Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Απ’ του παραθύρου τις γρίλιες·
ο ήλιος με χαιρετά!
Μα εγώ ανάβω το φως…
Προτιμώ το ψεύτικο φως
αυτό που ’χει εφεύρει ο άνθρωπος
στα δικά του μέτρα!
Το αληθινό φως·
αυτό που βρίσκεται ’κει έξω, με φοβίζει.
Ίσως γιατί ταιριάζει σε καθαρούς ουρανούς…
Ίσως γιατί προδίδει την ασχήμια μου!
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/lgZTfH1XXak?si=ELf-eJW1InzMlu1sΚαθημερινή https://youtu.be/kq3J5iDbR3M?si=hUZ8B0RRnoGmmesO Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των εφημερίδων...
Άλληλοι, παράλληλοι μέσα στου κόσμου ετούτη εδώ την τρέλα. Στην ίδια πόλη, στο ίδιο χάος, με άλλα βλέμματα και την αυτή αγωνία. Περνούμε δίπλα. Δεν ανταμώνουμε. Μοιραζόμαστε δρόμους, νύχτες, ανάσες, μα όχι εαυτούς. Εσύ στον κόσμο σου. Εγώ στον δικό μου. Κι ανάμεσά μας...
Και όταν οι πάγοι ξεκινούν να λιώνουν,και τα κύματα πνίγουν ιδέες, συναισθήματα, ψυχές,και τα τσουνάμι τα νήματα της ζωής ξεκινούν να κόβουν,άραγε θα θυμάσαι παλιές, χαραγμένες στο σώμα πληγές; Όταν τα ρομπότ τον κόσμο κατακτήσουν,σε έναν κόσμο γεμάτο νέον,και τα ζώα...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Και όταν οι πάγοι ξεκινούν να λιώνουν,και τα κύματα πνίγουν ιδέες, συναισθήματα, ψυχές,και τα τσουνάμι τα νήματα της ζωής ξεκινούν να κόβουν,άραγε θα θυμάσαι παλιές, χαραγμένες στο σώμα πληγές; Όταν τα ρομπότ τον κόσμο κατακτήσουν,σε έναν κόσμο γεμάτο νέον,και τα ζώα...
Δώσε ένα τέλος σ' αυτή την κωμωδία που συνεχίζεται χωρίς νόημα εδώ και τόσα χρόνια. Κακογραμμένο σενάριο, άθλιοι ηθοποιοί, διαλυμένα σκηνικά, όλα μαζί παίρνουν μέρος σε μια αξιοθρήνητη παράσταση που προκαλεί αποστροφή σ' όποιον τη βλέπει. Δώσε ένα τέλος γιατί το ψέμα...
Αύγουστος είναι 31 ευκαιρίες να περάσεις όμορφα τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού. Αύγουστος είναι ο μήνας των ερωτευμένων και των ανθρώπων που αγάπησαν, είναι ο χαιρετισμός της θάλασσας, είναι ο τελευταίος μήνας του καλοκαιριού που όλοι προσπαθούν να περάσουν...
Κύριε Κανδύλη υπέροχα τα κλειστά σας παράθυρα
και η διαμαρτυρία σας!!!
Το μόνο που μου ήρθε στο μυαλό ήταν
“Τα Παράθυρα” του Κ. Π. Καβάφη:
“Σ’ αυτές τες σκοτεινές κάμαρες, που περνώ
μέρες βαρυές, επάνω κάτω τριγυρνώ
για νάβρω τα παράθυρα.— Όταν ανοίξει
ένα παράθυρο θάναι παρηγορία.—
Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ
να τάβρω. Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω.
Ίσως το φως θάναι μια νέα τυραννία.
Ποιος ξέρει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.”
Πολύ δυνατό το ποίημα σας για άλλη μια φορά.
(Πόσο ταιριαστά τα παράθυρα του Καβάφη Ελένη….)