Ο Νατάν Φολ, πασίγνωστος αγαπημένος συγγραφέας, σταματάει απότομα την καριέρα του αμέσως μετά το τρίτο του βιβλίο σε ηλικία 35 ετών κι απομονώνεται στο νησί Μπομόν. Τι τον οδήγησε σε αυτήν την απόφαση; Μετά από καιρό, ο φιλόδοξος νεαρός Ραφαέλ Μπατάιγ, του οποίου το μυθιστόρημα έχει απορριφθεί απανωτά από εκδοτικούς οίκους, φτάνει στο νησί για να το δώσει στον αγαπημένο του μα απρόσιτο συγγραφέα να το διαβάσει.  Μια δημοσιογράφος παραθερίζει στο Μπομόν και βάζει στο στόχαστρο τον Φολ. Τι ζητάει από αυτόν και πώς θα τον προσεγγίσει; Ένα πτώμα ανακαλύπτεται στις ακτές του νησιού. Ποια είναι η γυναίκα που βρέθηκε καρφωμένη στο δέντρο; Κι όλα αυτά τι σχέση έχουν με τον πόλεμο στη Βοσνία και το Κόσοβο; Πώς μπορείς να ζεις έχοντας ενδόμυχα ένα δηλητήριο να σε ποτίζει που προέρχεται από το παρελθόν της οικογένειάς σου, το οποίο αρνείσαι εθελοτυφλώντας να ψάξεις περισσότερο;

Το μυθιστόρημα του Guillaume Musso παίζει με τον αναγνώστη ήδη από τον τίτλο και μπλέκει έξυπνα τη φαντασία με την πραγματικότητα. Πότε με πρωτοπρόσωπη (Μπατάιγ), πότε με τριτοπρόσωπη αφήγηση ξεδιπλώνεται μια ιστορία γεμάτη ανατροπές και καλά κρυμμένα μυστικά. Ο αφηγητής, απελπισμένος από τις συνεχείς απορρίψεις, αποφασίζει να ρισκάρει και να κυνηγήσει τον απρόσιτο συγγραφέα Νατάν Φολ, μια δημοσιογράφος με τους δικούς της μύχιους σκοπούς κυνηγάει κι αυτή τον ίδιο άνθρωπο, ένα πτώμα οδηγεί στον αποκλεισμό του νησιού ώσπου να ολοκληρωθούν οι έρευνες, ένα βιβλιοπωλείο ετοιμάζεται να κλείσει, μια φωτογραφική μηχανή πέφτει στη θάλασσα της Χαβάης και ξεβράζεται στην Ταϊβάν με αποτέλεσμα μια απίστευτη χιονοστιβάδα εξελίξεων κι όλα αυτά σε μόλις 270 σελίδες! Η αρχική, σχετικά χαλαρή, αφήγηση, μέχρι να πάρουν όλα τα πρόσωπα τις θέσεις τους, δίνει αμέσως και χωρίς προειδοποίηση τη θέση της σε μια σωρεία ανατροπών και εκπλήξεων που οδηγούν στο απρόσμενο τέλος, αφήνοντάς με λαχανιασμένο να προσπαθώ να αφομοιώσω τα γεγονότα. Η πλοκή απογειώνεται, οι χαρακτήρες αλλάζουν θέσεις και ρόλους, οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη, οι αποτυπώσεις των γεγονότων μπαίνουν στη σωστή τους θέση και τελικά λύγισα μπροστά στη μεγάλη αποκάλυψη που φέρνει στο φως καλά κρυμμένα μυστικά.

Βρήκα καλή την ιδέα και τη βασική πλοκή, τα γεγονότα όμως έρχονταν πολύ γρήγορα, χωρίς να υπάρχει εμβάθυνση ή έστω μια πιο αναλυτική προσέγγιση, με αποτέλεσμα να μου αφήσει μια ημιτελή, ευχάριστη όμως, γεύση. Ο συγγραφέας δίνει μια συγκινητική και σκληρή ιστορία, εναλλάσσει τη γαλήνια ζωή στο νησί με τη φρίκη στους πολέμους της Γιουγκοσλαβίας και όλα τελειώνουν με την ηθική και την τιμωρία να παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στο τελευταίο κεφάλαιο. Πρέπει λοιπόν να αποδίδουμε δικαιοσύνη και να παίρνουμε τον νόμο στα χέρια μας; Πώς μπορεί κανείς να ζει με μια τραγωδία στην πλάτη του; Πόσο τυχαία είναι κάποια γεγονότα που οδηγούν στη χιονοστιβάδα των αποκαλύψεων; Πόσο έξυπνα παίζει ο συγγραφέας με τον αναγνώστη χωρίς να τον κοροϊδεύει και πώς φωτίζει τις εξελίξεις;

Οι βιβλιόφιλοι θα απολαύσουν επιπλέον τα σχόλια και τις αιχμές για τα σεμινάρια δημιουργικής γραφής, για τον ρόλο των εκδοτών που απορρίπτουν βιβλία που θα καταξιωθούν αργότερα, για το μέλλον των βιβλιοπωλείων, για το ποιος είναι πραγματικά συγγραφέας («…περνάει νύχτες ολόκληρες πασχίζοντας να βρει μια φράση, την οποία τα τρία τέταρτα των ελάχιστων αναγνωστών του δεν θα προσέξουν καν», σελ. 48), για την περιβόητη πραγματική λογοτεχνία, για τα θετικά και τα αρνητικά της γραφής κάποιου, για το πώς παγιδεύεται ο συγγραφέας και γίνεται αιχμάλωτος του βιβλίου του όταν αυτό γίνεται κλασικό έργο της εμπορικής λογοτεχνίας και χαρακτηρίζεται φαινόμενο και πολλά άλλα. Τσιτάτα και αναφορές σε Φίλιπ Ροθ, Ίταλο Καλβίνο, Χένρι Μίλερ και πολλούς άλλους εναλλάσσονται με αξιοσημείωτες παρομοιώσεις: «…εκείνη η υπόσχεση χάθηκε στη διαδοχή ημερών, εβδομάδων και χρόνων που σκούριασαν τη ζωή τους» (σελ. 104).

«Η μυστική ζωή των συγγραφέων» είναι ένα ενδιαφέρον αλλά γρήγορο, σχεδόν βιαστικό, μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται στο φανταστικό νησί του Μπομόν και περιπλέκει τους χαρακτήρες με πρωτοφανή τρόπο σε μια ιστορία φρίκης και τρόμου που μας γυρίζει πίσω στους αιματηρούς πολέμους της Γιουγκοσλαβίας. Οι βιβλιοφιλικές αναφορές συνυπάρχουν με τον πόνο και την αδικία της κατ’ επίφασιν δικαιοσύνης, οι χαρακτήρες έχουν άσους στο μανίκι τους που φανερώνονται την κατάλληλη στιγμή, ανατρέποντας τα ως τότε δεδομένα, και τίποτα δεν είναι αυτό που δείχνει στο γαλήνιο και «κλειστό» περιβάλλον του νησιού. Έχετε το θάρρος να αποβιβαστείτε στις ακτές του;