Μαίρη Μοσχονά

Δημοσιεύσεις

Κάποτε ήμασταν παιδιά, της Μαίρης Μοσχονά

Κάποτε ήμασταν παιδιά, της Μαίρης Μοσχονά

Κάποτε ήμασταν παιδιά! Το τρένο κυλούσε στις ράγες με ταχύτητα. Το τοπίο είχε αρχίσει να γίνεται γνώριμο πια. Γυρνούσε στον τόπο του, έπειτα από είκοσι χρόνια ξενιτιάς. Έφυγε παιδί αμούστακο που λένε, για να δουλέψει. Πού δουλειές στην πατρίδα! Όταν γεννιέσαι φτωχός,...

Διαβάστε Περισσότερα
Στο φως του προβολέα

Στο φως του προβολέα

‘’Αν έχετε εις την κατοχήν σας, δύον οπώρας, και πλησίον σας ευρίσκεται εις,  εκ των  συμμαθητών σας, που  είναι άπορος, τι θα κάμνετε;’’ Πετάχτηκε τότε ως συνήθως και απάντησε: ‘’Τίποτα πάτερ μου, θα έτρωγα τα φρούτα μου. Στο κάτω-κάτω δικά μου δεν ήταν; Πρέπει να τα...

Διαβάστε Περισσότερα
Σε ένα σταθμό τρένου…

Σε ένα σταθμό τρένου…

Ήταν ακόμα μια βροχερή μέρα. Την τελευταία εβδομάδα έβρεχε συνεχώς και τα πάντα ήταν νοτισμένα και ποτισμένα υγρασία. Νόμιζες ότι δεν υπήρχε στεγνό μέρος πουθενά. Έτσι τουλάχιστον φαινόταν στο κορμί που καθόταν στην είσοδο μιας πολυκατοικίας. Ένα ανθρώπινο κουφάρι,...

Διαβάστε Περισσότερα
ΑΡΑΧΝΙΑΣΜΕΝΟ…”ΧΘΕΣ”…

ΑΡΑΧΝΙΑΣΜΕΝΟ…”ΧΘΕΣ”…

Στα χέρια της κρατούσε το ανοικτό γράμμα της μητέρας της. Ήταν το ύστατο αντίο, η εκμυστήρευση, που δεν είχε τολμήσει να γίνει πρόσωπο με πρόσωπο. Διάβαζε σαν χαμένη το κομμάτι χαρτιού που κρατούσε, ξανά και ξανά. Και προσπαθούσε να καταλάβει. Γιατί να νοιώσει... ήταν...

Διαβάστε Περισσότερα
Η ζωή μου σε ένα άλμπουμ

Η ζωή μου σε ένα άλμπουμ

Το κουδούνι χτύπησε και πήγα αργά να ανοίξω. Ήξερα ποιος θα ήταν. Ο Βαγγέλης ερχόταν κάθε πρωί και πίναμε μαζί καφέ. Συνταξιούχοι βλέπεις και οι δύο. Ήταν το καθημερινό μου ραντεβού. Χρόνια φίλοι, συμμαθητές στο ίδιο σχολείο, Δημοτικό , Γυμνάσιο. Και έπειτα και οι δύο...

Διαβάστε Περισσότερα
Στο δρόμο προς την εξιλέωση

Στο δρόμο προς την εξιλέωση

Κάθομαι στο παράθυρο μου και κοιτάζω τον έρημο δρόμο. Νοιώθω μια προσμονή μέσα μου. Ξέρω ότι σε λίγο θα φανεί. Είναι η ώρα του! Ακούω από μακριά τον θόρυβο της εξάτμισης. Έρχεται... σκέφτομαι... Κοιτάζω με αδημονία την στροφή του δρόμου. Και ξαφνικά, τον βλέπω......

Διαβάστε Περισσότερα

Ακολουθήστε μας

Ο κλήρος πέφτει στα κορίτσια, του Λευτέρη Μπούρου (Drifter#3)

Ο κλήρος πέφτει στα κορίτσια, του Λευτέρη Μπούρου (Drifter#3)

Ο Στράτος Μαύρος, ο ξεχωριστός μετριοπαθής χαρακτήρας που γνωρίσαμε στα προηγούμενα βιβλία της τριλογίας με τον τίτλο Drifter, ανακρίνεται σκαιά στη ΓΑΔΑ για τα τελευταία γεγονότα που συνέβησαν στον υπόκοσμο της Αθήνας. Ένας αρχιμαφιόζος εκτελείται μπροστά στο σπίτι...

Ο ψαράς και ο γιος του, του Zoυλφί Λιβανελί

Ο ψαράς και ο γιος του, του Zoυλφί Λιβανελί

- γράφει η Κατερίνα Σιδέρη - Το μυθιστόρημα του Ζουλφί Λιβανελί, ένα μικρό βιογραφικό του οποίου θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, ξεχειλίζει συναισθήματα που δεν αφήνουν αδιάφορο, κανέναν. Ο Μουσταφά, ζει με τη γυναίκα του Μεσουντέ, μια ήρεμη ζωή, στα τουρκικά παράλια....

38οι Πανελλήνιοι Ποιητικοί Αγώνες Δελφών 2023

38οι Πανελλήνιοι Ποιητικοί Αγώνες Δελφών 2023

38οι ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΙ ΠΟΙΗΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΛΦΩΝ 2023 Η Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών προκηρύσσει τους 38ους Πανελλήνιους Ποιητικούς Αγώνες Δελφών 2023 Όροι συμμετοχής: Το ποίημα (ένα μόνο), με ελεύθερο θέμα, θα πρέπει να είναι αδημοσίευτο σε μέγεθος γραμματοσειράς από 12 - 14...

Κερδίστε το βιβλίο “Το ξεχασμένο φυλαχτό” της Λένιας Τσιάνου

Κερδίστε το βιβλίο “Το ξεχασμένο φυλαχτό” της Λένιας Τσιάνου

Λένια Τσιάνου Εξώφυλλο: Μαλακό Σελίδες: 298 ISBN: 978-618-210-061-5 Τιμή: 15,00 ευρώ Χρόνος έκδοσης: 2022 Εκδόσεις ΕλκυστήςΣκέφτομαι διαρκώς μια γυναίκα που γνωρίζω καλά. Είναι η σαρανταοχτάχρονη Ντόνα, στην οποία θα ταίριαζε γάντι η κλασική ερώτηση: Γιατί ένα κορίτσι...

Αποτελέσματα 18ου Διεθνή Λογοτεχνικού Διαγωνισμού Ποίησης και Πεζογραφίας της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας

Αποτελέσματα 18ου Διεθνή Λογοτεχνικού Διαγωνισμού Ποίησης και Πεζογραφίας της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας

  Αποτελέσματα 18ου Διεθνή Λογοτεχνικού Διαγωνισμού Ποίησης και Πεζογραφίας της Ένωσης Λογοτεχνών Βορείου Ελλάδας   ΕΜΜΕΤΡΗ ΠΟΙΗΣΗ 1ο Βραβείο Κουμπούρας Παναγιώτης Ντόβας Μιλτιάδης Πλοκαμάκη Χρυσούλα Τσίγκρης Γιάννης   2ο Βραβείο Ζαραμητροπούλου Ελένη...

Μες στο αντίο που έλαμψε η ψυχή

Μες στο αντίο που έλαμψε η ψυχή

Πόσο πονάει η καρδιά που έχει μάθει ν' αγαπά μόνο εσένα,  πόσο πονάει η καρδιά στα φιλιά του αποχαιρετισμού,  πόσο αποτρόπαια πράξη ο αποχαιρετισμός,  πως να ξεστομίσεις το «Αντίο» χωρίς να πονέσεις, Τα μεγαλύτερα φιλιά που κράτησαν αιωνιότητα  ήταν εκείνα που δεν...