Πηγή εικόνας
Αν με ρωτούσαν ποιος Έλληνας συγγραφέας μπορεί να παρακινήσει και να εμπνεύσει περισσότερο, χωρίς δεύτερη σκέψη θα απαντούσα o Νίκος Καζαντζάκης. Και αυτό γιατί η δύναμη και η ώθηση που μπορεί να αποκτήσει κανείς διαβάζοντας τα βιβλία του είναι πολύ μεγάλη. Η αλήθεια και η σοφία που εμπεριέχουν τα έργα αυτού του μεγάλου Κρητικού στοχαστή, τα κάνουν να συναγωνίζονται επάξια όσα best sellers έχουν κυκλοφορήσει πάνω σε θέματα αυτοπαρακίνησης και αυτοβελτίωσης.
Η απλή, αλλά όχι απλοϊκή, γλώσσα του έργου του με την Κρητική γνησιότητα που την ακολουθεί, κάνει εύληπτα τα πιο βαθιά και συνάμα απαραίτητα για μιά καλή ζωή νοήματα. Πόσες φράσεις και αποσπάσματα απο τα έργα του έχουν μείνει ανεξίτηλα στο χρόνο και αποτελούν τόσο σανίδα σωτηρίας σε μία φουρτουνιασμένη θάλασσα όσο και πυξίδα όταν η Aνατολή χάνεται;
Ο Καζαντζάκης μπορεί να διαπραγματεύεται την πίστη του σε θεούς και δαίμονες και πολλές φορές να καταλήγει στο μηδενισμό και τη ματαιότητα των πάντων (πάθος και τίποτα τον κυριεύουν), παρόλα αυτά δεν κλονίστηκε ποτέ η πίστη του στο μεγαλείο της ανθρώπινης θέλησης, που κινεί βουνά και θάλασσες και αντέχει, σε αντίθεση με το ατσάλι την πέτρα και το σίδερο. Κάθε του έργο και ένας ύμνος στην ανθρώπινη υπέρβαση. Οι ήρωες των κειμένων του παλεύουν, ζητούν λύτρωση και νικάνε. Ιδιαίτερες προσωπικότητες ζούνε είτε στα άκρα είτε κλεισμένοι σε δικές τους φυλακές ·αμφότεροι όμως στοχάζονται για τη ζωή και αναζητούν διαρκώς το ιδανικό.
Πολλοί οι προβληματισμοί του Καζαντζάκη για τις αξίες, για τη ζωή και για το θάνατο. Υπαρξιακές, ηθικές και κοινωνικές ερωτήσεις σε κάθε του έργο, που πολλές φορές μένουν αναπάντητες. «[…] Ένα μονάχα λαχταρίζω: Να συλλάβω τι κρύβεται πίσω από τα φαινόμενα, τι είναι το μυστήριο που με γεννάει και με σκοτώνει, κι αν πίσω από την ορατή ακατάπαυστη ροή του κόσμου κρύβεται μια αόρατη, ασάλευτη παρουσία.[…]»
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως κάθε του έργο προτρέπει σε μία μαθησιακή βίωση των διαφόρων γεγονότων της ζωής και συνεχή προσπάθεια προσωπικής ανάπτυξης. Η τίμια ανάβαση σε ακανθώδους ανήφορους με βλέμμα καρφωμένο στην προσωπική κορυφή και το στόχο θεωρείται ως η «ευτυχία» και η «σωτηρία». Παράλληλα διακρίνεται μία βαθιά εμπιστοσύνη στις αστείρευτες δυνάμεις του ανθρώπου που ενεργοποιούνται όταν υπάρχει σχέδιο και ισχυρή θέληση υλοποίησης του.
«[…]Όλη μας η ζωή, παππού, ήταν ανήφορος ανήφορος και γκρεμός κι ερημιά κινήσαμε με πολλούς συναγωνιστές, με ιδέες πολλές, συνοδεία μεγάλη μα όσο ανηφορίζαμε κι η κορφή μετατοπίζουνταν κι αλάργαινε, αγωνιστές κι ιδέες κι ελπίδες μας αποχαιρετούσαν, λαχάνιαζαν, δεν ήθελαν, δεν μπορούσαν ν’ ανέβουν πιο πάνω κι απομέναμε μονάχοι με τα μάτια καρφωμένα στην κινούμενη μονάδα, στη μετατοπιζόμενη κορφή. Δε μας κινούσε η αλαζονεία, μήτε η απλοϊκή βεβαιότητα πως θα σταθεί μια μέρα η κορφή και θα τη φτάσουμε μήτε κι αν φτάναμε, πως θα βρούμε εκεί πάνω την ευτυχία, τη σωτηρία και τον Παράδεισο ανεβαίναμε, γιατί ευτυχία, σωτηρία και παράδεισος για μας ήταν η ανάβαση.[…] »
Το coaching καθοδηγεί τον καθένα να βρει τις δικές του απαντήσεις σχηματίζοντας ένα πλάνο στοχοθεσίας και προσωπικής ανάπτυξης. H κινητοποίηση να απελευθερώσουμε όλες τις εσωτερικές δυνάμεις με στόχο την υλοποίηση των σχεδίων μας είναι η επιδίωξη κάθε life coach. Πρώτο στάδιο όλων φυσικά η αυτογνωσία.
Ο Καζαντζάκης μέσα από το έργο του προβληματίζει, προτρέποντας τον αναγνώστη να βρει προσωπικό νόημα και να θέσει δικές του προτεραιότητες για μια καλή ζωή με ουσία. Τα βαθύτερα θέλω και οι κρυφές ανάγκες πρέπει να φωτιστούν και να μεταφραστούν σε προτεραιότητες και συγκεκριμένους στόχους. Έτοιμες συνταγές δεν υπάρχουν.
Θεωρώ πως όλοι πρέπει να διαβάσουμε τα έργα του και να τα χρησιμοποιήσουμε ως αφετηρία για μία νέα αρχή. Ξεκαθαρίζοντας το τί πραγματικά θέλουμε και ποιά τα θεμελιώδη «πιστεύω» μας, ίσως μπορέσουμε να σχηματίσουμε μια ζωή που την πηγαίνουμε εμείς και όχι αυτή εμάς.
_
γράφει ο Γιώργος Σιούτζος
0 Σχόλια