Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Μέσα σε ένα σκοτεινό ξύλινο κουτί
Μια γυάλινη κανάτα με κρασί
Αδειάζει σε μια τρύπια κούπα
Που δεν θα γεμίσει ποτέ
Χύνεται το κρασί πάνω στα θραύσματα
Ποτίζει το ξύλο
Σαπίζει και φυτρώνει βλαστός αναρριχητικός
Λέγεται μίσος
Τα φύλλα του ο θυμός
Αν δεν ανοίξεις το κουτί θα ναι όλα καλά;
Δεν θα δει κανείς το θυμό, την τρύπια κούπα, την κανάτα
Και αν δεν τα δει κανείς δεν θα υπάρχουν, σωστά;
Σαν τη γάτα που είναι νεκρή και ζωντανή ταυτόχρονα
Όμως αδειάζω από κρασί
_
γράφει ο Γιάννης Δημητρίου
Ακολουθήστε μας
Real News Καθημερινή Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων (Δεν στέλνουμε ανεπιθύμητη αλληλογραφία ενώ μπορείτε να διαγραφείτε με ένα κλικ και...
Θυμάμαι ακόμη την πρώτη μας συνάντηση. Εκεί, δίπλα στη θάλασσα. Κοιτάζαμε το ηλιοβασίλεμα. Μέχρι που τα βλέμματα μας συναντήθηκαν. Τυχαία; Ακόμη δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι χρειάστηκαν 10 δευτερόλεπτα. 10 δευτερόλεπτα μόνο. Για να σε ερωτευτώ. Για να...
Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...
Νανουρίσου ελεύθερα! Σταμάτα να κοιτάζεις τον καθρέφτη. Σε κλειστά μάτια, η αντανάκλαση είναι αόρατη. Γύρω σου πολλά ζευγάρια μάτια. Αυτή η σβούρα περιστρέφεται σαν το βλέμμα σου. Νανουρίσου ελεύθερα! Σπάσε επιτέλους τον καθρέφτη. Η αντανάκλαση βαραίνει. Σε...
Είμαστε η ανάσα μιας έκρηξηςπου δεν θυμόμαστε. Σκόνη από αστέρια που πέθανανγια να υπάρξουμε. Δεν γεννηθήκαμε στη Γη -μας τράβηξε η βαρύτητααπ’ τα σκοτεινά νεφελώματα,το άγνωστο μας ψιθύρισεκαι γίναμε σώμα. Κουβαλάμε στο αίμα μας:φωτιά πριν αποκτήσει φως. Η μνήμη δεν...
0 Σχόλια