Τροφή για σκέψη δίνει το έργο της, με έναν «εγκέλαδο» να τραντάζει τα θεμέλια μίας «σκηνής»!

Σας επέλεξε η γραφή ή την επιλέξατε; Με ποιο κόστος;
Όπως γνωρίζεις συμμετέχω σε μία παιδική, ραδιοφωνική εκπομπή, το Μουσικό Αερόστατο. Στην εκπομπή παίζουμε παιδικά τραγούδια και αφηγούμαστε παραμύθια. Κάποια στιγμή ένιωσα την ανάγκη να πω κι εγώ τα δικά μου παραμύθια, τις δικές μου ιστοριούλες. Έτσι έγινε και με τον Εγκέλαδο. Η υπόθεση άρχισε να σχηματίζεται σιγά -σιγά στη φαντασία μου κι όταν ολοκληρώθηκε αποφάσισα πως ήλθε η ώρα να την καταγράψω. Δεν γράφω συστηματικά, δεν έχω την ικανότητα να επινοώ ιστορίες όποτε αποφασίσω. Οι ιστορίες έρχονται από μόνες τους και με βρίσκουν, πολλές φορές σε ακατάλληλες στιγμές, όταν έχω δουλειά και δεν προλαβαίνω να τις παγιδεύσω στη μνήμη μου. Άλλες χάνονται, άλλες επιστρέφουν και στεριώνουν. Όλο αυτό δεν έχει κάποιο κόστος. Μόνο απόλαυση.

Τι ήταν εκείνο που σας ενέπνευσε να γράψετε το βιβλίο σας;
Η αναγγελία της δικτατορίας της τεχνολογίας, του απόλυτου οικονομικού ελέγχου μέσω των καρτών, εκεί κάπου στο 2010, σ’ ένα δημοσίευμα που έφερε τον τότε υπουργό οικονομικών να ανακοινώνει την έκδοση καρτών που θα αποδίδονταν σε κάθε πολίτη, με σκοπό την απόσυρση του μετρητού από την αγορά. Αυτή η προοπτική της πλήρους κατάργησης των μετρητών και της ολοκληρωτικής μας εξάρτησης από τις τράπεζες άρχισε να σχηματίζει στο νου μου τις πρώτες σκηνές του Εγκέλαδου.

Τι σημαίνει για εσάς έμπνευση;
Η ανταπόκριση του νου και της ψυχής σ’ ένα ερέθισμα: μία εικόνα, άκουσμα ή γεγονός που σε συγκλονίζουν τόσο ώστε δεν μπορείς να πάψεις να ασχολείσαι μαζί τους. Για να ξεμπλέξεις από αυτήν την αγκύλωση πρέπει με κάποιο τρόπο να την απαθανατίσεις: σε κείμενο, σε πίνακα, ίσως σε φωτογραφία. Και δεν εννοώ να απαθανατίσεις αυτό καθ’ αυτό το γεγονός, αλλά τα αποτυπώματά του πάνω σου. Περνώντας αυτήν την εμπειρία σου στην αιωνιότητα και προσφέροντάς την στον κόσμο απελευθερώνεσαι, νιώθεις ότι τέλεσες το καθήκον σου και μπορείς να συνεχίσεις τη ζωή σου. Σαν μία ενόχληση στη συνείδησή σου, που την ξεφορτώνεσαι με την εξομολόγηση.

Γιατί επιλέξατε να ασχοληθείτε με τη θεατρική γραφή;
Το θεατρικό έργο δεν γράφεται για ανάγνωση αλλά για ερμηνεία. Δεν μιλάς εσύ, αλλά οι ήρωες κι αυτό είναι πολύ γοητευτικό, γιατί μπορεί να πουν πράγματα που δεν σκέφτηκες ή δεν τόλμησες. Η θεατρική γραφή με γοητεύει και για έναν άλλο λόγο. Μία μυστηριακή σχέση αναπτύσσεται ανάμεσα στον θεατή και τους ήρωες, μετατρέποντάς τον από απλό αποδέκτη σε κοινωνό, μέτοχο του θεατρικού δρώμενου. Η ανταπόκριση του κοινού στο έργο σου είναι άμεση, τη βλέπεις, τη νιώθεις και αυτό σου δίνει την αίσθηση της επικοινωνίας με τον κόσμο.

Ο «εγκέλαδος» τι θα φέρει στο μυαλό και την ψυχή του αναγνώστη;
Θέλω να πιστεύω αναστάτωση, μούδιασμα κι ενεργοποίηση. Καθώς εξελίσσεται η υπόθεση αντιλαμβανόμαστε ότι βρισκόμαστε σε μια κοινωνία ολοκληρωτικού ελέγχου, όχι μόνο οικονομικού -η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής είναι το πρόσχημα- αλλά και ψυχοπνευματικού. Η ίδια η ανθρώπινη υπόσταση έχει αλλοιωθεί, αφού ακόμη και οι καθημερινές συγγενικές και φιλικές σχέσεις υπόκεινται σε αυστηρά όρια, όχι από άμεσους, απαγορευτικούς κανόνες, αλλά ως αποτέλεσμα των εξοντωτικών περιορισμών στις οικονομικές συναλλαγές. Οι άνθρωποι της κοινωνίας του Εγκέλαδου δεν βασανίζονται από ισχυρά πάθη αφού ακόμη κι η τροφή τους είναι άγευστη. Δεν διαθέτουν ιστορική γνώση, γιατί κάθε πηγή γνώσης έχει καταστραφεί. Δεν ασκούν κριτική στις αποφάσεις της εξουσίας, καθώς τις αποδέχονται ως αυτονόητες για την ορθή λειτουργία του συστήματος. Ένα σύστημα που δεν τολμούν να αμφισβητήσουν αφού έχουν πειστεί ότι είναι αδύνατον να καταρρεύσει, ακόμη κι όταν οι ενδείξεις είναι αντίθετες. Οι όποιες αντιδράσεις είναι κι αυτές ελεγχόμενες, μόνο ως εκεί που επιτρέπουν την εκτόνωση όσων διαθέτουν πιο ανεξέλεγκτο θυμικό. Και το ερώτημα είναι: μπορεί ένα άνθρωπος να δραπετεύσει από αυτό το ασφυκτικό καθεστώς, να κόψει τους δεσμούς αγάπης που τον κρατούν αδρανή και να σώσει τον εαυτό του και τους άλλους από την κατάρρευση ενός απάνθρωπου οικοδομήματος;

