γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Η Μελίνα, είναι η πρωταγωνίστρια της σημερινής μας ιστορίας. Είναι μια ριψοκίνδυνη, παρορμητική, δυναμική και πεισματάρα γυναίκα όπου κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης της προσάπτεις ολοένα νέα χαρακτηριστικά που πολλοί θα ήθελαν να έχουν. Είναι κτηνίατρος, έχει πρόσφατα χωρίσει και αποφασίσει να γυρίσει σελίδα και να γράψει με ελπιδοφόρα γράμματα το νέο κεφάλαιο στη ζωή της.

Είναι γενναία, ξεχειλίζει αυτοπεποίθηση, νοιάζεται για τον συνάνθρωπο και προσφέρει ανιδιοτελώς τη συνδρομή της ακόμη κι αν δεν της τη ζητήσουν.

Με τη Μελίνα θα ταξιδέψουμε στον νέο τόπο διαμονής της το παραμυθένιο χωριό Αιθερικό, θα συναναστραφούμε με τους πιστούς της φίλους τη Μέλια και τον Πάτσο και θα βοηθήσουμε στη μετακόμισή της στο νέο και πολλά υποσχόμενο σπίτι της.

Είναι αλήθεια πως σε αυτόν τον τόπο δεν γνωρίζει κανέναν και ελπίζει γρήγορα να αφομοιωθεί και να εναρμονιστεί με τη φύση η οποία απλόχερα της χαρίζεται. Ένα ήσυχο χωριό με φιλήσυχους όπως θεωρεί κατοίκους είναι οι ιδανικότερες προδιαγραφές και συνθήκες για την ίδια που αναζητά να απαγκιστρωθεί από τη γκρίζα καθημερινότητα της Αθήνας και την πένθιμη και μελαγχολική της διάθεση.

…έρχεται κάποια στιγμή που όλοι μας χρειαζόμαστε μια αλλαγή…                                                                        

Οι πρώτες ημέρες προσαρμογής, οι νέες δειλές γνωριμίες, ένας πλέον ‘τελειωμένος’ πίνακας ζωγραφικής, η Βαγγελίτσα και η ανοιχτή της αγκαλιά, ένας χώρος ικανός να γίνει ιατρείο για τους αγαπημένους της τετράποδους φίλους και οι πρώτες περίεργες καταστάσεις που καλείται να βιώσει, δημιουργούν πρόσφορο έδαφος έτσι ώστε ο αναγνώστης να συνδεθεί με την ιστορία και να διαβάζει καρέ – καρέ τις εξελίξεις.

Η Μελίνα επιδιώκει να γνωριστεί με τους κατοίκους του Αιθερικού, δραστηριοποιείται γρήγορα, μαθαίνει γεγονότα και ιστορίες που συνδέονται με την περιοχή και αποκτά μια πληθώρα από πληροφορίες για τον Νότη, τον Λεωνίδα, τη Θεώνη, την Αναστασία αλλά και τον Μάνο. Αυτά τα πρόσωπα θα μας απασχολήσουν καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης. Σχεδόν όλοι, συνδέονται με άρρηκτους δεσμούς μεταξύ τους και οι ζωές τους θα επηρεάσουν και τη ζωή της Μελίνας.

Η τελευταία είναι αρκετά σκεπτόμενο άτομο. Ψυχανεμίζεται ότι κάτι περίεργο συμβαίνει γύρω της, ικανό να της προσδώσει αγωνία, να τη φοβίσει και συνάμα να τη θυμώσει. Μη βιάζεστε να βγάλετε συμπεράσματα. Η Μελίνα έχει υπομονή, έχει επιμονή και δεν το βάζει εύκολα στα πόδια.

Η άγνωστη δίπλα της επιδιώκει να κινήσει και το δικό της νήμα, μα η Μελίνα μπορεί και σίγουρα θέλει να παλέψει πριν καταθέσει τα όπλα. Ξέρω, σας δημιουργώ αναπάντητα ερωτηματικά, μα μην περιμένετε να προβώ σε αποκαλύψεις. Θα αναφέρω τόσα όσα σταθούν η αφορμή για να σας εξάψω την περιέργεια, να σας φορτίσω και να σας κεντρίσω το ενδιαφέρον έτσι ώστε να αναζητήσετε το βιβλίο και να ανακαλύψετε μόνοι σας τα κρυμμένα του μυστικά.  

…ο χρόνος απαλύνει τα πάντα. Ακόμη και τις ενοχές…

Θα διαβάσουμε για ένα τραπέζι καμωμένο με αγάπη, για έναν μπερδεμένο έρωτα ανάμεσα στους κατοίκους του Αιθετικού, για φίλους που απώλεσαν την πολύτιμη φιλία τους, για ένα μοναχικό κάστρο το οποίο φιλοξενεί μια ψυχή, για μια επίσκεψη στο κοιμητήριο του χωριού και για ένα απρόσμενο δώρο μέσα σε τόσα άλλα.

Η γρήγορη ροή των εξελίξεων κρατάει δέσμιο το ενδιαφέρον μας. Πρόκειται για ένα βιβλίο που δεν πλατειάζει, ένα βιβλίο ικανό να σε φορτίσει, να σε συγκινήσει και να σε εξιτάρει σχετικά με την ‘άγνωστη’ η οποία επιδιώκει την προσοχή μας και όχι μόνο.

Λίγο πριν διαβάσουμε τους τίτλους τέλους, μια φόλα βρίσκει τον στόχο της, η Ερασμία αποφασίζει να συνδεθεί με την αδερφή της, συζητήσεις που για καιρό έπαιρναν αναβολή γίνονται το δίχως άλλο, ένα μεταμεσονύκτιο τηλεφώνημα αναστατώνει τόσο τη Μελίνα όσο στη συνέχεια και όλο το χωρίο και από εκεί και έπειτα τίποτα δεν θα είναι το ίδιο.

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Μαίρης Κωνσταντούρου, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:

…όταν ένας άνθρωπος συμβιβάζεται με κάτι που τον ενοχλεί, προσπαθεί να δείχνει καλά. Όταν συνειδητοποιεί πως δεν αντέχει άλλο τον συμβιβασμό, είναι καλά. Όταν περιμένει τη στιγμή που θα επαναστατήσει, ούτε είναι ούτε δείχνει καλά … 

Μας περιμένουν πολλά. Μυστικά, πλάνες, προδοσίες, ενοχές. Καλομελετημένα ή και όχι σχέδια. Ψέματα, μια απατηλή ευτυχία στα όρια της δυστυχίας, καλοστημένες παγίδες. Οι μάσκες πέφτουν άκομψα. Η άγνωστη πλέον έχει πρόσωπο, έχει όνομα και γίνεται γνωστή. Οι καρδιές γίνονται φιλόξενες και συνδέονται με την αγάπη. Οι αρρωστημένες καταστάσεις μένουν στο σκοτάδι και πια δεν μπορούν να βλάψουν κανέναν και ένας άνδρας αποφασίζει να δώσει μια ευκαιρία στη ζωή, χάρη της Ζωής.

Δεν θα πω περισσότερα. Θεωρώ πως ήδη είπα πολλά. Θα κλείσω λέγοντας πως λάτρεψα τους ήρωες του βιβλίου, όλοι τους αναζητούσαν την αγάπη και πιότερο οι γυναίκες, απλά κάποιες έψαχναν σε λάθος μονοπάτια, πράγμα που τελικά κατέστη γι’ αυτές μοιραίο…

Η Μελίνα, έχοντας ψαλιδισμένα τα φτερά της, θα αναζητήσει την επούλωσή τους στο Αιθερικό, θα συνδράμει στην επούλωση ανοιχτών πληγών των κατοίκων του χωρίς περιέργεια μα με στοργή και αγάπη και χωρίς να επιδιώκει την αναζήτηση του δικού της απάνεμου λιμανιού, θα βρεθεί αντιμέτωπη με τον εαυτό της.

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

«Όσο μεγαλώνει η ηλικία, τόσο μικραίνουν τα όνειρα.

Το σεντούκι του χρόνου στενεύει και δεν τα χωράει όλα μέσα».

Σοφά λόγια. Αληθινά. Όμως η Μελίνα ήταν νέα ακόμα και το δικό της το σεντούκι ξεχείλιζε από όνειρα. Για να τα πραγματοποιήσει, αποφασίζει να εγκαταλείψει την Αθήνα και όσα την πονούσαν εκεί και να κάνει μια καινούργια αρχή μακριά, σε ένα πανέμορφο ορεινό χωριό της βορειοδυτικής Ελλάδας. Αλλά, όπως κάθε τόπος, έτσι και το Αιθερικό είχε τα δικά του μυστικά, τις δικές του πληγές, τα δικά του φαντάσματα…

Μια παράξενη παρουσία που ο καθένας προσπαθούσε να εξηγήσει σύμφωνα με τους προσωπικούς του ορίζοντες και τις ψυχικές αντοχές του. Μια δυνατή φιλία που λύγισε κάτω από το βάρος μια αναπόδεικτης προδοσίας. Ένα βαρύ μυστικό που καταδικάστηκε σε απροσπέλαστα σκοτάδια. Ένας ξαφνικός θάνατος που ποτέ δεν βρήκε τη δικαίωση που του άξιζε. Και έρωτες… Έρωτες δυνατοί, τρυφεροί, απελπισμένοι, εμμονικοί. Έρωτες που ο καθένας τους ζητούσε τη δική του αχτίδα ήλιου για να ανθίσει στο φως της ζωής…

Μια μοναδική περιπέτεια γεμάτη σασπένς, μυστικά και αλησμόνητους ήρωες.

Ένα καθηλωτικό μυθιστόρημα που αποτελεί ύμνο σε κάθε μορφή αγάπης και στην ανθρώπινη ψυχή.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου.

Η Μαίρη Κωνσταντούρου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Εργάστηκε τα πρώτα χρόνια ως καθηγήτρια Αγγλικών και επί μία εικοσαετία επικεντρώθηκε στις μεταφράσεις λογοτεχνικών βιβλίων. Σήμερα εργάζεται ως μεταφράστρια και επιμελήτρια, ενώ παράλληλα συνεχίζει να γράφει τα δικά της μυθιστορήματα.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από την Άνεμος εκδοτική.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.