τοβιβλίο.net

Select Page

Vox Clamantis

Vox Clamantis

kefalas_3-6-16

«Πόσο μάταιο είναι να κάθεσαι να γράψεις, όταν δεν έχεις σηκωθεί να ζήσεις!»

Χ. Ντ. Θορώ (1817-62)

 

Τον ενοχλούσαν οι φωνές, τον ενοχλούσαν οι φωνές από ξένους, τον ενοχλούσαν οι φωνές από ξένους σε δημόσιους χώρους. Το θεωρούσε χονδροειδές, έλλειψη τακτ, καλής συμπεριφοράς και δείγμα απαιδευσιάς. Οι υψηλοί τόνοι αποτελούσαν κατάφορο βιασμό των ακουστικών του πόρων και των ευαίσθητων αντιλήψεών του σχετικά με το savoir vivre και το savoir faire του κόσμου τούτου. Πάντα μόρφαζε κι έσπευδε να απομακρυνθεί, σαν κάποιος ύψωνε έξω τον τόνο της φωνής του περισσότερο απ’ όσο το κοινωνικό decorum επέβαλλε.

Την άκουσε για πρώτη φορά, καθώς πλησίαζε τη στάση των αστικών λεωφορείων. Μιλούσε ανεπίτρεπτα δυνατά στο κινητό της τηλέφωνο. Furioso fortissimo… Νεανική φωνή, πότε οργισμένη κι άλλοτε με παράπονο, κατακεραύνωνε τον συνομιλητή της χωρίς παύση. Ένα δυσδιάκριτο επαρχιακό ιδίωμα εμφανιζόταν σποραδικά στις καταλήξεις των ηχηρών λέξεων.  Με κάποια δόση εκνευρισμού, καθώς δε γύρισε να κοιτάξει καν από πού προέρχονταν οι ενοχλητικοί λαρυγγισμοί, κοίταξε ψηλά την πρόσφατα τοποθετημένη ηλεκτρονική πινακίδα με τα δρομολόγια. Οκτώ ακόμα λεπτά… Κατά τη διάρκεια της αναμονής του πολυπόθητου οχήματος το μαρτύριο παρατάθηκε, καθώς η άγνωστη φωνακλού δεν έκλεισε ούτε λεπτό το τηλέφωνο. Εκ συνθηκών ωτακουστής λοιπόν – και να ήθελε να το αποφύγει, ήταν αδύνατον – άρχισε από τα λεκτικά – και πάντα σε μη επιτρεπτά ντεσιμπέλ για εξωτερικούς χώρους –  σπαράγματα  να ενώνει τα κομμάτια του παζλ που είχαν καταστήσει τη νέα γυναίκα εν εξάλλω. Ναι, ήταν νέα – απηυδισμένος κάποια στιγμή στράφηκε άθελά του προς την πηγή του εκκωφαντικού κι ακατάπαυστου λογυδρίου και την αντίκρισε. Καθισμένη στα σκαλιά μιας πολυκατοικίας, ωχρή, σχεδόν πελιδνή, με μάτια κόκκινα, βουρκωμένα, εξακολουθούσε να φωνάζει, ο τόνος όμως είχε αλλάξει. «Όλο τον δικαιολογείς… με το μέρος του όλοι σας… χωρίς λόγο, ναι… πάντα έτσι κάνει… θα σας δείξω όμως εγώ…» Ξαφνικά μαλάκωσε, σα να τη λυπήθηκε, μα πριν προλάβει να χωνέψει κι ο ίδιος την έκπληξή που αυτή η μεταστροφή τού προκαλούσε, ήρθε το λεωφορείο.

[…]

Επιμέλεια κειμένου

Αλέξανδρος Κεφαλάς

Ο Αλέξανδρος Κεφαλάς γεννήθηκε στα Εξάρχεια. Είναι απόφοιτος του Αμερικάνικου Κολεγίου της Ελλάδας στον τομέα της Ιστορίας της Τέχνης και ασχολείται με τη διδασκαλία. Στα ελληνικά γράμματα εμφανίστηκε το 2007. Έχει γράψει ιστορικό και σύγχρονο μυθιστόρημα, διηγήματα και ποίηση. Το 2012 συνεργάσθηκε με το λογοτεχνικό fanzin "Αστυδρόμος". Κείμενα του έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα και διαδικτυακά λογοτεχνικά περιοδικά ενώ είναι υπεύθυνος λογοτεχνικής αξιολόγησης στις εκδόσεις Λέμβος.

4 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ΚΑΛΟΓΡΑΜΜΕΝΟ..ΑΛΗΘΙΝΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΟΙ ΦΩΝΑΣΚΙΕΣ …. Μας άφησες να φανταστούμε την συνέχεια του μαρτυρίου της φωνακλούς…
    Μπράβο Αλέξανδρε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  2. Kefalas Alexander

    Καθημερινότητα & φαντασία απλά… Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Καλημέρα.

    Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Πόσο φυσικά κι απαίδευτα καταγράψατε τις στιγμές και τους ρόλους!!! Κι ο τρόπος σας τόσο αφοπλιστικός μας έκανε να μοιραστούμε τις εικόνες και να ζήσουμε τις στιγμές!!! Μου άρεσε πολύ!!!!! Καλή σας μέρα!!!

    Απάντηση
  4. Kefalas Alexander

    Να’στε καλά… Χαίρομαι που σας ταξίδεψα έστω και λίγο. Καλή σας μέρα!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Έρευνα

Ημερολόγιο 2019

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος