -εθνικιστής με σοσιαλιστικές ιδέες μέχρι που διορίστηκε στο Δημόσιο- και ήτανε τόσο όμορφο, μα τόσο ωραίο χαιρότανε όχι μόνο να το κουβαλά παραμάσχαλα αλλά να το βάζει ως κράνος στο...

Μέσα στην ερημική πόλη που ζούσε στο καψαλισμένο μυαλό του φύτρωναν πυκνόφυλλα δένδρα δάφνες τα έλεγαν έγραφε στους τοίχους. Μασώντας τα φύλλα τους, ένιωθε την πίκρα της ερήμου σαν την πίκρα της μοναξιάς κέρναγε τον εαυτό του πάνω στον ασημοκέντητο τσεβρέ, ένα...