12.03.2014

Προσθέστε τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net στην Google

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης

ΜΑΝΑ

Ολόασπρη αγκαλιά στην
ξαστεριά
της μάνας μου η αγάπη
στον γαλανό ουρανό
με χρώματα φανταχτερά
γράφω το όνομα της
***
Με το άγιο μύρο από του
στήθους της το κρίνο
τον πόνο του κορμιού γλυκαίνω
στο χάδι της
***
Στο αγκάλιασμα του Νου
της μνήμης
το καυτερό δάκρυ
ανάλαφρο βάρος
στο φως της καρδιάς της

***
Τις ώρες των ψιθύρων
φουντώνει η καλοσύνη
λουλούδι που τα πέταλα
στο καταχείμωνο ανοίγει
ανθισμένο στην ποδιά της
***
Ποια φιλιά χαράζουν τα μάγουλα
τα χείλη..
και αφήνουν μέλι γλυκό
όταν πλέκω το όνειρο
και παραπονεμένη
ξυπνώ στην αγκαλιά της

 

 

Με χαρά σας ανακοινώνουμε ότι κερδίσατε τιμητική μνεία για το ποίημα Μάνα, που παρουσιάστηκε τον Οκτώβριο 2010 στην εφημερίδα Τα Χρονικά

Ακολουθήστε μας

10 δευτερόλεπτα

10 δευτερόλεπτα

Θυμάμαι ακόμη την πρώτη μας συνάντηση. Εκεί, δίπλα στη θάλασσα. Κοιτάζαμε το ηλιοβασίλεμα. Μέχρι που τα βλέμματα μας συναντήθηκαν. Τυχαία; Ακόμη δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι χρειάστηκαν 10 δευτερόλεπτα. 10 δευτερόλεπτα μόνο. Για να σε ερωτευτώ. Για να...

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις

Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...

Ο καθρέφτης

Ο καθρέφτης

Νανουρίσου ελεύθερα! Σταμάτα να κοιτάζεις τον καθρέφτη. Σε κλειστά μάτια, η αντανάκλαση είναι αόρατη. Γύρω σου πολλά ζευγάρια μάτια. Αυτή η σβούρα περιστρέφεται σαν το βλέμμα σου. Νανουρίσου ελεύθερα! Σπάσε επιτέλους τον καθρέφτη. Η αντανάκλαση βαραίνει. Σε...

Αστρόσκονη που Σκέφτεται

Αστρόσκονη που Σκέφτεται

Είμαστε η ανάσα μιας έκρηξηςπου δεν θυμόμαστε. Σκόνη από αστέρια που πέθανανγια να υπάρξουμε. Δεν γεννηθήκαμε στη Γη -μας τράβηξε η βαρύτητααπ’ τα σκοτεινά νεφελώματα,το άγνωστο μας ψιθύρισεκαι γίναμε σώμα. Κουβαλάμε στο αίμα μας:φωτιά πριν αποκτήσει φως. Η μνήμη δεν...

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Υπέροχο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Απάντηση

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *