Ποτέ δεν περίμενα ότι ο Δημήτρης Κωνσταντάρας θα έγραφε κάτι τόσο καλό. Και μάλιστα ένα έργο που άνετα το χαρακτηρίζεις αστυνομικό! Προς Θεού δεν αμφισβητώ την πένα του έγκριτου δημοσιογράφου, απλώς ξαφνιάστηκα!

Προσοχή, η παρουσίαση μπορεί να περιέχει SPOILERS

Στο βιβλίο παρακολουθούμε τη ζωή του Δημήτρη Καρρά. Γιος εύπορης οικογένειας, μεγαλώνει στα πούπουλα και όλα είναι στρωμένα μπροστά του. Όνειρο Δημήτρη και γονιών η Νομική. Ώσπου γνωρίζει τη Μαριάννα, την καθιστά κατά λάθος έγκυο κι όταν η κοπέλα πάει για έκτρωση παραλίγο να πεθάνει. Ο πατέρας της Μαριάννας χωρίζει οριστικά τα δυο παιδιά και βάζει τον Δημήτρη στο μάτι. Κάθε τρεις και λίγο πετάγεται μπροστά του και του καταστρέφει τη ζωή, κάθε όνειρο και κάθε ελπίδα. Κι όλα αυτά στη δεκαετία του 1960, την πολυτάραχη και πολύπαθη δεκαετία του τόπου μας. Έτσι, κατά τη διάρκεια της Χούντας, ο Δημήτρης “καρφώνεται” ως κομμουνιστής, κάνει εξορία και όταν έρχεται η ώρα της στρατιωτικής του θητείας ζει ακόμη πιο άσχημες στιγμές, μιας και ο “πεθερός” του έχει τα μέσα και στο Στρατό.

Από κει και πέρα αρχίζει μια απίστευτη αλλαγή στη νοοτροπία και τον χαρακτήρα του Δημήτρη (βλέπει πια ότι ο κόσμος του είναι… “ψευδεπίγραφος”!). Παρ\’ όλο που δεν δείχνει υπερόπτης και αλαζόνας ως γνήσιο τέκνο πλόυσιας οικογένειας, μετά από αυτά τα απανωτά στραπάτσα παίρνει την κάτω βόλτα: γίνεται ρουφιάνος της ΕΑΤ / ΕΣΑ κι όταν πέφτει η δικτατορία το σκάει στο εξωτερικό, ειδικά από τη στιγμή που καταλαβαίνει ότι αυτό που έκανε όχι μόνο έβλαψε σοβαρά αθώους ανθρώπους αλλά κι αυτοί οι αθώοι άνθρωποι θέλουν την κεφαλήν του επί πίνακι! Όχι με το σταυρό στο χέρι αρχίζει και κάνει μπίζνες που τον κάνουν πλούσιο, επικίνδυνα πλούσιο. Γνωρίζει ένα σωρό κόσμο, παντρεύεται, ασχολείται με το χρηματιστήριο, μπλέκει με το σκάνδαλο Κοσκωτά και μόλις σκάει η φούσκα του Χρηματιστηρίου το 1999 παίρνει την τελευταία του απόφαση. Σε μια ατμόσφαιρα που θυμίζει πολύ και γι\ αυτό τη λάτρεψα τις σκηνές του φινάλε στα έργα της Αγκάθα Κρίστι, ο Δημήτρης καλεί το γύρω του περιβάλλον σπίτι του, τους αποκαλύπτει ότι τους έχει όλους περασμένους σε απόρρητα αρχεία και αποκαλύπτει όλες τις κομπίνες και τις απάτες τους στο βιβλίο που θα κυκλοφορήσει άμεσα. Και αυτοκτονεί, συγκλονίζοντάς τους όλους. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί αυτήν την ιστορία για να περιγράψει τις συνθήκες στην Επταετία και την πολιτιστική ζωή του τόπου και της Αθήνας ειδικότερα. Ο Δημήτρης ζει στις μπουάτ, στην Αλάσκα της Κηφισιάς, σπουδάζει στη Νομική της δεκαετίας του 1970, έρχεται σε επαφή με κείμενα και σκέψεις που συντρόφευαν όλους τους νέους της εποχής. Η ψυχολογία του είναι πολύ καλά δομημένη, χωρίς το κείμενο να γίνεται φλύαρο, επιφανειακό ή κατηχητικό. Ο συγγραφέας δεν παίρνει θέση, αφήνει τον ήρωά του να μεγαλώσει και να επηρεαστεί από τα γεγονότα και τις εξελίξεις, τον αφήνει να ατσαλωθεί και να τσαλακωθεί.

Ακόμη και αργότερα, που έχουμε φύγει από τη δικτατορία, οι κινήσεις που κάνει και ο τρόπος που αποκτά περιουσία και φήμη δεν δίνεται βιαστικά και επιπόλαια. Μέσα από σύντομα επεισόδια και ζωντανούς διαλόγους φτάνουμε στο σήμερα και στην τελευταία καληνύχτα. Όπου ο Δημήτρης, μακριά από τη Μαριάννα και προδομένος από τη Βάσω, καταλαβαίνει τι πραγματικά έζησε, ποιοι τον κοροϊδέψανε και πώς θα μπορέσει να επανορθώσει. Η αφήγηση τρέχει αβίαστα, υπάρχει αγωνία για τη συνέχεια, αληθινοί χαρακτήρες και πολύ καλή πλοκή.

“Σε συμπονώ για όσα τράβηξες και θα σταθώ στο πλευρό σου. Αλλά σε καταδικάζω για όσα έκανες, νομίζοντας ότι με το να κάνεις κακό σε άγνωστά σου παιδιά, ισορροπούσες την άδικη συμπεριφορά μιας ολόκληρης κοινωνίας απένατί σου. Δεν σε δικαιολογώ. Και έχω την απαίτηση να αφιερώσεις την υπόλοιπη ζωή σου για να επανορθώσεις’ (σελ. 210).