γράφει ο Κατερίνα Σιδέρη

Παρέα με τούτο το βιβλίο φίλοι μου, θα ταξιδέψουμε στον φανταχτερό κόσμο της μόδας, σε οίκους μόδας και συγκεκριμένα σε εκείνον που ανήκει στην Ελισάβετ Αξιώτη και φέρει το όνομα LIZIA. Το ταξίδι μας δεν έχει ούριο άνεμο, κάτι το οποίο αντιλαμβανόμαστε από την πρώτη στιγμή. Μέσα στην ιστορία ελλοχεύουν πολλά συναισθήματα, πολλά γεγονότα που θα επιλέξουν να μείνουν αθέατα, πολλοί ήρωες μα όχι όλοι τους πρωταγωνιστές.

Η Ελισάβετ ή Λίζα, είναι μια πεισματάρα, απρόσιτη και σοβαρή γυναίκα. Είναι πολυεκατομμυριούχος. Έχει πτυχίο στη νομική μετά από πίεση του πατέρα της και παράλληλα ασχολείται με την υψηλή ραπτική που ήταν και το όνειρό της. Δημιούργησε μια αυτοκρατορία στον χώρο της μόδας και πλέον είναι η διασημότερη σχεδιάστρια και δικαίως(;) καταλαμβάνει την κορυφή. Είναι οργανωτική μιας και είναι μεγαλωμένη με κανόνες, είναι απρόβλεπτη και συνάμα ψυχρή. Βάζει στόχους και πασχίζει να τους πετύχει με το όποιο τίμημα. Η Λίζα έχει ανασφάλειες και φοβίες, καλά κρυμμένες. Απεχθάνεται τις δεσμεύσεις, φοβάται τον έρωτα και κρατά απόσταση ασφαλείας από τα συναισθήματα.

Με την οικογένειά της οι σχέσεις της είναι περίπλοκες. Λατρεύει τον πατέρα της έναν ισχυρό, τολμηρό και ευφυή άνδρα και του αφιερώνει όσο περισσότερο χρόνο μπορεί, μα με τη μητέρα της, μια αγέλαστη, κρύα και ζηλιάρα γυναίκα δεν επιθυμεί καμία συναναστροφή. 

Αυτή είναι η γυναίκα η οποία θα μας απασχολήσει καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάγνωσης. Οι πράξεις της, τα ψυχολογικά σκαμπανεβάσματά της, η αστάθεια στις ροπές της αλλά και ο επαγγελματισμός που επιδεικνύει, κρατούν δέσμιο το αναγνωστικό ενδιαφέρον μέχρι το τέλος της ιστορίας.

…ο χρόνος καθαρίζει τα πάντα. Και στο τέλος, κανείς δεν θυμάται τους μικρούς. Μόνο τους νικητές…

Η αυλαία θα ανοίξει με ρούχα τα οποία φέρουν ραφές με έντονη χρυσή κλωστή, με την ανταγωνίστρια εταιρεία μόδας AVANTAZ του Νίκου Αναγνωστόπουλου να ακολουθεί ανοδική πορεία και να προκαλεί ενδιαφέρον, με ένα κλειδωμένο δωμάτιο και μια εξίσου κλειδωμένη ντουλάπα, με μια φιλανθρωπική εκδήλωση, αλλά και έναν οίκο ανοχής για την υψηλή κοινωνία.

Στο κάδρο των ηρώων έρχεται να προστεθεί ο Παύλος το δεξί χέρι της Λίζας, αλλά και ο Ορέστης Δεληγιάννης ένας άνδρας όμορφος, με χιούμορ και δυναμισμό, ο οποίος ξέρει να διαβάζει τους ανθρώπους. Ο τελευταίος έχει στην κατοχή του μπαρ και club και αρχίζει τη ζωή του μετά από μια αναποδιά, ξανά από την αρχή.

Πριν ξεκινήσω την ανάγνωση, όπως κάθε φορά, παρατήρησα το εξώφυλλο του βιβλίου με προσοχή. Αφήνει αιχμές, δημιουργεί αβίαστα ερωτηματικά και το ψαλίδι που δεσπόζει στο κέντρο του, να θυμάστε πως μπορεί να έχει διττή σημασία.

