11.09.2022

ΚΛΕΦΤΡΕΣ ΜΑΤΙΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

Άξιζε που περίμενε τόσο  

Οι ελπίδες άξιζαν περισσότερο

Και η μαρτυρική συμβίωση 

με τον φόβο πως δεν θα ‘ρθει

άξιζε και αυτή 

 

Ήρθα για να επιβιώσω 

και να ερωτευτώ

Η αποστολή έχει και δώρα 

να ξεπερνώ τις δυσκολίες

 

Απλές σκέψεις

Όλες οι περίπλοκες ανατρέπονται 

από νεότερες περίπλοκες

 

Ποτέ οι τυφλοπόντικες 

δεν θ’ αναρωτηθούν 

τι λεν γι’ αυτούς τα άστρα

 

Της άγνοιάς μου η έκταση 

όση και το σύμπαν

κατά τη φύση μου

 

Ένα άπειρο με περιέχει

Ένα άπειρο περιέχω κι εγώ

Με το άπειρο καλά τα πάω 

Το αγνοώ και δεν το νοιάζει

Το μικρό πεπερασμένο 

με  ταλαιπωρεί

 

Άσε τη φαντασία σου 

να σε διασκεδάζει 

Μην της επιτρέπεις 

να σε τρομοκρατεί

 

Στο δεύτερο πρόσωπο 

διαπρύσιος τιμητής

Παρακάμπτοντας το πρώτο

 

Ειρηνικός Ωκεανός

Ναυαγός 

Σε βάρκα χωρίς κουπιά 

Γυμνό παιδί 

Τοξοβόλος 

Με φτερά

 

Έζησα ματάκια μου γλυκά

Στερεύω 

Μονάχα δάκρυα φυλάω 

Και δάκρυα χαράς ανάμεσά τους

Για  τις χαρές σας 

που θα αξιωθώ να ζήσω

 

Διαρκώς διαβάζω

Βιβλία, έντυπα, οθόνες, τοίχους…

Παραμένω αδιάβαστος 

Διαβάζω, δεν είναι μάταιο

Μάχομαι την αναισθησία 

 

Αριστερά μου, σελίδες διαβασμένες

Κάποιες φράσεις φωτισμένες 

κι άλλες στο ημίφως

Δεξιά στοίβες οι αδιάβαστες 

Πολύ μεθοδικός, στην  τυχαιότητά μου

 

Πτήσεις μεταφορικές 

δεν τις προλαβαίνω

Κυριολεκτικά χαμένος 

Στο διάστημα  

 

Κάθε που κάποιος αναγγέλλει 

φλέβα νερού στην έρημο 

φουσκώνει κύμα ευφορίας

Και ποτέ δεν μας πτοούν

οι επαναλήψεις διαψεύσεων

 

Αν λίγο περιμένετε 

θα θυμηθώ το θεώρημα

Γνωρίζω πως το έχω φυλαγμένο

Στο προηγούμενο όνειρό μου 

το είχε περιγράψει 

εκείνος ο εξομολόγος

 

Άδειο τώρα το κελί

Λυγισμένες στον φεγγίτη οι σιωπές

Δραπέτευσαν οι στίχοι

Σε αμφίθυμο ουρανό

 

Το φως στο όνειρό μου 

η αχνάδα ενός βυθού

Να ξυπνήσω, να το βρω 

σε κάποια ντρίπλα μαγική 

σε ένα γκολ από πλανήτη άλλο

 

Από το φως του ήλιου 

να κοπούν οι κάβοι 

να σαλπάρει τ’ ακρωτήρι 

 

Ρευστή σαν την αλήθεια  

πλημμύρισες λογισμό κι αισθήσεις  

Ενεός σε χειροκροτώ  

κι έντρομος σε διευθετώ  

να αποκτήσεις σχήμα

 

_

γράφει ο Απόστολος Παλιεράκης

* (Από την υπό έκδοση ποιητική συλλογή του σύντομων ποιημάτων με τον ίδιο τίτλο)

Ακολουθήστε μας

Αποφοίτηση

Αποφοίτηση

Ακούω για αποφοίτηση, για θρανία που αδειάζουν,για εξετάσεις και στιγμές που τώρα πια αλλάζουν.Όμως όταν αλλάζεις περιβάλλον, δεν σημαίνει πως ξεχνάς,ούτε πρέπει να σκοπεύεις όσα έζησες να προσπερνάς.Θα κρατήσεις επικοινωνία, δεν θα αποκοπείς,στο νέο μέρος που θα πας,...

Απ’ την αρχή

Απ’ την αρχή

με σκοτώνεις  σου ουρλιάζω καθώς βάζεις τα δύο σου χέρια γύρω απ' τον λαιμό μου μην σταματάς, σκέφτομαι κάνε το, κάνε το δίχως να χάνεται χρόνος πονάω ήδη, δεν με νοιάζει ο πόνος με νοιάζει να φύγω - γρήγορα με νοιάζει να το κάνεις σωστά για να ελευθερωθώ ...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Απ’ την αρχή

Απ’ την αρχή

με σκοτώνεις  σου ουρλιάζω καθώς βάζεις τα δύο σου χέρια γύρω απ' τον λαιμό μου μην σταματάς, σκέφτομαι κάνε το, κάνε το δίχως να χάνεται χρόνος πονάω ήδη, δεν με νοιάζει ο πόνος με νοιάζει να φύγω - γρήγορα με νοιάζει να το κάνεις σωστά για να ελευθερωθώ ...

Ερωτικός Τελεστής του Ασυμβίβαστου

Ερωτικός Τελεστής του Ασυμβίβαστου

Ο έρωτας δεν έρχεται με χάδι.Εισβάλλει — κεραυνός με επίκληση.Ξεγυμνώνει τα όνειρα από τα ρούχα της λογικής,χορεύει με το αγρίμι που τάιζες χρόνιαμε τη σάρκα της ηθικής.Στο μέτωπο της ψυχής, πυρετός ρουφάτο δηλητήριο της μοναξιάςκατευθείαν από το αίμα.Το «εγώ»...

Βαθισκίωτη οικειότητα

Βαθισκίωτη οικειότητα

Σαν δύο δέντρα που οι ρίζες τους μες στη σιωπή του χρόνου ανταμώνουν και μες τα βάθη της ψυχής στην ίδια αγάπη στεριώνουνΈτσι και εμείς, κι αν οι συνθήκες μας φυλάσσουν μακριά, έχουμε πάντα μια κρυφή ζεστή αγκαλιάΟι μέρες, οι βδομάδες, σαν άνεμοι περνούν και φέρνουν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *