18.02.2018

Γιώργος Κοζίας | Άννα Φίρλινγκ

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Ω θάνατοι σε δόσεις, ω έμποροι μικροί,

η Άννα Φίρλινγκ θα πληρώσει.

Μόνη, ξυπόλητη

σέρνει το άδειο καρότσι της

στα γυμνά πεδία της ατέλειωτης σφαγής,

γόνιμη σαν μαγιάτικη βροχή,

ευλογημένη ως μάννα εξ ουρανού.

Η Άννα Φίρλινγκ θα πληρώσει.

Θα αγοράσει την ταπεινή ζωή

με το ακριβότερο νόμισμα

για τις χαρές που δεν ήρθαν ποτέ,

για τα γκρεμισμένα όνειρα.

Η Άννα Φίρλινγκ θα εξοφλήσει,

με το μαύρο γάλα των παιδιών της.

Ω θάνατοι σε δόσεις, ω έμποροι μικροί,

μιλώ σε έναν καινούργιο κόσμο,

χωρίς ζωή καταραμένη,

χωρίς Τετάρτη των τεφρών,

χωρίς επιούσιο ταπεινωτικό,

χωρίς τοτέμ,

χωρίς λυγμό,

χωρίς μαστίγιο και σταυρό,

χωρίς θεό-αφεντικό.

 

Κουράγιο, Άννα, το μέλλον έχει ήδη ξεκινήσει.

 

 

Γιώργος Κοζιάς-Πολεμώντας υπό σκιάν...Ελεγεία και Σάτιρες- Εκδόσεις Περισπωμένη, 2017

αναδημοσίευση από το Μονόκλ

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 22 – 23 Αυγούστου 2026

Οι προσφορές των εφημερίδων για το Σαββατοκύριακο 22 – 23 Αυγούστου 2026

Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...

Ελευθερία

Ελευθερία

Ελευθερία είναι το βλέμμα που δεν χορταίνει να απομακρύνεται.  Ελευθερία είναι ο άνεμος ανάμεσα στα δάχτυλα, που τα υποδουλώνει να κάνουν πίσω.  Ελευθερία είναι η πλατωνική αναρρίχηση πάνω στον γαλάζιο ουρανό. Ελευθερία είναι ένα αστραφτερό χαμόγελο, που...

Σήμερα

Σήμερα

Σήμερα,δεν φοβάμαι όπως φοβόμουν. Όχι τους ανθρώπους.Την κρίση τους φοβόμουν.Εκείνο το αόρατο μέτρομε το οποίο με ζύγιζανκάθε φορά που περνούσααπό μπροστά τους. Λίγος.Πολύς.Σωστός.Λάθος.Αρκετός για κάποιους,ποτέ αρκετός για μένα. Κι εγώ,πιστός στο δικαστήριο,έμπαινα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Σήμερα

Σήμερα

Σήμερα,δεν φοβάμαι όπως φοβόμουν. Όχι τους ανθρώπους.Την κρίση τους φοβόμουν.Εκείνο το αόρατο μέτρομε το οποίο με ζύγιζανκάθε φορά που περνούσααπό μπροστά τους. Λίγος.Πολύς.Σωστός.Λάθος.Αρκετός για κάποιους,ποτέ αρκετός για μένα. Κι εγώ,πιστός στο δικαστήριο,έμπαινα...

Οι κόσμοι

Οι κόσμοι

Λέμε Δεν ξέρω πώς έφτασα Στους συνειρμούς αυτούς Ενσωματώθηκα στους χρόνους τους; Ε; Άγγιξα το μένος ή τη θαλπωρή τους; Ε;   Οι δρόμοι Με τα αυτοκίνητα Και τους πεζούς Μετασχηματισμός είναι; Ε; Ναι.   Και οι θάλασσες Με τα βότσαλα Και τα βουνά Με τα δέντρα Τι είναι;...

Το παράδοξο της ψυχής

Το παράδοξο της ψυχής

Πώς να φυλάξεις μια ψυχή σε ένα κάστρο;  Κι αν τη φυλάξεις ίσως να απομείνει το κουφάρι.  Γιατί η ψυχή θε να ναι ελεύθερη να σεργιανά και να ατενίζει Κι όπως γυρίζει να καρπώνεται τη σκέψη που ορίζει. Νομίζει.    Σαν και το κουφάρι που τη σέρνει δεν είναι κάστρο;  Κι...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *