Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Το σκοτάδι, νομίζω, σου μοιάζει,
με φιλά και χορεύω στα βάθη του.
Όταν λείπω διαλύει τη σάρκα του,
γιατί, λέει, δεν μπορεί να μ ’αλλάξει.
Είναι κάτω πεσμένο και κλαίει.
Το τυλίγουν σκουριά κι αποτσίγαρα.
Μουρμουρίζει λέξεις από σίδερα,
και σ ’αλμυρό πάτωμα επιπλέει.
Να ξεχάσει αρκετά δεν προσπάθησε,
γι’ αυτό θέλει να εκδικηθεί εμένα.
Μοιάζει λες και μια αγάπη το άφησε.
Να ξεχάσει, νομίζω, λησμόνησε,
Κι γι’ αυτό όλα του φαίνονται ξένα.
Ο Χειμώνας να φύγει δεν μπόρεσε.
_
γράφει η Ειρήνη Πατατανέ
Ακολουθήστε μας
Real News Καθημερινή https://youtu.be/FZdzFbN8bwY https://youtu.be/OY4IHf9rIVk Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη...
Ελευθερία είναι το βλέμμα που δεν χορταίνει να απομακρύνεται. Ελευθερία είναι ο άνεμος ανάμεσα στα δάχτυλα, που τα υποδουλώνει να κάνουν πίσω. Ελευθερία είναι η πλατωνική αναρρίχηση πάνω στον γαλάζιο ουρανό. Ελευθερία είναι ένα αστραφτερό χαμόγελο, που...
Σήμερα,δεν φοβάμαι όπως φοβόμουν. Όχι τους ανθρώπους.Την κρίση τους φοβόμουν.Εκείνο το αόρατο μέτρομε το οποίο με ζύγιζανκάθε φορά που περνούσααπό μπροστά τους. Λίγος.Πολύς.Σωστός.Λάθος.Αρκετός για κάποιους,ποτέ αρκετός για μένα. Κι εγώ,πιστός στο δικαστήριο,έμπαινα...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Σήμερα,δεν φοβάμαι όπως φοβόμουν. Όχι τους ανθρώπους.Την κρίση τους φοβόμουν.Εκείνο το αόρατο μέτρομε το οποίο με ζύγιζανκάθε φορά που περνούσααπό μπροστά τους. Λίγος.Πολύς.Σωστός.Λάθος.Αρκετός για κάποιους,ποτέ αρκετός για μένα. Κι εγώ,πιστός στο δικαστήριο,έμπαινα...
Λέμε Δεν ξέρω πώς έφτασα Στους συνειρμούς αυτούς Ενσωματώθηκα στους χρόνους τους; Ε; Άγγιξα το μένος ή τη θαλπωρή τους; Ε; Οι δρόμοι Με τα αυτοκίνητα Και τους πεζούς Μετασχηματισμός είναι; Ε; Ναι. Και οι θάλασσες Με τα βότσαλα Και τα βουνά Με τα δέντρα Τι είναι;...
Πώς να φυλάξεις μια ψυχή σε ένα κάστρο; Κι αν τη φυλάξεις ίσως να απομείνει το κουφάρι. Γιατί η ψυχή θε να ναι ελεύθερη να σεργιανά και να ατενίζει Κι όπως γυρίζει να καρπώνεται τη σκέψη που ορίζει. Νομίζει. Σαν και το κουφάρι που τη σέρνει δεν είναι κάστρο; Κι...
0 Σχόλια