Θα διαβάσουμε για μια ποινή φυλάκιση 8 ετών, για μια τυχαία συνάντηση ανάμεσα σε έναν μυστηριώδη άνδρα και μια μοιραία γυναίκα, για τη δημιουργία ενός ασπρόμαυρου παλτού με φτερά, αλλά και για τα αραιά κυριακάτικα οικογενειακά τραπέζια σκέτη παρωδία.

Τη σκυτάλη θα πάρει στα χέρια της μια πολυτελή σουίτα ξενοδοχείου, μια αποστολή φακέλου με κούριερ χωρίς αποστολέα, μια μάσκα που οικειοθελώς αποφασίζει να πέσει, αλλά και μια συμφωνία ανδρών που αποτελεί μονόδρομο.

Πως συνάδει με την ιστορία μας ένας άστεγος άνδρας;

Τι ζητάει η Στεφανία στον οίκο ραπτικής της Λίζας;

Ποιος ζει με ψευδαισθήσεις και ποιος αυτο-τιμωρείται;

Τι μπορεί να κυοφορεί μια εβδομάδα μόδας στο Παρίσι;

Εύλογες ρωτήσεις όπως οι παραπάνω, γεννιούνται κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης, μα δεν έχετε λόγο να απορείτε. Όλες έχουν απαντήσεις διάχυτες στο κείμενο και περιμένουν να τις ανακαλύψετε.

…ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημα με τα φώτα; Δείχνουν την αλήθεια. Ό,τι κι αν προσπαθείς να κρύψεις, πάντα εμφανίζεται όταν το φως πέσει σωστά…

Οι λέξεις πασπαλίζονται με στάχτες, απομεινάρι μιας φωτιάς. Ένα ζευγάρι κόκκινα γάντια κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Ένας λογαριασμός στο Instagram ανοίγει τον ασκό του Αιόλου και ο αγέρωχος εφοπλιστής πατέρας της Λίζας πρέπει να πάρει μια απόφαση ζωής με το οποίο κόστος.

Από τα βιβλία που διαβάζω, επιλέγω μια φράση που μου κίνησε το ενδιαφέρον για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο της Μαρίας Σαρρή, ένα σύντομο βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, επέλεξα την παρακάτω:

…η ζωή γεμίζει με ενδιαφέρον με το αναπάντεχο και το διαφορετικό…

Πολλά θα συμβούν σε τούτη την ιστορία και τα περισσότερα κανείς δεν μπορεί να τα φανταστεί. Να θυμάστε πως το πλέξιμο μπορεί να απασχολήσει τα χέρια μα και το μυαλό όταν ο χρόνος φαντάζει στάσιμος, μια σιωπή μπορεί να κραυγάζει εκκωφαντικά και να φέρει αποτελέσματα και ένας ψυχίατρος να σταθεί αρωγός μέσα από συνεδρίες.

Δεν φανταζόμουν αυτή την τροπή της ιστορίας. Πίστευα πως οι χαρακτήρες είναι άτρωτοι μιας και αναμοχλεύονται με άπειρα χρήματα, μα ευτυχώς έπεσα έξω. Λάτρεψα τη σκουριασμένη μηχανή, αγκάλιασα την ξαναγεννημένη Ελισάβετ, λυπήθηκα για τη μάνα που ζηλεύει το παιδί της και απέδωσα φόρο τιμής εκεί που απαιτούνταν.

Πρόκειται για ένα βιβλίο με πολλά ανοιχτά μέτωπα, ένα βιβλίο με έρωτα αγοραίο και μη, με πολύκροτους χαρακτήρες που απαιτούν την προσοχή μας και σκορπούν θλίψη, με την επιτυχία να φουσκώνει τα πανιά του μυαλού και φυσικά με τον πόνο να χτυπάει αλύπητα και δίχως ίχνος ελέους.

Μια σκάλα η ζωή των ηρώων. Άλλοι ανεβαίνουν γρήγορα στην κορυφή. Άλλοι επιλέγουν προσεκτικά τα βήματά τους. Κάποιοι πέφτουν άτσαλα και κάποιοι ακόμη, πέφτουν και αδυνατούν να ανέβουν ξανά.

