Φωτογραφία: © Στράτος Γιαννόπουλος

Φιλοξενούμενη στη δράση «Ελάτε να μιλήσουμε για τη λογοτεχνία» είναι η συγγραφέας Εμμανουέλα Παπαδάκη!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Εμμανουέλα Παπαδάκη γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ρέθυμνο. Αγαπά τη δημιουργία, τα παιδιά, τη ζωγραφική και την συγγραφή, καθώς μέσα από αυτές βρίσκει έναν τρόπο να εκφράζεται και να ταξιδεύει στον κόσμο της φαντασίας. Τα προσωπικά της βιώματα, αλλά και η μεγάλη της αγάπη για τα παιδιά, αποτέλεσαν την έμπνευση για την δημιουργία αυτού του παραμυθιού. Το « Σποράκι» είναι μια τρυφερή ιστορία που μιλά για την δύναμη που μπορεί να κρύβει ο καθένας μέσα του. Μέσα από το ταξίδι του μικρού Σποράκι, η συγγραφέας θέλει να τονίσει πως το να είσαι διαφορετικός ή να αντιμετωπίζεις δυσκολίες δεν σε κάνει λιγότερο ικανό, αλλά πιο μοναδικό και πιο αληθινό. Γιατί κάθε δέντρο κάποτε ήταν ένα μικρό Σποράκι. Για την ίδια, η διαφορετικότητα είναι ομορφιά και δύναμη.

Τρόποι επικοινωνίας:

Instagram:  emmanouela_artistic_journey

Εκδόσεις Ραδάμανθυς – Χρήστος Τσαντής

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Το είδος γραφής που υπηρετείτε σας εκφράζει απόλυτα; Θα μπορούσατε να πειραματιστείτε γράφοντας κάτι διαφορετικό, και αν ναι τι θα θέλατε να δοκιμάσετε;

Πιστεύω πως ναι. Το παιδικό βιβλίο είναι ένα είδος γραφής που με εκφράζει απόλυτα μιας και μου δίνει την δυνατότητα να μιλάω για πολύ σημαντικά θέματα με απλό, τρυφερό και αισιόδοξο τρόπο. Το βιβλίο δεν απευθύνεται μόνο σε παιδιά αλλά και σε ενήλικες αφού μέσα από αυτό το βιβλίο προσπάθησα να αναφέρω κάποιες από τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζει κάποιος στην καθημερινότητα του. Ένα άλλο είδος που θα ήθελα πολύ να ασχοληθώ είναι επίσης με την συγγραφή παιδικών θεατρικών παραστάσεων αφού η αγάπη μου για τα παιδιά είναι τεράστια.

Ποια θεωρείται την πιο ξεχωριστή στιγμή στη λογοτεχνική σας διαδρομή ως τώρα;

Αν και είναι το πρώτο βιβλίο που έχω εκδώσει θα έλεγα πως η πιο σημαντική στιγμή ήταν όταν κράτησα για πρώτη φορά το βιβλίο στα χέρια μου. Ήταν ένα συναίσθημα που δύσκολα μπορώ να περιγράψω με ακρίβεια, ήταν ένα κύμα συναισθημάτων. Η χαρά και η συγκίνηση που ένιωσα ήταν πραγματικά τεράστια, διότι συνειδητοποίησα ότι μια ιδέα που ξεκίνησε χωρίς πίστη στον εαυτό μου, έχει γίνει πλέον πραγματικότητα. Αυτό με έκανε να καταλάβω πως οτιδήποτε αγαπάμε με την ψυχή μας, μπορούμε να το κάνουμε πραγματικότητα, μπορούμε να τα καταφέρουμε φτάνει να πιστέψουμε στον εαυτό μας.

Για ποια λογοτεχνική εμπειρία αγωνίζεστε την οποία προσδοκάτε να ζήσετε στο μέλλον;

Για εμένα, η ποιο όμορφη λογοτεχνική εμπειρία που θα ήθελα να ζήσω, είναι να συνεχίσω να γράφω και να εικονογραφώ βιβλία που θα αγγίζουν τις καρδιές των παιδιών, θα τους μεταφέρουν σημαντικά και όμορφα μηνύματα και θα τα βοηθούν να αντιμετωπίσουν και να κατανοήσουν με ποιο απλό τρόπο τα συναισθήματα τους. Ελπίζω στο μέλλον να συνεχίσω να γράφω με την ίδια αγάπη και να μπορώ έστω και λίγο να χαρίζω χαμόγελα σε όλα τα παιδιά που θα διαβάζουν τα βιβλία μου.