Ποιο στοιχείο του χαρακτήρα σας δυσκολεύει τη γραφή σας;
Η έλλειψη μεθοδικότητας κι υπομονής. Είμαι σκόρπιος άνθρωπος, ασχολούμαι με πολλά συγχρόνως. Πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης που λένε. Για παράδειγμα, όταν τελείωσε ο Εγκέλαδος δεν ήθελα πια να ασχοληθώ περισσότερο μαζί του. Ίσως εάν είχα επιμείνει στις λεπτομέρειες να είχα διορθώσει κάποια στοιχεία των χαρακτήρων, να είχα προσθέσει κάποιες σκηνές. Αλλά ο νους μου ήδη έτρεχε αλλού. Ίσως πάλι έτσι έπρεπε να γίνει.

Ποια είναι η αγαπημένη σας φράση;
Καλύτερα ευτυχισμένος παρά δικαιωμένος.
Το ακολουθώ εδώ και χρόνια, ώστε να μην ξοδεύω τη ζωή μου με εμμονές σε κάποια δικαίωση, που μπορεί στο τέλος να μου κοστίσει ακριβά σε αγάπη και συντροφικότητα.

Ετοιμάζετε κάποιο καινούργιο έργο;
Όπως σου είπα στην αρχή δεν αποφασίζω εγώ πότε θα γράψω. Από τη συγγραφή του Εγκέλαδου και μετά έχω σκαρώσει αρκετά παραμύθια, όλα ανέκδοτα. Λίγο καιρό αφότου ο Εγκέλαδος απέσπασε έπαινο από τον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός» στα πλαίσια του 94ου Καλοκαιρίνειου Θεατρικού Διαγωνισμού 2015, το παραμύθι μου «Το Ηλιολούλουδο» έλαβε το πρώτο βραβείο παραμυθιού στον 16ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Εταιρίας Τεχνών, Επιστήμης και Πολιτισμού Κερατσινίου. Έχω και κάποιες ιδέες για ένα νέο θεατρικό έργο, αλλά είναι ακόμη σκόρπιες. Όταν μπουν σε τάξη, ελπίζω να προκύψει κάτι αξιόλογο.

–

Ο ΕΓΚΕΛΑΔΟΣ
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Δωδώνη

Το έργο μας τοποθετεί σε μια εφιαλτική μετεξέλιξη της εποχής μας, σε καθεστώς παγκόσμιας διακυβέρνησης με περιορισμό των ατομικών ελευθεριών, μέτρα φορολογικής παράνοιας και ασφυκτικού ελέγχου μέσω της τεχνολογίας των Η/Υ και της επιβολής της χρήσης του πλαστικού χρήματος. Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον, σε μια μικρή επιχείρηση, ένα κατάστημα γυναικείων ενδυμάτων, άνθρωποι καθημερινοί μπλέκονται σε καταστάσεις που ξεπερνούν τα όρια της καθημερινότητας τους και του «πολιτικώς ορθού».
Ένας σεισμός που απειλεί να καταστρέψει τα πάντα, μια υπό εξέλιξη απεργία – που υποσκάπτει τα θεμέλια της απόλυτα ελεγχόμενης κοινωνίας- και η ύποπτη εξαφάνιση ενός εκ των ηρώων θα καθορήσουν τη μοίρα τους.
Θα αντέξει τελικά το σαθρό οικοδόμημα απέναντι στις ισοπεδωτικές δυνάμεις του Εγκέλαδου , του οποίου τα προειδοποιητικά μηνύματα όλοι φαίνονται να περιφρονούν…;
Το έργο έχει λάβει έπαινο από τον Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός» στα πλαίσια του 94ου Καλοκαιρίνειου Θεατρικού Διαγωνισμού 2015.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα:
Η Ειρήνη Παπαδοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κατερίνη, με καταγωγή από την Τραπεζούντα και τη Νεοκαισάρεια του Πόντου. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης στο Διοικητικό Δίκαιο. Ασχολείται ερασιτεχνικά με το θέατρο και το ραδιόφωνο, ως συμπαρουσιάστρια στη ραδιοφωνική, παιδική εκπομπή “Μουσικό Αερόστατο”. “Ο Εγκέλαδος” είναι το πρώτο θεατρικό της έργο, ενώ το παραμύθι της “Το Ηλιολούλουδο” έλαβε το πρώτο βραβείο παραμυθιού στον 16ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Εταιρίας Τεχνών, Επιστήμης και Πολιτισμού Κερατσινίου.