Αργά το σούρουπο και πάλι θα κινήσεις, στου τρένου το σταθμό για να βρεθείς. Μέσα στο θόρυβο τη θλίψη σου να σβήσεις, μέσα στην κίνηση για λίγο να χαθείς. Σαν ταξιδιώτης βιαστικός κι εσύ να μοιάσεις, ξέροντας τώρα που πηγαίνεις, τί ζητάς. Τον άδειο χρόνο που κυλάει...

Απόκαμα και θα σταθώ, τί κι αν οι άλλοι τρέχουν και το σκυφτό τους μέτωπο μ' ιδρώτα κρύο βρέχουν; Εγώ αλλοτινού καιρού απόμαχος θα μοιάζω, σ' έναν απόμερο σταθμό τα τρένα θα κοιτάζω, από μακρυά σφυρίζοντας πως 'φθάσαν να σημαίνουν και στο λαιμό μου, σαν περνούν,...