Μια χίμαιρα τα όνειρά τους, δέσμια του μυαλού, της αυταπάτης, της ζήλειας και της άνυδρης από αγάπη ψυχής. Η στάση της Λίζας αφυπνίζει. Εκείνη της μητέρας προβληματίζει και τέλος εκείνη του πατέρα κλείνει τον οικογενειακό κύκλο αφήνοντας πολλές αιχμές για ανάπηρες οικογενειακές σχέσεις.

Δεν θα πω περισσότερα. Ακόμη ταλανίζω το μυαλό μου ψάχνοντας τη ρίζα του κακού. Ξέρω που να ψάξω, μα δεν βρίσκω το θάρρος να το πράξω. Εσείς, ίσως είστε λιγότερο συναισθηματικοί και τα καταφέρετε καλύτερα από μένα.

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

«Πίσω από τη λάμψη, μια γυναίκα ντύθηκε με φως για να κρύψει το σκοτάδι της. Κάτι σκοτεινό ράφτηκε με ακρίβεια. Ένα όνομα ξεχάστηκε. Ένα άλλο γεννήθηκε. Το παρελθόν ζητά την τελική πρόβα».

Ποια είναι πραγματικά η Ελισάβετ; Η γυναίκα που ντύνει τις επιθυμίες των άλλων με μετάξι ή η δημιουργός που φτιάχνει ολόκληρους κόσμους από ύφασμα και τους πνίγει μέσα; Μια επιτυχημένη σχεδιάστρια μόδας, παγιδευμένη σε έναν Οίκο λαμπερών ψευδαισθήσεων. Αίμα, μάσκες που πέφτουν αργά και ένας έρωτας καθρέφτης που αντανακλά φως και σκοτάδι.

Καθώς η Ελισάβετ βυθίζεται σε μια σπειροειδή πτώση, οδηγείται στη μόνη αλήθεια που δεν μπορεί να σχεδιάσει, να ράψει, να καλύψει, να διαγράψει. Τον εαυτό της. Θα καταφέρει να τον κοιτάξει κατάματα και να τον οδηγήσει σε έξοδο διαφυγής; Κι αν ραγίσει ο καθρέφτης του έρωτα; Ποιο πρόσωπό της θα μείνει απέναντι;

Ένα ατμοσφαιρικό ψυχογραφικό μυθιστόρημα για την ταυτότητα,  τις κρυμμένες πληγές πίσω από την επιτυχία, την εσωτερική σύγκρουση, το τίμημα του ελέγχου και την «ομορφιά» της διάλυσης, εκεί όπου η λύτρωση έρχεται μόνο όταν σβήνουν τα φώτα.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου.

Η Μαρία Σαρρή γεννήθηκε στο Ρέθυμνο και ζει στα Χανιά της Κρήτης. Σπούδασε Παιδαγωγικά και Ειδική Αγωγή και έχει εξειδίκευση στις μαθησιακές δυσκολίες και στο παιδικό ιχνογράφημα.

Εργάστηκε στο ΚΕΔΑΣΥ Χανίων (Κέντρο Διάγνωσης, Αξιολόγησης, Συμβουλευτικής και Υποστήριξης παιδιών με Μαθησιακές Δυσκολίες) και συνεργάστηκε ως εισηγήτρια σεμιναρίων με το ιδιωτικό ΙΕΚ «MBS» στο Ρέθυμνο και με το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Συμβουλευτικής και Ψυχοθεραπείας (EICP) στα Χανιά. Αρθρογραφεί σε διαδικτυακά περιοδικά και διατηρεί μόνιμη στήλη στην τοπική εφημερίδα της πόλης της, «Χανιώτικα Νέα», με τίτλο «Εν συντομία στοχασμοί σε β’ πρόσωπο». Δηλώνει ονειροπόλα, «φευγάτη» και αθεράπευτα ρομαντική.

Της αρέσει να ανακαλύπτει την ομορφιά στους ανθρώπους, να ξεκλειδώνει τις καρδιές τους και να αλιεύει ιδέες από τις δικές τους μοναδικές ιστορίες που έχουν να της πουν… Είναι παντρεμένη και η πιο ξεχωριστή και καλογραμμένη ιστορία της είναι οι δυο της γιοι. Σήμερα είναι συνταξιούχος δασκάλα.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διάνοια.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.