Γραφή – Τσαρλς Μπουκόβσκι

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Writing

charles_bukowski_b

 

Συχνά είναι το μόνο
πράγμα
μεταξύ εσένα και του
αδύνατου.
Ούτε το ποτό,
ούτε ο γυναικείος έρωτας,
ούτε ο πλούτος
μπορούν
να τα ταιριάξουν.
Τίποτα δεν μπορεί να σώσει
εσένα
εκτός
από τη γραφή.
Συγκρατεί τους τοίχους
από το να
πέσουν.
Τις ορδές από το να
πλησιάσουν.
Ανατινάσσει το
σκοτάδι.

Η γραφή είναι ο
απόλυτος
ψυχίατρος,
ο αγαθότερος
θεός από όλους τους
θεούς.
Η γραφή αγέρωχα βαδίζει με τον
Θάνατο.
Δεν γνωρίζει καμία
υπαναχώρηση.
Και η γραφή
γελάει
με τον εαυτό της,
στον πόνο.
Είναι η τελευταία
ελπίδα,
η τελευταία
εξήγηση.

Αυτό είναι
το τι αυτή
είναι.

[Σε ελεύθερη μετάφραση]

Σωκράτης Α. Τσελεγκαρίδης

Ακολουθήστε μας

Πετριχώρ: Αρχέγονη Ανάκληση

Πετριχώρ: Αρχέγονη Ανάκληση

Πριν ακόμη στεγνώσει η βροχή,η γη λύνει τη σιωπή της. Όχι με φθόγγους — με άρωμα. Ανοίγει τους πόρους της,εκτεθειμένη, παραδίνεται στο υγρό χάδι.Ανασαίνει σαν δέρμα αρχαίο που ξυπνάαπ’ τη ρευστή γεωμετρία της βροχής. Σάρκα που τινάχτηκε από ύπνο βαθύ — νεύμα ζωής. Από...

Το πρόβλημα

Το πρόβλημα

Το πρόβλημα Σκύβω σε αυτό Και ακούω Εσύ;   Άλλα τώρα Πάμε.   Ανασαίνω μεγάλη νιότη Εγώ Τόσο μεγάλη! Ανασαίνω μεγάλη δίψα Εγώ Τόσο μεγάλη! Overdose ευδαιμονικής συνθήκης Είναι οι κατασκευές Μέσα στις οποίες βρίσκομαι Και υπάρχω.   Σύγκρουση Με την όποια παράδοση Ρήξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Το πρόβλημα

Το πρόβλημα

Το πρόβλημα Σκύβω σε αυτό Και ακούω Εσύ;   Άλλα τώρα Πάμε.   Ανασαίνω μεγάλη νιότη Εγώ Τόσο μεγάλη! Ανασαίνω μεγάλη δίψα Εγώ Τόσο μεγάλη! Overdose ευδαιμονικής συνθήκης Είναι οι κατασκευές Μέσα στις οποίες βρίσκομαι Και υπάρχω.   Σύγκρουση Με την όποια παράδοση Ρήξη...

Ελευθερία

Ελευθερία

Ελευθερία είναι το βλέμμα που δεν χορταίνει να απομακρύνεται.  Ελευθερία είναι ο άνεμος ανάμεσα στα δάχτυλα, που τα υποδουλώνει να κάνουν πίσω.  Ελευθερία είναι η πλατωνική αναρρίχηση πάνω στον γαλάζιο ουρανό. Ελευθερία είναι ένα αστραφτερό χαμόγελο, που...

Σήμερα

Σήμερα

Σήμερα,δεν φοβάμαι όπως φοβόμουν. Όχι τους ανθρώπους.Την κρίση τους φοβόμουν.Εκείνο το αόρατο μέτρομε το οποίο με ζύγιζανκάθε φορά που περνούσααπό μπροστά τους. Λίγος.Πολύς.Σωστός.Λάθος.Αρκετός για κάποιους,ποτέ αρκετός για μένα. Κι εγώ,πιστός στο δικαστήριο,έμπαινα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *