Είχαμε τη χαρά να μελετήσουμε ένα εντελώς διαφορετικό βιβλίο στο οποίο γίνεται μια ακριβής μα και αληθινή συνάμα καταγραφή της εκπαιδευτικής πραγματικότητας όλων των βαθμίδων. Λέγονται και καταγράφονται πράγματα και καταστάσεις που είναι μεν κοινό μυστικό αλλά ταυτόχρονα όλοι προσποιούμαστε πως η αλήθεια είναι διαφορετική!

Η εμπειρία της κυρίας Ψιλούτσικου, τόσο από τα μαθητικά και φοιτητικά της χρόνια όσο και η μετέπειτα πορεία της στη θέση της καθηγήτριας του πανεπιστημίου καταγράφεται με πολύ παραστατικό και γλαφυρό τρόπο και είναι διανθισμένη με πληθώρα παραδειγμάτων, γεγονός που δίνει τη δυνατότητα στον αναγνώστη να γίνει με εύληπτο τρόπο κοινωνός της στρεβλής πραγματικότητας του συστήματος της εκπαίδευσης. Θέτει ερωτήματα, δίνει παραδείγματα και καυτηριάζει πολλά κακώς κείμενα ενώ την ίδια στιγμή καθιστά σαφές πως η εκπαίδευση δεν κάνει κατ’ ανάγκη τον άνθρωπο σημαντικό και σπουδαίο ενώ για να γίνει κάποιος σπουδαίος δεν είναι απαραίτητο να έχει σπουδάσει!

Η μόρφωση είναι ένα εργαλείο το οποίο στη σύγχρονη εποχή μοιάζει να έχει χάσει τον αληθινό προσανατολισμό της. Γίνεται μηχανικά και χωρίς έμπνευση, έρχεται να ικανοποιήσει αμιγώς τις ανάγκες του οικονομικού κατεστημένου και όχι του ανθρώπου – δέκτη της, ενώ έχει απωλέσει από καιρό τη γοητεία της. Η συγγραφέας περιγράφει ανάμεσα στα άλλα ένα, τραγικό κατά τη γνώμη μας περιστατικό, ένα «πείραμα» κατά το οποίο μέσα στα γραπτά των πανελληνίων στο μάθημα της έκθεσης μπήκαν και γραπτά διακεκριμένων λογοτεχνών, κανένας εκ των οποίων δεν βαθμολογήθηκε με βαθμό υψηλότερο του 12! Γιατί; Επειδή απλώς οι συγγραφείς έγραψαν ‘διαφορετικά’ από το συνηθισμένο, από αυτό που περίμεναν οι βαθμολογητές να αντικρίσουν… Αν έχουμε φτάσει στο σημείο να βάζουμε την έκφραση, άρα και τη σκέψη, μέσα σε καλούπια, τότε… κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.

Το βιβλίο αυτό της Μαρίνας Ψιλούτσικου, μιας και βρισκόμαστε στην αρχή της εκπαιδευτικής περιόδου, καλό είναι τόσο οι γονείς, όσο και οι μαθητές αλλά και οι εκπαιδευτικοί να το πάρουν στα χέρια τους και να το αξιοποιήσουν ως ένα χρηστικό εργαλείο που θα επεκτείνει τους ορίζοντές τους αλλά και το σκεπτικό τους, αυτό που αφορά την παιδεία. Θεωρούμε πως η τόσο περιποιημένη αυτή έκδοση από τη ΔΙΟΠΤΡΑ θα πρέπει να αποτελέσει το πεδίο συζήτησης όχι μόνο ανάμεσα στην εκπαιδευτική κοινότητα αλλά και στους κόλπους της πολιτικής και των ανθρώπων που σχεδιάζουν κι αποφασίζουν για το μέλλον αυτής της χώρας.