γράφει η Κατερίνα Σιδέρη

Μια γλυκοχριστουγεννιατικοπρωτοχρονιάτικη ιστορία για μικρούς και μεγάλους!

Τι να πω για το σημερινό βιβλίο! Πόσο πολύ το αγάπησα, πόσο πολύ με συγκίνησε, με διασκέδασε και με χαροποίησε, δεν βάζει ο νους σας.

Ένας νεαρός ντετέκτιβ, ένας αξιαγάπητος παππούς, μια αγαπημένη οικογένεια και μια χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα, μας ανοίγουν την αυλαία και μας υποδέχονται σε μια ξεχωριστή και μοναδική ιστορία.

Βρισκόμαστε λίγο πριν από τις γιορτές, όλο το σπίτι είναι στολισμένο και οι ένοικοί του αδημονούν για τα Χριστούγεννα και φυσικά για τα ξεχωριστά μελομακάρονα, τα οποία φτιάχνει η μαμά στο εργαστήριο ζαχαροπλαστικής το οποίο εργάζεται.

Ναι, είναι ξεχωριστά αυτά τα μελομακάρονα, γιατί αν και δεν έχουν ζάχαρη, είναι πεντανόστιμα και γίνονται από όλους ανάρπαστα. Τώρα θα αναρωτιέστε γιατί δεν έχουν ζάχαρη και θα έχετε δίκιο. Ήταν και δική μου απορία, αλλά μη βιάζεστε, θα σας εξηγήσω. Ο παππούς, ο γλυκύτατος παππούς του Βασίλη, δηλαδή του Μπίλη, δηλαδή – δηλαδή του Μπίλια του πρωταγωνιστή της ιστορίας μας, είναι πολύ λιχούδης, τρελαίνεται για τη ζάχαρη και όλα τα παρελκόμενά της και για να προσέξουν όλοι την υγεία του παππού αλλά και τη δική τους, τα μελομακάρονά τους είναι χωρίς ζάχαρη.

Ναι, ξέρω, σας γεννήθηκε μια να απορία… Γιατί τον Βασίλη, τον ανέφερα Μπίλια, αλλά δεν θα σας κάνω τη χάρη να σας απαντήσω. Αν θέλετε να μάθετε περισσότερες λεπτομέρειες, δεν έχετε παρά να αναζητήσετε το βιβλίο και να τη ξεδιαλύνετε!

Λοιπόν, που είχαμε μείνει; Α! στα μελομακάρονα. Ναι, ναι, ξέρω τι λέω. Την παραμονή των Χριστουγέννων, τοποθέτησαν στο τραπεζάκι δίπλα στο δέντρο επτά μεγάλα μελομακάρονα για τον Άγιο Βασίλη και ο μικρός μας ντετέκτιβ ανακάλυψε το επόμενο πρωί ότι κάποιος τα είχε κλέψει, κάποιος λαίμαργος τα είχε φάει και όχι, δεν ήταν ο Άγιος Βασίλης.

Άρχισε τις ανακρίσεις, έκανε πιθανά σενάρια στο μυαλό του, έψαχνε δεξιά, έψαχνε αριστερά, μα άκρη δεν έβρισκε όταν ένα απρόσμενο γεγονός έφερε τα πάνω κάτω στη ζωή όλης της οικογένειας.

Οι φετινές γιορτές τους ήταν πολύ μα πολύ διαφορετικές, είχαν μεγάλη συναισθηματική φόρτιση και σας προειδοποιώ ότι και εσάς θα σας συγκινήσουν.

Δεν πρέπει να προβώ σε αποκαλύψεις, όσο κι αν το θέλω. Θα σας πω μονάχα ότι, ο Άγιος Βασίλης έφερε ξεχωριστά δώρα σε όλους μα περισσότερο στον φίλα μας Μπίλια, όλοι κατανόησαν πως τα πολλά γλυκά κάνουν κακό στην υγεία μας και το καλύτερο σας το άφησα για το τέλος. Πάντα μα πάντα να εξωτερικεύετε και να εκφράζετε τα συναισθήματά σας σε όσους αγαπάτε γιατί κάποια στιγμή μπορεί να μην έχετε τη δυνατότητα να το πράξετε.

Μικροί μου φίλοι, σας προτείνω ένα όμορφο βιβλίο. Το λάτρεψα από την πρώτη στιγμή που ήρθε στα χέρια μου. Αγάπησα τους ήρωές του, αγάπησα τον ιδιαίτερο τρόπο γραφής του και τις παιχνιδιάρικες λέξεις που χρησιμοποίησε ο συγγραφέας  Σταυριανός Κιναλόπουλος και χάρηκα πάρα πολύ με τα πολλά ηθικά του διδάγματα.

Για ακόμη μια φορά αγαπημένοι μου η αγάπη είναι αυτή που έχει μια θέση στις καρδιές μας, μια θέση στις γιορτές και είναι υπεύθυνη για όλα όσα μας συμβαίνουν… και να θυμάστε ότι η αγάπη μας κάνει καλύτερους σε όλα!

Καλές γιορτές σε όλους!

Καλές γιορτές, μικρά μου ξωτικά!

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Ο μικρός Μπίλιας στην 1^η του ιστορία ντετέκτιβ σε 13+1 πολύ-πολύ μικρά κεφάλαια!
για ηλικίες από 0 έως ∞

Το πιο γλυκό χριστουγεννιάτικο παιδικό βιβλίο!

«Ποιος έκλεψε τα μελομακάρονα;» σκέφτεται συνεχώς ο μικρός Μπίλιας, προσπαθώντας να βρει τα μελομακάρονα που άφησαν στο τζάκι για τον Άγιο Βασίλη! Μέσα στο μεγάλο σπίτι της μεγάλης του οικογένειας (που είναι όλοι πολύ-πολύ γλυκατζήδες), θα ξεκινήσει έρευνες, κάνοντας ανακρίσεις και ψάχνοντας υπόπτους! ∆υστυχώς όμως, η έρευνά του θα τον οδηγήσει σε ένα μεγάλο μυστικό που το ξέρουν όλοι στην οικογένεια εκτός από τον ίδιο…

Ένα άκρως γιορτινό παραµύθι µε χιούµορ και µπόλικη δόση µυστηρίου, που µας µαθαίνει ότι οι άνθρωποι πο αγαπάµε είναι πάντα µαζί µας!

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου:

Ο Σταυριανός Κιναλόπουλος γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη. Είναι κάτοχος Bachelor στο τμήμα Artes του Empire State University της Νέας Υόρκης και απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Νέου Ελληνικού Θεάτρου με υποτροφία «εξαίρετου ταλέντου Κάρολου Κουν».
Παρακολούθησε σεμινάρια ιστορίας της τέχνης, ψυχολογίας, εγκληματολογίας, φυσιογνωμικής, γλωσσάς του σώματος και συγγραφής. Έχει γράψει μυθιστορήματα, παραμυθία, ποιήματα, θεατρικά έργα και σενάρια για την κρατική και την ιδιωτική τηλεόραση. Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος τον βάφτισε ως τον πρώτο Έλληνα συγγραφέα του Θεάτρου Καταγραφής. Το έργο του Ασανσέρ βραβεύτηκε από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου της UNESCO (ITI). Για τα έργα του έχουν μιλήσει ο Ερρίκος Μπελιές, ο Ευγένιος Τριβιζάς και η Κική Δημουλά. Το μυθιστόρημά του Κιχ χαρακτηρίστηκε ως παγκόσμια αστυνομική καινοτομία, ενώ ο Πάνος Κοκκινόπουλος είπε για το Παλέρμο: «Πλοκή, ήρωες και ατμόσφαιρα θυμίζουν τα καλύτερα της Agatha Christie!».

Διδάσκει δημιουργική γραφή και υποκριτική.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις iWrite.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.

Μαθαίνω για την προσφορά, τη συνεργασία, την αγάπη για τα ζώα, την αλληλεγγύη και τον εθελοντισμό.

– Σωτηρία Θεοδουλίδου 

Κάπου, κάποτε υπήρχε ένα όμορφο χωριό, το χωριό του Καλού. Εκεί έμεναν ευτυχισμένοι και αγαπημένοι άνθρωποι και ετοιμάζονταν να βιώσουν τις γιορτές, μέσα σε ένα χιονισμένο τοπίο. Τα παιδιά φορώντας ζεστά ρούχα έλεγαν τα κάλαντα στις γειτονιές και χαίρονταν όταν τους πρόσφεραν λιχουδιές και καραμέλες. Ξαφνικά όμως άκουσαν κάποιους ήχου από το πάρκο, πλησίασαν και βρέθηκαν μπροστά σε ένα συγκλονιστικό θέαμα. Τρία μικρά κουταβάκια ήταν μόνα τους, πεινασμένα και φοβισμένα.

Τι έπρεπε να κάνουν τα παιδιά;

Άρχισαν να σκέφτονται λύσεις για να τα βοηθήσουν και αμέσως έλαβαν δράση. Τα μετέφεραν σε έναν μεγάλο κήπο, τους πρόσφεραν σπίτι και τροφή και αμέσως μίλησαν στους γονείς τους. αυτό μικροί μου φίλοι πρέπει να κάνετε σε κάθε δυσκολία!

Το επόμενο βήμα ήταν να τα δει ένας κτηνίατρος και όπως καταλαβαίνετε, όση κι αν ήταν η αγάπη των παιδιών, υπήρχαν πλέον προβλήματα που έπρεπε να λυθούν και φυσικά απαιτούνταν για τη φροντίδα τους χρήματα, τα οποία δεν τα είχαν τα παιδιά της ιστορίας μας…

Αφού σκέφτηκαν πολύ, βρήκαν μια καταπληκτική ιδέα!