Σε ποια ηλικία εκφραστήκατε για πρώτη φορά, γράφοντας το πρώτο σας πεζό ή ποιητικό κείμενο;

Ξεκίνησα να γράφω περίπου στην ηλικία των οκτώ ετών κάποια μικρά αποσπάσματα χωρίς να γνωρίζω αν ποτέ θα γίνουν μια ολοκληρωμένη ιστορία. Ποτέ δεν έγραφα με κάποιο συγκεκριμένο στόχο, έγραφα για να ηρεμώ ψυχικά μετά από μια δύσκολη μέρα. Η στιγμή όμως που πήρα συνειδητά την απόφαση να γράψω κάτι ολοκληρωμένο ήταν πριν περίπου πέντε χρόνια όπου μπήκα στο « Χαμόγελο του παιδιού» σαν εθελόντρια και εκεί ήταν που ξεκίνησαν όλα, που ξεκίνησε αυτό το υπέροχο ταξίδι γεμάτο αγάπη, στίξη και ελπίδα. Οι εμπειρίες που βιώνω εκεί, οι άλλοι εθελοντές, οι εργαζόμενοι αλλά και όλα αυτά τα παιδιά που στηρίζει ο οργανισμός ήταν η αιτία για μια ολοκληρωμένη ιστορία. Γνωρίζοντας όλη αυτή την δύναμη που έχουν τα παιδιά αλλά και όλη αυτή την βοήθεια που προσφέρουν οι εργαζόμενοι και οι εθελοντές, έβαλα στόχο να τελειώσω το βιβλίο μου για όλα αυτά τα παιδιά. Τα παιδιά ήταν η πρώτη και μεγαλύτερη έμπνευση για αυτό το βιβλίο.

Η επιθυμία μου ήταν και είναι να δημιουργήσω μια ιστορία που να μιλάει για την αποδοχή, την αγάπη, την ελπίδα και την δύναμη που κρύβει κάθε παιδί μέσα του. Εύχομαι να καταφέρω κάποια στιγμή να διαβάσω το βιβλίο στα παιδιά που στηρίζονται από τον οργανισμό! Αλλά και τους προσφέρω ένα χαμόγελο, όπως κάνουν εκείνα χωρίς να το γνωρίζουν, όμως χωρίς εκείνα δεν θα είχε δημιουργηθεί αυτό το βιβλίο, ο οργανισμός το « Χαμόγελο του παιδιού» μου έδωσε έμπνευση και νόημα στην πρώτη δική μου δημιουργική διαδρομή.

Γι’ αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους εθελοντές και φυσικά τρείς υπέροχους ανθρώπους που εργάζονται στον οργανισμό στο Ρέθυμνο την ψυχολόγο μας Αντωνία Γαγάνη, την κοινωνική λειτουργό μας Χρύσα Βισταγγιανάκη και την Νιόβη Γιαννετάκη όπου έπαιξαν πάρα πάρα πολύ σημαντικό ρόλο στην ζωή μου αλλά και στην δημιουργία του πρώτου μου παιδικού βιβλίου!

Υπήρξε ποτέ στιγμή που θελήσατε να παρατήσετε την ενασχόληση σας με την συγγραφή; Αν ναι, γιατί;

Η αλήθεια είναι πως ναι. Υπήρξε μια αρκετά μεγάλη περίοδος της ζωής μου όπου κυριαρχούσε η αμφιβολία, το συναίσθημα ότι δεν θα τα καταφέρω ή πως ποτέ κανείς δεν θα αγαπήσει αυτό το βιβλίο. Ο λόγος ήταν το ότι δεν πίστευα στον εαυτό μου, πολλές φορές δεν πιστεύουμε σε εμάς, όμως όταν αρχίσουμε να βλέπουμε όλα αυτά που έχουμε καταφέρει θα καταλάβουμε πόσο σημαντικοί είμαστε. Αν υπάρχει αγάπη και πίστη σε αυτό που κάνουμε θα τα καταφέρουμε και αν δεν τα καταφέρουμε με την πρώτη δεν πειράζει, θα έρθει η στιγμή που θα τα καταφέρουμε, σημασία για εμένα έχει η προσπάθεια, το ταξίδι και όχι πάντα το αποτέλεσμα.

