άδειασα το σπίτι
κι άδειασα
μπήκα στο φορτωμένο αμάξι
δίπλα ένα σακίδιο
με όλη τη ζωή μου μέσα
έβαλα τον Αρθούρο στη θέση του οδηγού
στο άπειρο
δίπλα τον Τάσο να δίνει οδηγίες
στον έρωτα
το μόνο που ‘μεινε
σπαράγματα ποιημάτων
ανθρώπων στιγμές
ευχαριστώ όσους αγάπησα
μίσησα
αδιαφόρησα
μα περισσότερο όσους
δεν πρόλαβα
ν’ αγαπήσω
να μισήσω
ν’ αδιαφορήσω
η αυλαία πέφτει στα χιλιόμετρα
αυτό είναι το θάυμα του τέλους
πριν φύγετε απ’ την αίθουσα
να πάρετε τον εαυτό σας μαζί
και να πηγαίνετε σε έργα
φτιάξτε κι εσείς μερικά
για να νιώθετε γυμνοί
στην πιο απίστευτη στιγμή
καλή συνέχεια
ή μήπως αρχή;
δε θυμάμαι ποιο απ’ τα δύο
έχει πλέον σημασία
_
γράφει ο Θεοφάνης Αθανασόπουλος
Το σχόλιό σας είναι επιθυμητό!
0 Σχόλια