Θα οργάνωναν μια μικρή χριστουγεννιάτικη γιορτή και ένα μικρό παζάρι όπου όλα τα έσοδα θα τα διέθεταν για τα μικρά κουταβάκια. Έτσι και έγινε. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε με προθυμία και αγάπη, τα παιδιά έφτιαξαν όμορφες χειροποίητες κατασκευές και ζωγραφιές και τα εγχείρημά τους στέφτηκε με απόλυτη επιτυχία. Όλοι συνέβαλαν με τον τρόπο τους, όλοι συμμετείχαν ανιδιοτελώς και το παζάρι των παιδιών κατάφερε να προσδώσει σε όλους ευφορία στις καρδιές τους και το πνεύμα αλληλεγγύης να φωλιάσει μέσα τους.

Τα παιδιά για αρκετό διάστημα φρόντιζαν τα σκυλάκια που μεγάλωναν με αγάπη όταν μια μέρα μια οικογένεια θέλησε να υιοθετήσεις τα δύο από τρία κουταβάκια.

Τι έγινε τελικά;

Που πήγαν τα κουταβάκια;

Μην περιμένετε να σας αποκαλύψω το τέλος της ιστορίας.

Θα σας πω μονάχα ότι, το παραμύθι ξεχειλίζει προθυμία, ευαισθησία, ανιδιοτέλεια και πολλή αγάπη και είναι σε θέση να παραδειγματίσει με την εθελοντική πράξει της παρέας των παιδιών, μικρούς και μεγάλους.

Τα Χριστούγεννα όλων ήταν φωτεινά, όμορφα και για οι τρεις φίλοι απέκτησαν οικογένια!

Αυτό είναι ένα ακόμη όμορφο ηθικό δίδαγμα που θα πρέπει να θυμάστε.

Ωραία τα δώρα τις γιορτινές ημέρες, αλλά είναι καλύτερα από τα συναισθήματα, την αγάπη και τη φροντίδα που μπορούμε απλόχερα να προσφέρουμε σε όσους την έχουν πραγματική ανάγκη!

Καλές γιορτές σε όλους!

Καλές γιορτές, μικρά μου ξωτικά!

Εικονογράφηση: Λυδία Χατζημάρκου

Το οπισθόφυλλο του βιβλίου αναφέρει:

Τι μπορεί να συμβαίνει στο χωριό του Καλού παραμονή Χριστουγέννων;

Πόσο μπορεί η αθωότητα και η ανιδιοτέλεια μιας παρέας παιδιών να φτάσει στην υπέρτατη πράξη αγάπης; Θα μπορέσουν να σωθούν τα αθώα σκυλάκια;

Θα βρουν τα παιδιά τον τρόπο να τα βοηθήσουν;

Ένα σύγχρονο και εκπαιδευτικό παραμύθι που τονίζει τη σημασία της αγάπης για τα αδέσποτα ζώα και την αξία της προσφοράς.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα του βιβλίου:

Η Σωτηρία Θεοδουλίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Είναι μητέρα τριών παιδιών. Σπούδασε στο ΑΤΕΙ Θεσσαλονίκης στη σχολή ΣΕΥΠ του τμήματος Νοσηλευτικής και για 13 χρόνια εργάστηκε ως νοσηλεύτρια σε νοσοκομεία. Επίσης, παρακολούθησε σεμινάρια εκπαίδευσης και επιμορφώθηκε στη συγγραφή παραμυθιού, διηγήματος αλλά και εικονογράφησης.

Από μικρή πίστευε πως στο χαρτί μπορείς να αποτυπώσεις σκέψεις, προβληματισμούς αλλά και να εκφράσεις συναισθηματικές καταστάσεις και βιώματα. Μεγάλη της αγάπη υπήρξαν τα βιβλία, τα οποία θεωρεί μεγάλο δώρο για τους ανθρώπους, καθώς αυτά προσφέρουν τη γνώση.

Πριν από μερικά χρόνια απέκτησε 2 σκυλάκια και η ζωή της άλλαξε ριζικά. Η αγάπη της για τα ζώα την οδήγησε στη φροντίδα αδέσποτων. Μέσα από την ιστορία της επιθυμεί να αναδείξει τη σχέση σκύλου και ανθρώπου καθώς και να κατανοήσουν οι τελευταίοι και κυρίως τα παιδιά τη σημασία της φροντίδας των ζώων και, το σημαντικότερο, του εθελοντισμού.

Με σεβασμό σε όλους όσοι με στηρίζουν και πιστεύουν στην προσπάθειά μου αυτή.

Αξίζει έστω και για μία φορά σ’ αυτή τη ζωή να ζήσετε το όνειρό σας!

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις iWrite.

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο, θα βρείτε εδώ.