Γιατί γράφετε;

Ο λόγος που αγαπώ να γράφω είναι και γιατί εγώ εκφράζομαι μέσα από αυτό, αυτό μου δίνει ζωή, αλλά και για όλα μα όλα τα παιδιά εκεί έξω!

Τι είναι για εσάς οι αναγνώστες; Πελάτες, κριτές ή συμβουλάτορες;

Για εμένα οι αναγνώστες είναι πάνω από όλα συμβουλάτορες, διότι είναι άνθρωποι οι οποίοι διάβασαν το βιβλίο μου, αφιέρωσαν χρόνο για αυτό. Πιστεύω όμως ότι εξίσου σημαντικός με την γνώμη είναι και ο τρόπος που την εκφράζουμε. Μια ειλικρινής, ευγενική και εποικοδομητική κριτική μπορεί να βοηθήσει πολύ έναν συγγραφέα να εξελιχθεί, να δει το έργο του μέσα από μια διαφορετική ματιά. Αντίθετα μια προσβλητική κριτική δύσκολα προσφέρει κάτι ουσιαστικό. Δεν περιμένω όλοι να αγαπήσουν το βιβλίο μου, αυτό που εύχομαι είναι να εκφράζει με σεβασμό την γνώμη του ο κάθε αναγνώστης, διότι οι λέξεις έχουν πολύ μεγάλη δύναμη.

Ποια λογοτεχνική ερώτηση μισείτε να σας κάνουν και γιατί;

Ίσως η ερώτηση που με δυσκολεύει περισσότερο θα έλεγα, όχι που μισώ, είναι: « Πότε θα γράψεις το επόμενο βιβλίο;» Καταλαβαίνω ότι μπορεί να νιώθουν ενθουσιασμό και γι’ αυτό να με ρωτούν αλλά  πιστεύω πως αυτά τα πράγματα δεν χρειάζονται βιασύνη!. Το πρώτο βιβλίο γεννήθηκε μέσα από το « Χαμόγελο του παιδιού», εύχομαι λοιπόν να συνεχίσω να γράφω, χωρίς βιασύνη, αλλά με ηρεμία και αγάπη.

Αναφέρεται τρεις χαρακτηρισμούς για τον εαυτό σας για τους οποίους είσαστε υπερήφανος/η και άλλους τρεις για τους οποίους όχι.

Η αλήθεια είναι πως δυσκολεύομαι και δεν μου είναι εύκολο να λέω τα θετικά χαρακτηριστικά μου όμως ας προσπαθήσουμε, τρία θετικά χαρακτηριστικά μου θα έλεγα ότι είναι η ενσυναίσθηση μου, η διάθεση μου να προσφέρω και η δημιουργικότητα μου. Τώρα τρία χαρακτηριστικά που θα ήθελα να βελτιώσω είναι να μην είναι τόσο αυστηρή με τον εαυτό μου, να μην υπεραναλύω τα πάντα και να προσπαθήσω να πιστεύω περισσότερο στον εαυτό μου.

Ο χειρότερος εφιάλτης που φοβάστε για την καριέρα σας και το ομορφότερο όνειρο που σας έχει πραγματοποιηθεί ή προσδοκάτε να συμβεί στο μέλλον;

Ο χειρότερος και μεγαλύτερος εφιάλτης μου θα έλεγα ότι είναι να χάσω τον λόγο για τον οποίο γράφω αυτό με τρομάζει αρκετά. Το μεγαλύτερο και ομορφότερο όνειρο μου είναι να συνεχίσω να δημιουργώ ιστορίες που θα αγγίζουν τις καρδιές των παιδιών και θα βοηθούν να βρουν την δύναμη που κρύβουν μέσα τους.

Ελάτε να βάλουμε όλοι μας από ένα λιθαράκι ώστε ο λογοτεχνικός κόσμος να γίνει ακόμη ομορφότερος!

Σημαντική σημείωση: Οι απαντήσεις στις συνεντεύξεις των συγγραφέων και των αναγνωστών δίνονται με το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου και αντιπροσωπεύουν αποκλειστικά τις προσωπικές σκέψεις του εκάστοτε συμμετέχοντα. Ο υπεύθυνος της στήλης, Θεόφιλος Γιαννόπουλος και η ιστοσελίδα tovivlio.net δε φέρουν καμία νομική ευθύνη.

Με όλη τη θετική μου ενέργεια

Θεόφιλος Γιαννόπουλος